S(.L
NOTAE sivE LECTIONES
i*f
A D
Tragicorum GRAECORUM v
E T E R U M
A E S C H Y L I
S O P H O C L I S
E U R I P I D I S
q_UAE SUPERSUNT DRAMATA
DEPERDITORUMQJJE RELLIQ^UIAS.
AucTORE BENJAMINOHEATH.
O X O N I I,
E TYPOGRAPHEO CLARENDONIANO,
MDCCLXIL
Imprimatur,
yO. BHOfTNE Vice-Cak.
Dec» i8. 1760.
CELEBERRIMAE
ACADEMIAE OXONIENSI
CURAS HASCE SUAS IN TRAGICORUM GRAECORUM PRINCIPUM
AESCHYLI
SOPHOCLIS
EURIPIDIS
SCRIPTIS EMACULANDIS ATQUE EXPLICANDIS POSITAS
IMPENSIS EJUS AC PATROCINIO
NUNC IN LUCEM PUBLICAM EDITAS
JVENTUTI FORSAN STUDIOSAE HAUD INUTILES FUTURAS a
SUMMO CUM ANIMI DEVOTISSIMI OBSEQUIO
D. D. D.
BENJAMINUS HEATH.
( o
LECTORI SALUTEM.
PRiufquam harum in T^ragkos Grcecos annotationum le(flionem aggrediare, bene- vole Leftor, non commodi tahtum mei, fed & aequi etiam bonique ratio poflulare videtur, ut opellae hujus quahfcunque fufcipiendse occalionem, meumque in ea pertexenda fcopum, accuratius edoceri non graveris. Ita fciHcet de propolito meo jam cer- tior fa(5his, neque ultra aut inftituti mei rationem, aut facuhatum quibus inftrudlus ei perficiendo me accinxerim modulum, expedationem tuam intendens, minus juftam etiam querelas caufam habebis, fi commentarii in fcriptorem antiquum abfolutioris ideam, quam tibi fotfan animo efRnxeris, non fatis expreilifre deprehendar.
Scias igitur annum jam duodecimum procedere, ex quo primum horas aliquas fubfecivas, graviorum fludiorum intercapedinem captans, Grcecorum T^ragicorum le(5tioni impenderim. Cum^vero mihi vel leviter eos pertra<3:anti haud pauca occurrerent loca ab Interpretibus ha(ftenus parum intelle(5ta, faepifTime etiam fcriptura vulgata manifeftifHme effet depravata, quod ex mediocri quam mihi paraveram rei metricas notitia facilius deprehendebam j operae pretium effe duxi, privatse tantum oble(5tationis gratia, neque editionem futuram ne in fomniis quidem meditans, explicationes atque emendationes noflras, prout e re nata i'^£'^ ofFerebant, fcriptis mandare. Porro, cum illecebris hifce magis magifque irretitus cer- tam aliquam Poetae uniufcujufque editionem femper adhibuerim, editionis iflius quafi fupplementum quoddam notulas noflras reputare, iifque adeo criticorum quorumcunque obfervationes, prout ultro mihi aliud agenti {^{q ofFerebant, interferere, paulatim affuevi, ita tamen ut propriis au<floribus omnia fideliter 6c nominatim afcriberentur. 'Cum Poetas tres tandem pervolutaffem, ecce annotationes noflrae in molem fatis amplam jam excreve- rant. Minime igitur mirum, fi, prout hominibus natura infitum eft ut cuique fua quadan- tenus, interdum etiam plus jufto, placeant ac blandiantur, mihi etiam mea operis haud prorfus contemnendi fpeciem pras fe ferre viderentur, atque utilitatem faltem aliquam Poetarum horum quenquam impofterum edituro ex iis accedere polTe judicarem. Hac fpe maxime excitatus laborem in me fufcipere non detre<flabam opus denuo accuratius recen- fendi, errores quos ex familiaritate cum his fcriptoribus penitius contra(5ta indies detege- rem corrigendi, & ea denique intermifcendi quae aut memoria aut tumultuaria le(5tio ad rem noftram fpe(5tantia fuppeditaret. Nam Adverfaria quidem congerendi, aut Indices ver- borum conficiehdi, nunquam mihi ha(^enus aut otium adfuit aut libido.
b 2 Cum
( n )
^^.""\3f.'° "'' ^^'^T f^™^ '«'"P°re publici muneris a Magiftratu noftro mihi demandatJ
officus diibnerer, & itudia quasdam feveriora, ab his difquifitionibus criticis quam maxime
ahena, tempons rdiqui partem haud exiguam jure fibi vindicarent, hinc evenit ut recenfio
lita nonnifi raptim, & longiflimis interpofitis intervallis, ad umbilicum fit perduda- cum
interdum per fex, per oao menfes, immo per anni fpatium integrum, ne fcriptorem
quidem ullum Gra=cum infpexerim, nedum ut annotationes hafce vel cogitatione attin-
gerehcuerit; min.me igitur mirum videri debet, f, i„ diverfis hujus opert partibus di-
verfamaliquandofententiamfovere, nec mihi ubique conftare deprehendar, memoria fci-
hcet hic parum fidehter i^abminiftrante qua. alibi judicium obfervatione fultum non temere
fanciverat. Sed hoc quidquid eft deliai ^quitas tua benigne condonabit. Ita enim mihi
tecum res eft comparata, Leaor. fi quid tibi Poetas hofce evolventi cur^ noftr^ 1
rem efl-e non fum nefcius : fi quid vero peccatum fit, quod in quamplurimis eveniiTe nullus
m &° 1 ' T" ""T *"°' '^™' "^^""^ ^' '' '"^-"di non deficit voluntar ftd clpiunt. 'ng'-^vefcentes omnem h.c emendatiora dandi facultatem plane imer-
eft^trTI'^^"' ■'^''' ^"^°u' "''' '1"°''' "' '"5l"lg«"ti'' tua mihi perneceiraria futura eft .ta eam omm ratione mihi conciliatam quam maxime velim. De lingua loquor qua m hifce annotationibus exarandis fum iirnQ r,„v, „,• i,- • . & . '"4"°^, qua
eas tradere r. //„.„, f , *"•" "/"^- ^""^ pnmum mihi m animum induxi fcriptis
rem comZS a L f " "' r' 1"==^™«!- ^^ d°« ^d Grxcum aliquem fcripto- rem commentata funt ifta praecipue Iingua contexta legantur. Huic igitur mori meo ut- cunque periculo obfequendum ftatui. Ea enim fuerat & pueriti^ & adokfcentrj mel
Imredrr '' H^ Vt'' r ° '-' ~ ^''''- "^" exLitatus,^dtatt rribe„! dum accederem. Hac igitur de re praemonitus minus, ut fpero, indignabere Leflor cum
Hab" ireTV^fitC^" ' " P""'"' '°^"^'" ^^''"" "'"''"«' 1-"'"- abfcedentem. «abes fcilicet confitentem reum, venia tamen non omnino indignum, fi perpendas me
non ex neghgentia, aut reverenti. erga rempublicam hterariam dffedu fed x mera im
potentia peccatum hoc admififl-e , quod penfum corrigendi. aut potius u ita dicTm rec"-
quendi, tant^ molis fcr.ptum nimis fuiifet ingratum ac Ldio plenum, quam u hocTb am!
corum quopiam aut petere aut fperare auderem ; quod denique in huXodi 00^^^:
ariis ad ftyh accurationem raro vel a fcriptore vel a kdore attendi foleat quippe Tum '
velk videretur, qmfqms oratione exquifitiore eas ornandas fibi proponeret
Cum itaque amicorum quorundam, quibus jam olim h^c comnlunicaveram, cohortatio tltrZZ^ propenfum digniffimorum Pr., ^.a,..>a O.onie>d ZZ2, me ulque adeo perfuaferant, ut publica luce non omnino indigna exiftimarem huius de- feaus confcientia non tantum apud me valuit, ut a propofito d«erreret Spemba^^ niS rum culpam ultro agn.tam, & ab ipfo audore palam improbatam, miius forf n frerTti; , a ledlore mgenuo fore experturam . & fimul cogitabam! tanto magis mihi debituram eff
rem-
( "I )
rempublicam literariam, (i cum aliquo proprise etiam famse difpendio commoda ejus pro virili promovere non detredlarem ; fiquidem revera fama^ difpendium adferre poflit in ca eruditionis parte minus exercitatum deprehendi, cujus peritiam nunquam tibi arrogaveris.
Reilat jam ut editiones iftx quibus annotationes noftrae accommodata^ funt, &c quaruni ut fupplementum quafi quoddam habeantur velim, figillatim defignentur.
Quod igitur ad Eiiripidem attinet, operum ejus omnium adhibui editionem Barnejianaw, Hecubie, Oreftis, 6c Phoeniffarum, editionem Kingianamy Hippolyti Miifgravidnamt Al- ceflidis Moreilianam, Fragmentorum Grotianamy m Excerptis fuis, & Stobao.
Quod ad Sophoclefn, editionem Grascam H. Stephani cum notis Camerarii, Grxco- Latinam etiam Johnfoni ^ eorum qui ejus veftigiis infiflentes eam ablblverunt; in Frag- mentis vero Grotianafn fupra memoratam.
Quod ad JEJchyhim^ editionem Stanleianam nuper a Pauwio propriis additis annotationi- bus renovatam, & in Fragmentis editionem itidem Grotiajtafn. Caeterarum MJchyli editio- num, praster T^urnebianam parvam, nullam ocuHs ufurpare contigit ; cum igitur Aldinc^y RobortelliancSf Stephajiiance, fcripturas varias in notis noflris allegavimus, id omne ex fide Stanleii 6c Pauwii pendere intelHgendum eft.
E re autem erit le(5toris ut de quibufdam ad editiones fupra memoratas fpedantibus plenius ac fufius edoceatur. Ut itaque a Sophock ordiamur; fciendum efl Graeculum quendam nomine Demetrium T^riclinium circiter initium feculi decimi quarti floruiffe. Hic, cum in antiqua Graecorum re metrica inveftiganda haud parum ftudii coUocaffet, 6c peri- tiam affecutus eflet haud equidem mediocrem, pro iftius pra^fertim temporis captu, quo literae humaniores fpifHilimis barbariei tenebris tamdiu fepultas revivifcere tandem coepe- rant, Sophoclis Tragoedias recenfendas fufcepit, & uniufcujufque verficuli in feptem illis fabulis, qua- folae ad ejus astatem, adeoque ad noflram, ufque falvee pervenerant, metrum figillatim declarare eft profeffus. Cum vero exemplaria vetera quibus ufus efl non raro re- gulis metricis quas fibi velut ratas fixafque ftabiUverat minus refponderent, nodum quem diflblvendo non erat abfque haefitatione ulla difcindebat, addendo & delendo pro lubitu, non unam tantum vocem, fed & verba plura, &c interdum verfus etiam integros, omnia denique immutando prout propria ipfi fuggerebat imaginatio. Bene tamen fe habet quod ipfe fe hujus 'aufi reum propria confeflione ubique fere prodit -y aliter omnes hafce innova- tiones, ac fi vetcrum codicum audloritate munit^e effent, hodie pro certis & indubitatis proculdubio haberemus. Anno demum 1553 Hadrianus 'TurnebuSy cum in codicem quen- dam ad recenlionem Triclinianam expreffum, omnefque ejus innovationes & interpolationes fideliter fatis repraefentantem, nefcio quo malo fato incidiffet, ad hunc editionem ipfe fuam adornavit, & pro optima quas adhuc prodierat & fola vera germanaque venditavit. Atque ad hanc quidem editionem T^urnebianam c^teras omnes fere deinde fecuts editiones ad hunc ufque diem, tanquam ad normam aHquam conformatie deprehendentur. At fi quis eas conferre non gravabitur cum editione illa quam ex meHoribus longe 6c vetuftioribus exem- plaribus jam dederat AlduSy adhibitis etiam ipfius Triclinii fchoHis, is flatim videbit hunc exemplaria fua praetextu corrigendi revera corrupiffe, dum cundta ad regulas quafdem me- tricas, falfas faspe & faUaces, exigere fatagit. Neque enim metrorum aut naturam aut ra-
tiones
( IV )
tioues penitius perfpexerat, fed perfunaoriam fane ac tralatitiam tantum poffidebat ejus rei notitiam. Quod cum ita fit, editiones omnes nuperiores, utpote a Trklimana recen- fione derivats, pro nothis & interpolatis jure funt habenda; ; neque veram aut germanam unquam habebimus donec ad ^Uinam recurratur, ex codicum etiam antiquiorum & edi- tionum CEterarum Turneiianam prscedentium collatione infuper emendandam
Idem propemodum htnr^i Euripidis tres iUas Tragoedias, qua; in vulgatis editionibus pri- mam fort.ta. funt fedem expertas conftat. Gra^culus quidam homo, five ipfe Demetrius Tnclmus quod fane cred.derim, five quifquis fit ahus ejufdem fere statis, eafdemque plane regulas m metns exponendis fecutus, has quoque fabulas fibi recenfendas fufcepit & me- trorum enarrationem Triclinian^ prorfus fimilem nobis reliquit, ex qua patet hunc etiam codicum fcnpturam ad normam quam fibi propofuerat metricam exigentem fspiffime pro arb.tno .mmutafl-e atque interpolafl-e. Cum vero hujus hominis audoritati cunL tri- bueret Editor erudrtus Kmg.us (nefcio quibus praeftigiis occccatus, nam ipfe certe rei me- tncx not.t.a longe eum fuperabat) & codex fimul fcriptus i„ Regi* focietatis Londinenfis c.mdus afiervatus, ad recenfionem iftam examuffim conformatus. ejufque revera ma2- feft.fl.mum apographum, .n ejufdem viri doffi manus incidifl-et, hoc tanto confenfu pe - motus hu.c cod.c. pr.>nas pra= csteris omnibus detulit, hinc veram germanamque Poeta.
prX^^Surd f V r"""' "^ ''"P"''" ^^**''""^" ^'^ ^J- "^^^ "' plurimum x! prefl.t. Quod fi c.-mc=E fan.ons pr^ceptis rite attendifl-et, conclufionem pkne contrariam
venffimam efle v.d.fl-et, nempe apographum ex recenfione recentiffima'certiZ tran" fcnptum perparum pofle aut ponderis aut auaoritatis habere
rJ7r'- ''T "' P''^] cenfuram paullo feveriorem interdum exercuiflb nonnuUis for- fan v.der. poffim, de eo ahquid etiam dicendum. Ut fafti igitur mei rationem 2uate
u fle, ex us qw m Veterum aut Recentiorum cujufvis lingua. fcriptis commentanjs lue interpretand.s operam ahquam pofuerunt, in quo tanta adeoque perpetua fe p odh hanu- c.nand. alacntas, cu. ab audoris fui fenfu tam frequenter aberrL^^ontigit.^cufden que cona us fu. m corrupt.s reftituendis, fcripturaque vera revocanda, adeo m ftre «fferu„t Intell.gere profefto nequeo quomodo fieri potuit, ut homo nu Tf.^/,Z '^™''^-
de Metrifi pH;Hprof ^,?- • • F^i-uu, ui nomo, qu. Hephcejttonis ti^adatum
Tr,!lT- r . ^ '^'!' '" ''"°"^ '"""^" uniufcujufque verfus per feptem Mrchli Tragced.as expl.canda tamd.u tamque pert.naciter kk exercuerat, ignorantiam adTo 22 circa pnma et.am re. metrics elementa ubique fere orodat L ^ " "f^^^^^^^^^^^^^in ritur eo ufque infelix ut ..on interdum ^o^ S^^^^^^^^Z^Z que qu.dam al.quando excidifl-e kaoris attentione non u.digna. Inlriml, ofce" fpero" leftor confitenf, protervam illam infolentiam a.-rogantiamque contumdiolm q'ua non
:zz ^xS" tr mZ: o^TuTTnrmTraT; "^rr^' -t '^'^-
qua.„ f. minor exftitiffiet fuccenfendi caufa,1ra;L^l pi f.^^^^^^^^
Sed ut eo revertar, unde me abduxit moleiliifrima illa hnin. Pr-;v """f '^^"'-
(V)
fata; lecftorem admonitum vclim, cum annotationes ha? certis quibufdam editionibus yelut fupplementa quaedam adaptentur, ut quidquid in iftis redte jampridem aut obfervatur aut explanatur nequaquam hic iterari expedlet. Nonnunquam quidem hoc faftum repe- riet, fed plerumque, aut illuftrationis plenidris gratia, aut ut eruditioni & perfpicacias In- terpretum quorundam (ut puta Barne/ii, quem, nulla ejus meritorum habita ratione, fafli- di,ofe proculcare in morem fere abiit) debitus tribueretur honos. Catera quod attinet, ubi- cunque vel emendationum vel expofitionum quae in editionibus iftis leguntur nulla in notis npftris fit mentio, intelligat le^flor vehm, eas aut a me plane comprobari, aut faltem non pro evidenter falfis, fed pro dubiis tantum & incertis, habitas ejus judicio permitti. Mo- nitum tamen hocce ad verfiones horum Poetarum Latinas extendi noHm. Neque enim in- fUtuti mei rationem exigere exiflimabam, ut eas a capite ufque ad calcem accurate cum GrsBcis conferendi tsdium exhaurirem. In iis igitur multi adhuc errores fortafle deprehen- dentur (cum earum profedlo nulla inter meUores cenferi mereatur) quos corrigere ncg- lexi, cum eminentiores tantum, eofque qui raptim pervolventi primo quali obtutu fe pro- derent, notaverim.
Quod ad rem metricam fpe(5tat, nonnifi ahqua ex tribus hifce occafionibus oblata fen- tentiam meam interpofui ; ubi fcilicet adeo aperte peccatur ut fcripturam vulgarem immu- tari plane fit neceffe ^ ubi fcriptura quidem redte fe habet, metrum autem ab editore male aut conflituitur aut difponitur ; ubi denique metrorum rite conflitutorum rationem minus affecutus efl editor, adeoque lecftorem etiam in errorem inducere polfit. Sentio equidem in ultimi hujus generis obfervationibus me parciorem effe, & lediorum perfpica- ciai plurima tuto permitti potuiffe, praefertim in notis lEJchyleis, in quibus ab initio ad finera ufque Pauwio comes afliduus' prolixior fui, fateor, quam animo primum prascepe- ram. Sed & ledtorem penes eft obfervata ifla pro lubitu praeterire, & otium mihi imprae- fentiarum neutiquam adeft ea inter limites ardtiores coercendi.
Jam tandem vero ofiicii mei ratio poftulat ut agnofcam quantum digniflimo amico meo, viro eruditiflimo fimul & (piKoa-oCpuTUTUy Zacharia Miidge apud Pli?nuthienfes Verbi Divini Miniflro plurimum reverendo debeam. Cum tanti viri amicitiam faepius jam oHm in rebus multo majoris momenti fuiffem expertus, ille vero nuper audiviffet me in hoc opere per- texendo occupari, cuperetque opem fuam in hac re, prout in omni aha, oblata occafione, facere adfueverat, famiHariter largiri, ftatim fe ad Sophoclis Tragcedias ex editione yohnfo- niana pervolutandas contuHt,6c animadverfiones fuas Hngua Nofirate fcriptas mihi tranfmifit. Ex his quotquot inftituti mei ratio admittebat notis meis immifcui, & nomine ejus ad- fcripto fideHter edl curavi. Non fine magno fane rei Hterariae difpendio efl quod non om- nia integra vulgari poterant i afl iis fepofitis ex quibus vokiptate non mediocri perfufus in- teHigebam mea jam oHm cogitata iUius audtoritate confirmari, aHifque nonnuHis in qui- bus non fine aHquo moleftias fenfu ab iUo diffidere cogebar, quaeque filentio potius pre- mere quam difputationibuslitigiofis exagitare mei effe officii arbitrabar, csetera pleraque eum prascipue fcopum habere videbantur, ut quas verfio Latina diffolute, frigide, & in- eleganter reddiderat, fententis tamen vehit umbra quadam tenui etiamnum retenta,, fumma cum evidentia, proprietate, ac elegantia, Hngua Anglica repraefentaret. Quac quidem cuivis
( VI )
AngKcam fcriptoris hujus egregii verfionem molienti maximam utilitatem atque ODem nllatura fpondeo, fed a propofito meo plane aliena efl-e ipfe fatis percipiet leflor Quan tum v^xixoAnghca a Cl. Franklando nuper adornata futuram illarum utilitatem' antorer- terit amedijudicari haud poteft, cum has annotationes priufquam ea prodierat prslum iam exercerent, & eam deinceps infpicere confulto omiferim donec mearum editio abfolveretur Hujus vero opens mentio rem aliam minime quidem filentio tranfmittendam in memo- riam mAi revocat. Jam temporis fpatium haud modicum fuerat elapfum. ex quo fchedas rr.c^Oxomum ut pralo committerentur tranfmiferam, cum Vir eruditiffimus juxta ac hu- maniffimus, cujus patrocinio ornata; prodeunt nots noftriE ^fchyka, libro quodam aoud S« ^.x tunc nuper edito. mihi vero nunquam antea vifo, cui titulum P.^i„„. auXr Ve ifi^ha mfcripferat, me donare eft dignatus. Vix oculos in librum conjeceram. cum
Eurtptdece emendationes jam pra.occupafre, & quodammodo mihi prsripuilTe. Idem alii^
CLtn H r''''' T'-''' '1™ "^^"^ °P^- neque^nomina Ztl
huc innotuerunt. Hinc apud eos quibus minus fim notus fuboriri poteft fufpicio me alio rum fcrinia compilare voluiffe, qua. tamen apud eos qui mores mL ac in'do em vel de fama norunt nullum plane locum. fat fcio. habitura eft. Ut iUis autem fatisfiTt p Lfto funt plunum amicorum teftimonia. quibus fchedas meas communicaveram multo^ ante tempore quam aut Valckenarn Ph.nil). aut Pierfoni Verifimilia typis ederentur.^fet am
fert^^PoV' r r"r^™"™'^ '^"" ='"1"^ '"''°'^^' 1"- - d« ""f^ diligent aS fervo. Pofl-um fane fanaiflime profiteri, me nunquam. ne tantillum quidem. aauolibet fcnptore mutuatum efl-e, quod non ei fimul nominatim totum acceptun^^ e^^Ierim E proteao fpero, in tanta harum annotationum fylva. qux fine ulla controverfia^^rtem longe maximam unice mea eft. fatis indicii repertum Le me nequaquam tanta CenH xnopia laborare. ut ad laudem captandam furtivis coloribus indigeam. famo omnem' illamquantacunque fit qua= ab opere hujufmodi accrefcere poflit famam lubeTpotrs ab dicarem, quan. confcientiam facinoris adeo probrofi ac inhonefti vel femel admirSiS
tum lele obtuiit oftendendi opportun.tas. Quamprimum Hippolyti Euripidei editio Mur gravtanau, m.nus meas inciderat. emendationes plures ex cfnjeftura tan um S n«f cum audontate eas potiore exemplarium ab erudito viro col atorum ftabihri cernerem una on.nes litura fimul obliteravi. Cum porro in fupelledile mea libraria d ion m IT:
I^^n-^c"-^"" '■'^?'''"' "^"^ ^'^ '"^^g^"^'» Vir quidam dodus mihi pro fu"vnots conjeauras fuas non fane fpernandas alleverat. illarum' omnium quotquot mih uff fore videbaiitur honorem conftanter & religiofe ei detuli, etiamfi earum aliquas ipf j„oc! cupaflem omnes vero mihi ipfi vindicare abfque ullo deteftionis periculo potuiC
Mih. denique, Ledor benevole, exorandus es, ut errata typographica necnon ^a aus Addendorum nomine ad operis calcem fubjunguntur calamo prius Lendes "o efque quam ad ipfum opus pervolvendum te accingas. Vale. ""cuqcs noteique quam
Dabam Ifca Dumnoniorum A. S. MDCCLXII.
( vn )
De Tragicorum GRAECORUM metris.
De Metro lambico.
SEnarii lambici leges vel Tironibus funt notae. Sex conftat pedibus, unde & nomen traxit. Sedem fecundam & quartam fibi yindicat lambusy aut lambo pes aequipol- lens, Choreus -, fextam folus lambus, nifi forte & Pyrrhichium accenfeas propter fylla- bae ultimae ct^cKpo^otj/ : prima, tertia, & quinta, praeter lambum & Choreumy SponJaewn etiam, & pedes Spondaeo aequipollentes, DaByhwi 6c Anapaefiumy admittunt. Porro Ana- paefius fedem etiam fecundam & quartam interdum occupat, fed tantum in nomine pro- prio, ex ipfa rei neCeffitate, nunquam vero aliter, ut puto, apud Tragicos Atticos (apud Comicos enim fecus fe res habet) & fi qui hodie in hifce fedibus deprehenduntur Ana- paefiiy ut ahquoties deprehendi non difRteor, Librariorum incuriae & feftinationi omnino hoc imputandum cenfeo ; cum nullum hujufmodi exemplum, ne uno quidem excepto, apud Poetas noflros animadverterim, quod emendationem facilem & obviam non recipiat. Eandem etiam legem in Senarii portionibus, quae in MeHcis faepiflime immifcentur, aeque obtinere certum efl.
Interdum, fed raro admodum, vocaHs brevis in Senarii fine eliditur, verfu proxime fe- quente a vocali incipiente. Vide SophocL Oedip. Tyran. 340. Oedip. Colon. 1226. Euripid. Iphig. in Aul. 929. faepius augmentum in verfus initio eHditur, verfu proxime fequente in vocalem defmente. Vide Mfch. Perf. 458. 506. Sophocl. EleBr. v. 717. 718. Oedip. Colon. 1668. 1677. 1678. Trachin. g2i. Euripid. Hecub. 1160.
De Metro Trochaico.
Metrum Trochaicum in fedibus imparibus Trochaeum tantum & Choreumy quae Trochaei fyHabam longam in breves folvit, admittit ; in paribus vero Spondaeum infuper, DaSlylwny & Anapaefium. Annon vero in fede etiam impari interdum admittatur DaSiylusy ihter Eruditos lis eft j Bentleio Hcentiam hanc Poetis etiam Comicis denegante, Kingio e contra Poetis etiam tragicis afferente, utroque autem, ni fallor, perperam. Kingii fententiam, quod ad Poetas comicos attinet, fatis tuetur Hephaefiionis aud:oritas, qua3 hac in re procul- dubio gravifHma eft. Eandem tamen aud:oritatem in Poetarum tragicorum caufa fruflra advocat vir clarifHmus. Infpicienti fciHcet ejus Enchiridii p. 20. ftatim conflabit, eum non magis Dadlylo in 1'rochaici carminis fede impari, quam Anapaefio in lambici i^A^ pari, lo- cum concedere. Pofl verba enim a Kingio tom. 11. p. 31 1. excitata ita pergit Hephacfiion-y
ol Oi KCOfJHKOl aVVl-XJ^ii COaJTiO Kclv TU lCtfJL^lKCOy TCO iTTl TOV OLDTtOV etVCL7rCU<rC0' IKOLTl^CV yCCp CtKcyOV. 0'JTi
yet^ iv Tca tcty/oiKca iXf^l^ avctTrcuqov iTrt Ttjg ctoTtov %(W^otf, e^' -/,? ovoi carovcetoi lyxco^ei, ov Xvng iqiv 0 a.\<z- TTcuqo^' ovTi iv Tpo^ctiKc^y tTTt TVj? Tnpfflrif Tov octKTvKov e(p' »;$• ovai arovactof iyx/*ip^, ov ofxotu)^ Kvm^ 4 docKTv\of. Hep/iaefiionis igitur aud:oritate permotus, & propria pariter oblervatione fretus,
c citra
( VIII )
citra erroris periculum ftatui pofle exiftimo, Poetas tragicos, faltem Atticos, in tetrametris catale6lis hanc licentiam nunquam, nifi ubi occurrebant nomina propria, fibi permififTe. Et ii qua hodie occurrunt exempla quae contrarium fuadere videntur, ea omnia Librariorum ofcitantium Tm^io^cJt.y.aLivt efle verifmiile eil. Saltem exempla a Kingio 2iA&\x€i2i. medicam ma- num facile admittunt. Ita in FhoeniJ]\ v. 625. pro w ^f^mv m, obvium eft refcribere cc^- [A.i7sv ati. Ita in Iphig. in Aul. v. 324. ubi vulgata fcriptura manifefto in mendo cubat, re- ponere potes, una tantum voce tranfpolita,
Ou 'SiToiv uv AavcLoim J«?a jwot Tdyii^df^fA^iva. In Orefi. v. 1566. DaByius in nomine proprio reperitur, ubi Hcentiam hanc locum habere inter omnes convenit. Quinetiam in IthyphalUcisy jfive dimetris brachycatalediis, & in £«- ripideisi live hephthemimeribus Trochaicis, Da5iylum interdum, fed rarius, fedem impa- rem occupare deprehendo. At in penthemimeribus T^rochaicis, quae in MeUcis frequentif- iime occurrunt, quaeque Antifpafiicorum Doch?naicorum indolem, praefertim in Afynartetis induiile videntur, fedes prima faspiiTime & abfque fcrupulo Dadlylo tribuitur.
In tetrametris catalevftis obtinet etiam regula quam his verbis exprimit T^erentianus Maurus .
Regulam fervans uhique, finis ut quarti pedis Nominis verbive fine comma primum terminet
Semel tantum contra hanc legem peccatum apud Poetas hofce tragicos animadverti, nempe apud Sophoc/. PhiioBet. v. 1442. 1443. Rede autem monuit Dawefius Mifcell. Critic. p. 18. in commatum ratione praepoiitiones, etiamfi verborum initio adhaereant, tanquam fmgulas tamen voces haberi polTe 6c folere.
De Metro Aiiapaefiico.
Metrum Anapaefiicum, praeter Anapaefium, pcdes etiam <o2)%^owvf, Spondaeum, DaBylwn, & fubinde, rarius tamen, Proceleufmaticum, admittit.
Syilematum Anapaefiicorutn (\\xxdim\\ legitima appellari merentur, quaedam anomala funt.
Syitemata legitima ingrediuntur bafes iive monometri, dimetri acatalefti, & dimetri catale<5ti Paroemiacorum nomine a Grammaticis iniigniti. Paroemiaci ut plurimum bafi iive monometro immediate fubjiciuntur, & fententiam claudunt. In iyilemate legitimo ulti- mae cujufque verfus fyllabae uJ^cc^opia non obtinet, fed carmina continuo tenore decur- runt, ufquedum ad Paroemiacum, quo clauditur fententia, deventum iit.
Dawefius in Mifcell. Critic'. p. 224. Legem hanc ratam iixamque haberi jubet, nempe, fyllabam in verfu Paroemiaco catale(5licam foli Atiapaefio fubjici oportere. Legem tamen hanc non femper apud Poetas noilros obfervatam deprehendo. Interdum enim Spondaeo iubjicituriyllaba cataledtica, ut apud Aefchyl. Agam. v. 371. Suppl. v. 8. Sophocl. Oedip. i^yrari. v. 1334. interdum DaSlylo, ut apud Euripid. Suppl. v. 47. 54. 70. interdum etiam Proceleufmatico, ut apud Aefch. Perf v. 937. Euripid. Hecub. edit. King. v. y6.
In Syilemate legitimo femel interpoiitum animadverti Paroemiaci loco Trochaicum Eu- ripideum, nimirum apud Eurip. Hecub. v. 209 ; femel periodum cataledum apud Sophocl.
Oedip.
C ^^ )
Oedip. Colon. v. 253. femel fyftema legitimum binis Trochakis, bafi, fcilicet, & Ithyphallico, claudi video apud Sophocl. Oedip. Colon. v. 257.
In fyftemate etiam anomalo nonnunquam immifcetur EuripideiiSy Eurip. Troad.v. 217. nonnunquam 7roc/i^/V«/ dimeter acataledlus, Id. lon. v. 889. nonnunquam fyftema claiidit Glyconeusy Sophocl. 'Trachin. v. 1060.
Syftemata anomala ea funt quae, non monometros tantum, & dimetros vel acatale(5los vel cataledios, fed cujufcunque moduli verfus, admittunt; & in quibus Paroemiaci pro lubitu ubique, fententia etiam non abfoluta, inferuntur. Quanquam revera verfus tales pro Paroemiacis genuinis haberi haudquaquam pofTunt, fed plerumque Spondaicae potius, aut DaStylicae, funt hephthemimeres. In hoc autem genere anomalo ultimam cujufque verfus fyllabam -n d^ct^po^ov obtinere certum eft. Vide quae notavimus ad Aefchyl. Sept. ad l^heb. V. 840. Euripid. Iphig. in Aul. v. 130. lon. v. 918.
Anapaejiicos cataledos & hypercataledtos in diiTyllabum mera eile Grammaticorum im peritorum fomnia, neque ufpiam revera exftare, ollendi ad Aefchyl. Agam. v. loio.
De Metro DaBylico.
Metrum DaBylicum non per dipodias, ficut lambicumy Trochaicum, & Anapaeflicum, fed per pedes fmgulos, quorum unufquifque pro metro uno haberi folet, dividitur. DaBylos, Spondaeosy & nonnunquam, fed raro, Proceleufmaticum admittit. Hujufce metri carmina apud Tragicos ufitatiora funt monometri, penthemimeres, & hephthemimeres, five Da6iy- hcacy five Spondaicacy dimetri, 6c tetrametri , neque ab hexametris omnino abftinuerunt, interdum continuis, ut apud SophocL T^rachin. v. 1027 — 1040. interdum pentametro Elegiaco alternis interpofito, ut apud Aefchyl. Suppl. v. 71 — - 74. & Euripid. Androm. v. 103 — 116. interdum denique intermiftis dimetris, tetrametris, aUifque hexametri por- tionibus, ut apud Sophoc/. Oedip. Tyran. v. 151 — 175. &c Eurip. Phoenij]'. v. 801-— 847.
Hexametrum unum reperio DaSlylo terminatum apud Sophocl. Eledi. v. 133. 134. ubi vide quae notavimus. Alterum tamen forfan ejufmodi exemplum habemus apud eund. Oedip. 'Tyran. v. 159. 160. ex quo in partes fedlo binos effecimus Dadiylicosy an recfte vero, valde dubito.
Notandum etiam efl, caefurae, in DaBylicis hexametro brevioribus, nuUam fyllabae brevis producendae vim competere. Saltem nulkim Hcentiae taUs exemplum apud Poetas noftros adhuc mihi contigit animadvertere.
Verfus DaSiylicus Logaoedicus conltat ex duobus, tribus, vel quatuor DaSiylis & fyzygia T!rochaica.
De Metro Choriambico.
Verfus Choriambicus ex folis Choriambis conftans raro occurrit, neque immerito, infua- vis enim plane auribus accideret. Cum igitur fympathia quajdam inter metra Choriambica 6c lambica intercedere intelhgatur, verfus Choriambicus plerunique, aut a fyzygia lambica incipit, aut eadem vel integra vel cataledla terminatur. Nonnunquam etiam Choriambus unus, nonnunquam plures, fyzvgia lambica utrinque ftipantur.
c 2 Quan-
( X ) - ;
Quanquam autem antipathiam quandam inter Choriambum & ^rochaeum intercedere fta- tuunt Metrici, hoc non impedit quo minus in eundem nonnunquam coeant verfum, qui tunc Epichoriambici nomen fibi adfcifcit. Exemplum fit Sapphicus B.endecafyllabusy ex fy- zygia 'Trochaica, vel Epitrito fecundo, Choriambo, & fyzygia lambica cataledta conftans. Notandum tamen efl, fyzygiae 'Irochaicae in prima tantum Epichoriambici fede, & in alia nulla, locum concedi.
De Metro Antifpajtico.
Metrum Antifpafliciun cum lambico avfATm^Gtv, Trochaico vero AyriTm^iiv, flatuunt Metrici. In puris igitur Antifpafticis fbli Antifpafti, Dijambi, & Epitriti tertii locum obtinent, & plerumque, non tamen femper, Antifpafti in verfus medio, Dijambi & Epitriti tertii in principio, vel fine, vel utrinque collocantur. At Antifpaftici impuri, five x^tr' a.n^Tmbna.v mixti, praster pedes jam memoratos, in prima fede Epitritos omnes, atque etiam Ditro- chaeosy & nonnunquam (at nifi in mXvc^niJLoLri^ig perquam r2s6) Difpondaeos (vide Aefchyl. Sept. adT^heb. V. 693. Agam. v. 425.) admittunt, minime vero, ut opinor, faltem apud Tragicos noftros, aut Paeonasy aut lonicos. Licentiae adeo amplae accedit etiam haec al- tera, quod fciHcet in verfibus antitheticis minime neceffe eft ut pedes finguH, praefertim diffyllabi, pedibus fmguHs accurate refpondeant, fed fufficit li metra ejufdem generis fibi mutuo opponuntur. Vide quae notavimus ad Euripid. Hecub. v. 931. Oreft. v. 171. Phoe- nif]\ V. 1054. 1321. & centies aUbi. Ita Epitrito primo opponitur Epitritus fecundus (vide Euripid. Oreft. v. 168 & 189. & quae ibi notavimus) Epitritus tertius (vide notas ad Aefch. Sept. ad T^heb. v. 352.) Epitritus denique quartus \ (vide notas ad Aefchyl. Sept. adTheb. V. 335.) Exempla plura fimiUs Hcentiae enumerare & fupervacaneum eflet & moleflum.
Carminum Antifpafticorum infigniora funt, penthemimeris five Dochmaicus, hephthemi- meris five Pherecrateus, dimeter acatalecftus five Glyconeus, dimeter hypercatale(ftus five HipponaSieus, trimeter catale6ticus hendecafyllabus five Phalaeceus, trimeter acataledtus five Afclepiadeus .
Vocalem longam in duas breves folvere ubique, nifi in verfus fine, Hcet.
Ex Antifpafticorum impurorum five v-cf.r uvriTiviB-^ictv numero efl Pindaricus hendecafylla- bus ex Antifpafto, Choriambo, 5c fyzygia lambicd catalecfta conflans,
Rcperiuntur etiam Antifpaftici Kccr avriTmB-nctv in quibus Epitrito qiiarto fubjicitur fyzy- gia Trochaica hypercataledta. Exempla exftant apud Aefchyl. Eumenid. v. 360. 373. 383.
De Polyfchematiftis infra figillatim differemus.
De Metro lonico a majore.
Verfus lonicus a majore legitimus in prima fede admittit vel lonicum, vel Paeona fecun- du?n ; in fecunda, fi faltem trimeter fit vel integer vel catale(5tus, itidem lonicum vel Mokfurn -, terminatur autem fere femper fyzygia Trochaica vel integra vel catalefta.
Inter lonicos a majore legitimos eminet Cieomacheus five dimeter acataledus, inter impu- ros, \ulgo Epionicos dido;, Alcaici hendecafyllabus & dodecafyllabus, qui in prima fede habent fyzygiam lambicam aut Epitritum tertium, in fecunda lonicum a majore aut Paeona
fi-
I
( XI )
fecundum, in tertia fyzygiam Trochaicam aut catalecflam aut integram. Epionicum etiam majore tetrametrum cataledtum, modo memoratis omnino fimilem, indicat Hephaejiion. Molojjum nonnili in fede pari admittit verfus lonicus a majore. •■' •" -
• De Metro lonico a minore.
Metrum lonicum a minore aut purum eft, aut atvotxA&j^sj/ov. Verfus lonicus a minore purus aut ex folis lonicis conftat aut fyzigias etiam Trochaicas poft pedem primum admittit; quanquam interdum, rariffime tamen, dipodiam Trochaicam praecedere, .lonicum fequi, vi- deo. Vide Aefchylum Sepf, ad Theb. v. 959. Molojfum in locis imparibus recipit, in pari- bus refpuit.
Verfus, lonicus a minore ctvciicXu^iVDg pro lonico Faeojia tertium accipit, ita tamen ut proxime fequatur aut Ditrochaeus aut Epitritus fecundus. Vide notam noflram ad Aefch. Prometh. v. 426. In fede etiam impari Paeon tertius in Palimbacchium faepe contrahitur^ faepe etiam dipodiae Trochaicae aut Epitriti primus pes in Tribrachyn folvitur.
In lonicorum a minore fyftematibus, qualia apud Aefchylu7n occurrunt Perf. 8 \ — i o i . Suppl. 1025 — 1069. ultimae verfus fyllabae imWdi 0.^0.(^0^^0.5 conceditur licentia, nifi fen- tentia plane abfoluta.
Epionicorum a minore duo tantum funt fchemata, in quibus dipodiae lambicae aut £/>/- trito tertio fubjicitur dimeter lonicusy in altero purus, in altero «vctxAAJ^svof.
lonicum a minore etiam purum non raro claudit fyzygia Trochaica five integra cataleda.
De Metro Paeonico.
Inter Paeonas quaternos ex una parte, 6c Creticum, Bacchiumy & Palimbacchium ex parte altera, ardliifimaintercedit affinitas. Omnes fcilicet quinque temporum funt pedes, neque a pofterioribus difcrepant priores nifi fyllabae longae in duas breves folutione. Ita Paeon pri?nus aut Palimbacchiiy aut Crelici folutio eft ; Paeon fecundus, Bacchii; Paeon tertius, Palimbacchii 'j Paeon quartus, aut Cretici, aut Bacchii. Ex hac analogia deducuntur metri Paeonici leges. Nam verfus qui ex Creticis conftat, aut folis, aut interpofitis Paeonibus pri^ mis vel quartis, qui Cretici pedis merae funt folutiones, Creticus appellari folet ; qui & in ^&diQ pari Bacchium etiam, vel Bacchii folutionem Paeona fecundum, nonnunquam recipit, & plerumque Cretico, interdum, fed raro, Paeone quarto, nunquam vero Paeone primo, terminatur. Verfas autem qui aut ex Bacchiis folis, aut Paeonibus fecundis intermiilis, con~ llat, Bacchiaci fibi nomen adfcifcit. Palimbacchius pes carminibus MeHcis ineptus cenfetur, nec niii in lonicis a minore o,vciK\ii)//Avcif, aut in Glyconei polyfchematifti fede prima, iocum invenit.
Verfus Paeonici propriae di(fli folis conflant Paeonibus, ex quorum fchemate diverfo nomina diverfa trahunt -, neque enim varia Paeonum fchemata in eodem verfu proprie Paeonko mi- fcere licet. Paeonici autem ifli, in quibus Paeones qualefcunque temere ac pro lubitu, nulla analogiae habita ratione, aut in eodcm verfu permifcentur, aut iibi invicem in antitheticis opponuntur, non Poetis, fed Grammaticis imperitis, veram metrorum rationem atque in-
dolem ignorantibus, omnino funt imputanai
De
( XII )
De Afynartetis.
Verfus Afynarteti in fyllematibus, vel Choricis, vel Melicis, utramque faciunt paginam. Conftant ex duobus vel tribus verficulis brevioribus inter fe ita connexis ut unum efficiant
verfum.
Afynartetorum duo funt genera; eorum fcilicet membra, aut ejufdem funt metri, aut
-diverfi.
Afynarteti ex ejufdem metri membris notiores funt, ex penthemimeribus compofiti, five lambicis, five T^rochaicis, five Antifpafiicis Dochmaicorum nomine vulgo inlignitis, five denique DaBylicis, quae pentametrum DaBylicum Elegiacae fere mufae proprium confli- tuunt. Sunt & Afynarteti ex hephthemimeribus, five lambicis, five Trochaicis\ five Cho- riambicis, quarum hae fyzygia lambica cataled:a femper terminantur. Sunt denique ex pen- themimeri & hephthemimeri lambicis, Aefchyl. Choeph. v. 454. aut ex penthemimeri & dimetro brachycataledto , /^;??^/<:/j- Aefch. Agam. 419. 420. Choeph. 455. 456. 459.' 461. 587. 621. 622. 624. 803, 823. Eu?7ie?tid. V. 556.
Afynarteti ex verficuHs diverfi metri jam recenfendi veniunt. Periodi ex dipodiis lam^ bica & 1'rochaica, aut contra, Trochaica 6c lambica conflant, & vel acataledi funt, vel cata- ledi. Sunt etiam & trimetri, aut acataled:i, aut cataledti, periodi duplices appellati, in quibus, aut dipodia Ia??tbica inter binas T^rochaicas, aut T^rochaica inter binas Ia??ibicas, me- diam obtinet fedem.
Sunt 6c Afynarteti ex DaSiylico tetrametro ^ Ithyphallico, in quo carminis genere hoc praecipue notandum efl, quod ultima tetrametri fyllaba, fi Hephaefio?ii tribuenda fit fides, ct^ct^popicc^ jure gaudet. Item ex DaBylica penthemimeri & Ia?nbico dimetro acataled:o. Nec praetereundus efl verfus Enco?niologicus ex penthemimeribus DaBylica & lambica ; Euripid. Orefl. v. 1305. neque hujus inverfio, nempe Ia?nbelegus, ex penthemimeribus lambica & DaBylica. Interdum etiam penthemimeris Lmbica utrinque DaBylica flipatur penthemimeri, ut in carmine Platonico ; interdum contra, penthemimeris DaBylica inter binas lambicas collocatur, ut in carmine Pindarico. Interdum penthemimeres DaBylica & 7r^(;/^^/r^ in eundem verfum coeunt ; Euripid. Oreft. v. 1304; interdum penthemimerim DaBylicam praecedit bafis Hrochaica; Aefchyl. Pro?neth. v. 528. 529. 531.
Verfus Profodiacus conflat ex Io?iico a majore five Paeone fecu?ido & Choriambo, & plerum- que terminatur, aut fyzygia Ia?nbica cataled:a, aut lambica vel penthemimeri vel hephthe- mimeri. Vide not. ad Aejch. Prometh. v. 135. Interdum vero praecedit Choriambus, & fe- quitur lonicus a majore, vel Paeonfecundus, & tunc Profodiacus avaKP^ctcdsijy fed improprie, dicitur. Vide notam ad Aefh. Prometh. v. 426.
Porro lambico dimetro acataledlo nonnunquam fubjicitur, aut Ithyphallicus , aut heph- themimeris Trochaica ; nonnunquam dipodiae T^rochaicae lambicus dimeter brachycataledlus Aefch. Eumen. v. 919; Dochmaicum nonnunquam fequitur dipodia Ia?nbica Aefch. Eumen. V. 156; nonnunquam lambicus dimeter brachycatalec^lus Aefchyl. Agam. v. 1174. 141 9. Eumen. v. 391. Ut finem huic enumerationi tandem imponam, penthemimeres Dochmai- cae, lambicae, T^rochaicae, omnimodis inter fe pro Poetae lubitu permiflae, verfus totidem A/y?iartetos conflituunt. ^ j^
( X"^ )
De omnibus autem in univerfum Afynartetis notandum eft, fyllabam membri qualifcun- que finalem nulla ci^ict(po^ia.f praerogativa gaudere, quae fyllabae tantum verfus finali com- petit.
De Metro Folyfchemattjlo,
Verfus Polyfchematifii appellantur, qui multa & varia, contra etiam metri analogiam, admittunt fchemata. Ita Glyconeus Polyfchematiflus in prima fede Antifpafumy Dijambumy Ditrochaeumy Epitritum quemcunque atque etiam Dfpondaeum recipit; in fecunda vero Choriamhum. Pherecratei Polyfchematijliy CreticOy id eft, Choriambo cataledlo, terminati, ra- rius, aliquando tamen, occurrunt. Eurip.Oref. v. 1381. 1385. Hephaefionem fecuti ver- fibus hifce Antifpafticorutn Polyfchematiforum nomen tribuimus, quanquam revera inter Epichoriambicos Polyfchematifos potius cenferi eos debere exiflimamus. Vide notam ad Aefch. Prometh. v. 899.
Haud raro etiam apud Euripidem occurrunt Glyconei Polyfchematijliy modo memoratis affines quidem, fed in quibus licentiam pene effraenem fibi indulfit Poeta. De his in nota ad Eiirip. Helen. v. 1318. fufe fatis difieruimus. In prima fcilicet fede, non pedes tantum fupradicftos admittunt, fed Moloffum etiam, ejufque folutionem pentefyllabam, Palimbac- chium, ejufque folutionem Paeona tertiumy Bacchiumy Oreji. 833. Helen. 13 19. lon. 493. ejufque folutionem Paeona fecundumy Creticum denique Helen. 1356. 1357. Atque primo quidem profodiacos efi^e Polyjchematiflos credidi, fed fententiam mutare mox coadus fum, ex ratione qua opponuntur antithetici accuratius obfervata. Pedi enim quinque temporum, non alios tantum quinque temporum pedes, fed & fex 5c feptem temporum pedem opponi deprehendebam. Ita Palmibacchio opponitur MoloJJics Hecub. v. 470. Hippolyt. v. 156. Iphig. Taur. v. 446. Bacch. v. 867. Cyci. v. 50. Helen. v. 1344. 1355. 1359- 1362. Paeoni tertio qui Palimbacchii folutio eft Dijambusy Helen. v. 1354; Bacchio Molojfusy EleBr. v. 7185 Bacchii folutioni, five Paeoni fecundoy Dijambus Helen. v. 1353 3 ipfi denique Moloffo Dijambus lon. v. 132 ; eidemque pentefyllabo Epitritus quartus Helen. v. 1330. Porro in fecunda etiam fede, Choriambo interdum, fed raro, opponitur Moloffus Helen. v. 1334. Herc. Fur. w. 2,S^- *
Obfervationes Mifcellaneae.
Sententia non femper flropha aut antiftropha terminatur fed in fequentem interdum in- currit. Vide not. ad Aefch. Sept. ad T^heb. v. 751.
Metra metris, non fingulos pedes, praefertim difiyllabos, firiguUs pedibus accurate re- fpondere neceffe efl. Vide not. ad Eurip. Hecub. v. 931. Orefi. v. 171. Phocniff'. v. 1321. & centies ahbi.
Interje(ftiones ut (p£u, nZy oa &c. extra metrum plerumque ponuntur.
Syllabam longam in duas breves foh^ere plerifque in metris Hcet, ut & duas breves in unam longam contrahere. Syllaba vero longa quae verfum claudit rarifiime, fi quidem unquam, in breves folvitur.
Syfle-
( XIV ) ' ■
Syflemata ^rochakaf non ea tantum quae ex dimetris, fed & quae ex hephthemimeri- bus conftant, per avva,<p6iciv decurrunt, neque uUam in verfus fyllaba finah ci^ia^cpcpta,^ licen- tiam admittunt. Vide notam ad Aefch. Eumeti. v. 520.
Prima htera vocis <^, quando monofyllaba eft (vide notam ad Aefch. Perf v. 954) in- terdum ac ii confonans efiet pronunciatur. Ita apud Aefch. Eumefz. v. 514. vi politionis fuae caufa eft ut fyllaba brevis qua terminatur verfus proxime praecedens producatur. Vide & T^ereJitian. Maur. apud Dawef Mifcell. Critic. p. 297. 298.
Pedum Moduli.
Pes duorum temporum Pedes trium temporum
Pedes quatuor temporum
Pedes quinque temporum
Pedes fex temporum
Pedes feptem temporum Pes odo temporum
Pyrrhichius o o rlambus o - \ Trochaeus - o
(^Tribrachys vel Choreus 000 fSpondaeus - -
Daxftylus -00 -{ Anapaeftus 00-
Amphibrachys 0-0 metro ineptus
^Proceleufmaticus 0000 fCreticus - o -
Bacchius o - -
Pahmbacchius - - o J Paeon primus -000
Paeon fecundus 0-00
Paeon tertius 00-0 LPaeon quartus 000- fDijambus o - o -
Ditrochaeus -0-0
Antifpaftus o - - o -{ Choriambus -00-
MololTus
lonicus a majore --00 llonicus a minore 00-- f Epitritus primus o - - - J Epitritus fecundus - o - - I Epitritus tertius - - o - LEpitritus quartus - - - o
Difpondaeus - - - -
N O T A E
S I V E
LECTIONES
AD AESCHYLI QUAE SUPERSUNT
D R A M A T A
DEPERDITORUMCtUE RELLI Q^U I A S.
ERUDITISSIMO AC CELEBERRIMO VIRO
E D V A R D O B A R N A R D S. T. P.
REGIAE MAJESTATI A SACRIS
ECCLESIAE VINDESORIENSI.S CANONICO
SCHOLAE REGIAE ETONENSIS FL O REN TIS S I M AE
ARCHIDIDASCALO LITERARUM ELEGANTIORUM ARBITRO CALLENTIS SIMa OMNIBUS OFFICIIS SIBI QUAM MAXIME COLENDO ' HANC SUAM QJJALEMCUNQUE OPERAM
I N A E S C H Y L I
TRAGICORUM GRAECORUxM PATRIS
RELLIQJJIIS
RECENSENDIS RESTITUENDIS IL LU S TR AND IS:
COLLOCATAM tN PERPETUUM GRATI AC MEMORIS ANIMI TESTIMONIUM
EA QUA PAR EST OBSERVANTIA D. D. D.
BENJAMTNUS HEArH^
(O
N O T ^
I N
^SCHYLUM
EX EDITIONE PAUWIANA.
^ OT M iN PROLEGOMENA.
EPigramma Antipatri. v. i. o 't^a.ym <paniMt kcu oKfuoixntv «o/cA»!'] Editiones Anthologiae Stepha- niana, Aldina^ & Wecheliana habent o(pfi/o9aw, nec variare codices ufpiam memoratur. Eandem etiam fcripturam repraefentat Turnebus in editione fua JEfchyli. Nullam igitur fatis idoneam cau- . fam video, quare Stanleius, & eum fecutus Pau- "wius, recepta led:ionc (quae certe non deterior) de poirefTione dejed:a, oHft;oioju;> refcripferint. Epigr. Diofcorid. v. i. 2, 3. eiaxnJhs- iu^iij.A toj/td* 7* cA'
ti-^oiaTiv cty i/Ktiv TlouyviXy K5" KaiJ.ots Tn-jiTh
TiKmTifOK
Ki(^Kof i-^v^^tn^ Interpres metra metris reddere contentus, de fententia vero minws folhcitus, perperam hsec vertit j Ita autem oratione foluta reddi pofTunt, Hifce vero oUe5la- mentis in Jyha agre^i exhiberi folitis^ ^ hifce ludis magis quam olim elaboratis, jf^fchylus animam addidit, Legendum fcilicet eft 7«'=^' non -7« cA', ut refpon- deat fequenti tovtj\. Mahm etiam i^w^^n, quod ?. in codice fcripto invenit Bentleius.
Ibid.
V. 3. 4.
yo»(7;/uot * STtt _;i-aprt^ot;
leius pro corruptis iftis nrxr.ixA jw reponendum cen- fet vio:rp.tKiuTA, quam emcndationem jure rejicit Pauivius. Quid enim, ut re6te hic, viocj^up.ii^ru ad ;^jurtpprj iifictf/ouivct ; fed ncque huic mehus ceflifle conatus fui videntur. Nam i/o»c7w <i\uTa, quod atti- net, praeterquam quod vocem xhvivf a Scriptore
aliquo GrJECo ufurpatam oftendi oportuit, nimis prope ad fignificationem fequentis Kxraf>Jb(xivet, acce- dit, cum vox utraque eandem plane notionem ex- primat ; vonm {i.ctv.7<f. autem nec cum ^t^tL^a^oA nec cum i{g,rcifJbi/.iv<i convenit, nec revera fignificatio- nem ullam huic loco aptam habet. Forte fcrip-
' ferit Poeta votma^ ft«sa.
Mfchyli Vita. lin. 29. n$- lim A^scuav y.ciTctmouJci.SKii^ Legendum forfan x5CTstaCTc/V;^ir, contemptus^ contu- meliofe habitusy
JEfchyli Vita editioni Robortelli & Codd. Oxonienf. praemifla p. 6()j. col. i. lin. 28.29.] Nemo quod fciam nos docuit quid fit ^^t avamoxLi., quanquam verba ipla in notis laudat Stanleius. Corrupta eflfe puto -, forfan legi poteft y.ctTcusY.iijciraji^ ut fententia fit, Hijlrionibus ornatu injlru5lis.
Ibid. col. 2. lin. 20. 2i. 22. Ita hsec diftingui de-
bent, a. JV iioyov S^dLiic/.vyM.., dJJV/.A ivi^ya y.au Ki-^a k^tt Tct itff^xmTirt., y.cu ojjto ro xjj^oi i^. Ibid. hn. 23. 24. Toy 'W0i»TOty N/oC)i Ofjj/i^tj, AiyjKou ivt-
iQis'] Hccc non corrupta tantum fed & mutila puto, ut abfque codicum ope reftitui pofle vix iperem.
Catalogus voce nf«TE:,-. Qiiid cum Orefte com - mune habet Baechus a Proteo in i^gypto hofpi- tio exceptus ? Potius crediderim hanc Fabulam referri debere ad Menelai Oreftis patrui hifto- riam, qui in ^gypto a Proteo edodus eft ea qua:; Agamemnoni domum reverfo ab ^IEgiftho accide- rant, Vide Homer. Odyff. iib. a.
fA NOTiE.
^ S C H Y L I
NOTiE iN PROMETHEUM VINCTUM.
I N A C rU M P R I M U M.
V.i^. Xpo/d^ a.yiu-\eif «y.^cj-] Pauwius hic ^^^am interpre- tatur corporis^ non, coloris \ hanc enim poflerio- rem mom nimis exilem efle dicit. Anne vero pu- tabat vir eruditus Veterum fententiam fuifie, fe- nefcere deos, & decrepitos evadere .''
42. A/f/ Ts eA* nhMf aiiy jcs" "S^petcTBw 7!hia>f\ Quarc hasc potius T>t B/* quam rw k^ath dida exiftimentur caufam non video. Annon & tahs, qualis a Poeta hic depingitur, folet efle K^rtTOf asque ac B/ct.'' B/st enim non Vi?n iniquam, fed Fif^« fimphcitcr figni- ficat, ac eandem fere notionem ac KpaTor, Ro^ur, obtinet. Cum igitur KpstTor loquentis vices folus fufl:ineat, hunc, non B/ay, alloqui putandus efl: Vul- canus. Nec obftat quod to k^atos- neutrius tfft ge- neris dicatufi cum enim fuB forma virih in fce- nam introducatur, genus quoque virile ac maf- culum optimo jure ei competit.
49. AwwT fTc^y^vt tjAw ^«o/!n Koi^dvctv^ Potius legendum puto A?m.?T iTrfa^^n^v, id cft, fTTf^;^» Av, Omniafieri potuenmt pra^terquam diis ifnperare. Non impojfibile fuit tibi aliam quamcunque fortem tibi magis gratam cbtinerCy modo for-tem diis imperandi excipias, ea enim foli Jovi competit. Purus putus folcecifmus efl: Fau- nvianum ATrmla. ^.')§a\ Quis qusefo unquam k-Ka.v\tt. .■7s^.y§-A verti ferret, omnia fiant ? Nemo fane nifi qui temporum notionem diverfam prorfus igno- raret, aut eam flifque deque haberet.
^^. ^6. AaCcov yiVy 0LfjL<pi ^^<nv ly Kfdrei ^y«
Vcuitei Sreivii TntosTtKivi (atjs Tn-Tfo/s" J To viv prO-
nomen efle t^yjA inter omnes convenit, nec pro- bari opus eft. Numero etiam plurali apud Arti • cos interdum ufurpari conftat ex Sophocl. Oedip. Coion. V. 42. 43. Euripid. Ele^r. v. 1255. quibus in locis pro efjjTo^ ponitur. A Sophocle etiam pro tujTdL poni aflferitur a Lexicographis, loco tamen non notato. Refpicere eos puto ejus Ele^lr. v. 626. ubi Clytemneftras refpondet Eledra,
2w roi hiyeif viv au/. iyo,
ibi enim to viv ad OT^Xct etyoiv in verfu prascedente re- ferri neceflfe eft. Ita hic quoque pronomen iftud neutrius elfe generis, & numeri plurahs, cenfeo, & Stanleio accedo referenti ad ■litf.Jtfc, non ad Pro-
metheum. Conftrudlio Pauwiana nimis intricata eft, & contra codicum audoritatem pro Sstm fub- ftituit ^vav. Verbum moMKiui asque To/f -vfaA/o/s- ac Prometheo convenit. V. 5g. Apud Marcelhnum Vir. Thucyd. edit. Duker, p. 2. Hn. 9. & Scholiajlem ad Ariftoph. Equit. v. 75^' legitur TTSfot,-.
64. hJb.iJMMwa-j yvv of Hvor tfjU'3«JV j/caSry] Ita apud£«r/^. Cyclop. V. 394. TnKixjim yaSroif.
81. K&.A0/7J, 'membris, ut red:e Interpres. Mirum igi- tur Stanleium ex Hefychis glofl^am accerfivifle, Kc»- Konn -arocAo/flT, quas, quomodocunque intelhgatur, certifllme ab hujus loci fententia eft aheniflima.
91. KcM TQ!' TTwtQTilm )(jj^>Mv iiKioj /irtAwj Omnino retinen* dum efl: mvo-^im Ita SophocL Oed. Colon. v. 920.
O mvret KiuKsav «A/of — ■
g2' Lege ojLKiojm.
1 00. Xpa n^iJLaLTa. nev^ imT^iKeu] VoCCm 7?f/>ttf, numcrO
fingulari, quas Hen. Stephano placuiflfe videtur, non admittit metrUin.
114. T/f oi)wst -Tsi^oin-nlai {j! apyynfl Puto Pauwium con- trarium prorfus ejus quod dicit dicere voluifl!e, nempe a Nymphis adPrometheum, non a Prome- theo ad Nymphas odorem dimanafl!e ; afias, ut iple pro urbanitate fua, cum de ahis agitur, dicere amat, ridicuhis eft plane.
117. Nimicim hic fe circametrum torquet Pauwius; omnia bene fe habent in editione Stanleiana, nifi quod in hoc verfu vocem vf, quam & fententia requirit, refte inferuit Pauwius. Verfus autem non da^lylicus eft fed anapjefticus ; caefuram enim in daftylicis hexametro brevioribus vim brevem fyllabam producendi habere, nunquam, ut puto, evincet vir doflus. Tragicos autem veteres, cum animi motus exprimendus eflet,. ob mutationem adeo exilem ac hasc eft, ab iambis difcedere non dedignatos, probat vel unum exemplum e Sophoclis Ele£tra v. 1 1 66 -~ n68. fumptum, quanquam & pKira non defunt.
122. Lege umiy^ium.
128. Mukum hic moleftia^, & fibi, & kaori, fruf- tra facefliC Pauwius^ ut Scholiafiem erroris convin-
cat
PROMETHEUS VINCTUS.
cat dicentem, Nymphas hafce machina quadam per aera fuifle ve^las, ipfe contra contendens eas non in machina collocatas, fed reftibus tantum fufpenfas, in fcenam prodiifle. Sed fi maxime de- mus verbis iT^i^aTa oyj^ nihil aliud denotari quam Nymphamm aks, fcire velim quare ^j^v^-^^n non aeque neceflaria Nymphis alatis fuerit, ac Pcrfeo, qui non nifi talaria alata geftabat. Perfeum autem machina per aera fupra fcenam ferri folere ipfe nos docet Pollux. Si quis vero verfus 124 — 126. 129. 132. 135. 279. 280. 286. 287. caufa non prsejudicata perpendet, & inter fe conferet, is mecum, ut opinor, fentiet, Nymphas hafce cur- ribus a volucribus tradis, qui proculdubio ma- chinas nomine haud indigni videbuntur, per aera vedas fcenam intrafle. Nec fane quomodo refti- bus tantum fuipenfe converfiones choricas, ftro- phas & antiftrophas, commode peragere poterant, video. Atque hujus quidcm argumenti vim fen- fifle videtur iple Pauwius, & ut aciem ejus eludat, ad commentum confugit, non precarium tantum, fed & quam maxime abfurdum. Mjm? fcilicet hoc, quod revera antiftrophicum efle concedit, cecinifle tamen ftantem & quiefcentem Chorum exiftimare lc malle dicit ; quo quid etymologiae, rationi, & fidei hiftoricas magis repugnans fingi poteft ? Quinetiam minime contentus Chori ftro- phas & antiftrophas converfionis expertes exco- gitafle, nulla per totam hanc Tragoediam anti- ftrophica, nulla epodica exftare contendit, fed cantica alia quidem omnia monoftrophica efle pronunciat prseter hoc folum fyftema, quod quare monoftrophicum quoque efle non afleruerit miror. Hanc autem tantum rationem pronunciati fui af- fertjquod fcilicet ipfum folum, in quo pedem po- fuerat Chorus, cum rupes efl^et praeceps & afpera, ad cujus altiorem partem affixus erat Prometheus motum & converfionem non ferebat. Sed hasc in- firmifllma eflfe nemo eft qui non ftatim videt; fuerit enim quantumlibet prjeceps & afpera ipfa rupes, qu}.d tam.en obftat quo minus fpatium ad cjus radices fatis commodum reperiri pofl!et con- 'verfionibus chorici^ peragendis ^ Nam eam re- gionis aerias partem quae Prometheo pendenti ex adverfo erat, commodius colloquendi gratia reli- -quiflie Chorum, & ex curribus fuis in terram de- fcendiflTe conftat ex v. 270. 279 — 283. Quod ad anapaeftica inter ftrophas & antiftrophas inter- pofita attinet, hasc converfionum ordinem minime interrumpunt. Interim dum ea proloquitur Pro-
metheus fubfiftit Chorus, deinde ad converfiones ex ordine redit.
V. 134. Ex <r i^TiKyi^i {xvj Tuv ^i^/xf^a-ynr «/<fta] Quod ad
fententiam attinct, parum refert utrum d^^fp^w an ^i^fxifia-mv legas, quod ad metrum plurimum ; voce enim priore admiifa ionicum erit, altera an- tifpafticum. Cum vero terminatur verfus ditro- chico, vel epitrito fecundo propter «/>«e^opQy, quo- rum pedum uterque cum metro ionico ai,(j.7M^udu\ cum antifpaftico «tmTOdftfltv, habet, celeberrimi Benileii fententiae accedo legentis SniMi-^aT.v, ut ver- ftis fit ionicus a majore trimeter acataled:us, con- ftans ex ditrochso (cui in antiftropha refpondet ionicus, fit enim fynizefis in voce Kiy/^fj.ois) io- nico, & iterum ditroch.-co. Non fatis igitur cau- ffE eft quare viro fe longe longeque erudiriori in- fultet Pauwius, metri ignorantiam ei exprobrans, nec fibi tantopere gratuletur, quafi rem ab eru- ditis hadenus ignoratam primus explicuerit, me- trum ^ifxifa-m refpuere auda<5ter pronuncians. Sed ita fcilicet comparati funt homini mores. Sen- tentias autem Bentleiana confirmandas non parum confert, quod apud nullum fcriptorem Grascuni reperitur ^i^iji^o^. Non enim omnia quas non prorfus refpuit analogia, ftatim funt arripienda, nifi accedat Scriptorum etiam audloritas. Ver- bum quidem ^mjLi(>vviSw. apud Pollucefn lib. vi. cap. 40. legitur, fed corruptum efle videtur, & reponendum ^iixn^-jviSrm^ audloribus codice Falken- hurgiano & Hefychio, apud quem verbum hoc ex- ponitur per tnwiuviSmL., fenfu qui loco ifti Pollu- cis adprime convenit. Vide Bentleii Epift. ad Mill. p. 66.
135. Hic verfus minime pro iambico eft habendus, cum fedem fecundam obtineat anapaeftus. Re- vera profodiacus eft trimeter cataledlus, quod metri genus interdum iambicis fyzygiis terminari teftis eft Scholiajles ad Hephteji. p. 52.
136. Lege A/, euy cu M ut fit bafis anapaeftica. 150. Z?i>f A^icr^af xfATvva] Lcgc omnino cum Bent-
leio ubi fupra, aftipulante Hefychii au£toritate, & exigente metro, ■A^iTi^f.
MiiT£ 77f etA>.o< Tnia-J^.' «m>*)^<] Vcrbum im^^u
particulam olv comitem neceflario requirit. Le- gendum igitur (x»t av -^sos-, voce ^ioi^ in monofylla- bam contrafta. Lepidam autem rationem reddit Pauwius^ quare Poeta (j.»n r/r et^Xor, & non fjMji ve Av.J^a-mfi dixerit -, in imo fcilicet tartaro non e- rant ew^d^a-mt. Immo ne :^ici quidem qui Prome- t A 2 thei
^ S C H Y L I
thel miferiis gauderent, atque eam ipfam ob cau- fam optat fe potius in tartarum fuiile detrufum, quam fub asthere fufpenfum diis aliiique fibi ini- micis ipeftaculum gratum poenarum fuarum prse- bere. V. 157. Si/y S^ cu^^m x.myyi 0 TrcAct»'] Quidquid in al- tum attollebatur ut ipedari poilet, quia ventis expofitum ab iis perpetuo agitabatur, ideo K/wy- ^.54, ut credi par eft, dicebatuf. Ejufmodi apud nos funt tabernarum infignia, & facinorofi poft llipplicium paiibulo catenis appenfi. Simile quid- dam ipectaculum fe nunc inimicis prsebere que- ritur Prometheus, atqiie adeo non improprie, nec per catachrefm nimis violentam, voce zmyiJM ad fupplicii fui acerbitatem exprimendam abutitur. Qiianquam enim corpus ejus clavis rupi afHxum vcntis forfan agitari revera non poterat, in fub- lime tamen fublatum }{.ivt^yfxATVf fpeciem fatis pras fe fercbat. Iftiufmodi quippe tranflata ad rerum unde transferuntur fimilitudinem undecunque ac- curatam exigi non debent, quod fatis notum eft. Quo autem fenfu Prometheus fe zmyix^i, utnbram iciiicet imnem, fpe^rum, vel phantafma, appellare potuit, non fane affequor.
164. NuIIa in hoc verlii lit ctva.Y.>.A<n^ -, perperam igi- tur eweL-o.tou.r.'6? 3. Pauwio appellatur. Hinc etiam conftat Pauzvium quid fit avct/jMi- prorfus igno- raife.
165. Metrum da<5tylicum nufpiam nifi in verfus ter- minatione creticum admittit. Non daftylicus igi- rur fed epionicus eft hic verfus, conftans ex epi- trito fectindo ionico a minore pentafyllabo & yjlx- y.xnJ) trochaica.
166. Iterum errat P^oa-m. Verfus eft dadylicus lo- gaoedicus conftans e quatuor dadylis & fyzygia trochaica.
'20 8. siovT (i^o^ei, m^? fiidLv -Vi Jkccnmv'] Verum eft ' quod ait Pauzvius, particulam n non hic otiari ; nihil tamen habet emphaticum, fed copulas vice tantum fungitur.
209. E,u«; /f juvin/p ot/K cLTPci^ jxovov Gfuti\ Nillil in hujuS
loci conftruftione nifi fimplicifTimum, nihil con- ■ torti aut impliciti video, quicquid bonus commi- nifcatur Pauwius. Sententia eft, Mihi vero non femel tantum fed pluries lcilicet prasdixerat mater Themis, qua^ & eadem 1 erra, multarum appel- lationum una forma. Utramque vero & con- ftrudlionem & fententiam emendatione fua perdi- dit Pawwius. Nam to ov>t «^.^ abfque ^.ovov five rt.Vv* 1( quente hoc in loco vix ftare potefl. Quid autem fibi vult fc«r«f v^-m yoixov Qfui^t Mater legum
^ juris refpe5iuthemis? An hifce verbis fignificari putabat vir dodus, Terram quatenus legibus prjE- fuiiTe credebaturThemida fuiffe appellatam ? Ne- minem certe qui Graeci fermonis rion prorfus im- peritus fit ei affenfurum confido.
V. 213. Xf«" M, <JoA« ^ 701S CTn^i^ovla? K^.Tdv] Lege Xpfm
forma optativa aorifti i^w. Vide Dawef Mifcell. Critic. p. 332. Lege etiam Scholiajlis B & codi- cum ab H. Stephano laudatorum aufloritatem fe- cutus vTn^i-^vTva, ut vitetur anapaeftus in quarta fede. Tempus enim futurum hic adhiberi minime eft necefTe, quin temporis potius prasfcntis verbis uti gaudent Poetae Attici.
229. K«:ji{sT, i-j^f Sbuuosiv viy-ei 5*?«] Lege E}(^(iT -, Attici enim augmentum nunquam abjiciunt. Por- ro in verbo vc-/xci temporum ratio melius fervari debuir, quidquid tricatur Pauwius, neque a fo- loecifmo longe abfunt vi(xa & Jii^i;)(i(iTQ per co- pulam connexa. Si prodiret codex qui <fiufxo<n r ivifxiv reprsefentaret, lubens fane fcripturam eam ample6lerer.
230. A/s?B/;i(<(«To, ordine difpnehat, Jitfxifi^f k^th To^tyi ita redius Scholiajles B. quam alter M^axt^iTo, «- Sfcuou, nifi quatenus hoc ex altero fequi exiftimari poteft.
235. £5« h TvKfjtytf i^iWcmfjiMv ^e^roifj VerifTima mihi
videtur fcriptura quam fuppeditat Scholiafies a.
■Eyu ii iTnKfM<T Ego vero hocfacinus aufus fum. To\-
//»<■ pro JoKfimfy quod Pauwio placet, frigidifTime
hic interponeretur. 245. Lege HXyjf^tfv aftipulante Scholiafie b. 264. 265. Ut vitetur infecunda fede anapa^ftus legi
poteft,
vov^ir^v Ti rov mKms nfeec\TCyT . i-yo ^ tow^' &C. 279. Ut conftet metrum legendum eft x^fiUTrva^w,
fimplici (T, quod rede monuit Cl. Bentleius Diflert.
in Phalar. Epift. p. 140.
Not^ in SCHOLIAS^TEM a.
Ad V. 42. Sana omnino funt vulgata, prout ex coi- latione alterius Scholiajia liquido patebit -, neque emendationem alia de caufa tentaffe videtur Pau- wius, nifi ut fententiae fu5E male fundatas de Vul- cano T7tv Biav potius, & non 75 KpctTor alloquente, patrocinium conciliaret.
64. Pro i^o;;^v -mTttvYiV Pauwius conjicit legendum, ife- ■^v vne^w, perperam, ut opinor, neque quidquam immutari opus eft. Quanquam enim apud Ve-
teres
PROMETHEUS VINCTUS.
teres adamantis nomine ferri genus quoddam de- fignatum fuiffe videtur, apud Recentiores tamen vox ifta lapidem fere femper denotabat. Ita Scho- liajles B. ad V. 6. A^uaf, hi^f.
Ad V. 88. Pro ucvof kt refte reilituit iMvco<hi Vi^orius in Var. Led. lib. 28. cap. 6.
115. Plenius diftinguendum poft ot/yiv, non poft <?>♦- C7V, & legendum ^met. Emendationem confir- mat Scholiajies b.
120, Cum fcripta exhibeant m.^ptnm-m^ mallem repo- nere ?K5-po7?/7o«- quam cmpmh^ai quod in vulgatis legi- tur. Scholiaftes enim allegorizans, debilitatem mentis humanns per vap.^!<.«, qui non ?tfwr, fed sa- ^fcf, quia ;w/Aof, eft, denotari docet.
128. Qualis obfecro interpretatio eft ifta, «£^^ to/«- i^Kis% rou T^et^iKo-j^ amatus fuit propter cantica a tra- gico ? Potius vertendum fuit, amavit tragicum propter carmina-, fed nec iftam interpretationem ferre queunt Scholiajlis verba. Ubi enim nifi apud Poetas reperie? to/j- iMcKia pofitum pro InKca. -rav y.ir Km ? Potius ita corrigendum locum exiftimo, >fps«a» To/r |w;A«e7, dek^atus eji canticis,
Ibid. Legendum puro So^o^tA)»? Tv^^h a nominativo Tt/p&> j binas enim hoc nomine Tragosdias apud Vereres laudatas repcries. Quod vero ad verium attinet a ScholiaSle ex Anacreonte allatum, cui fi- milem hunc Noftri affirmat, proculdubio fallitur. Verfus enim Anacreontis prout nunc legitur pror- fus eft af/jcT^of., & legendum fufpicor ;/« juJduo^/T, quo pado evadet anapasfticus trimeter cataledlus ; verfus autem jEfchyli epichoriambicus eft. Neque in epichoriambici fine pro dijambo fubftitui pof- funt per leges metricas fpondcxus & anapasftus. Hujufmodi enim carmirta per dipodias metiri de- bemus. Spondasus autem & anapjeftus non di- jambo, aut epitrito, fed difpondaeo, squipollet, qualem dipodiam nifi in prima fede refpuunt epi- choriambica.
Ad V. 134. Ovn K^raiunvid. 0\iirei //' ay 'Tti^tlau ro ifxS^vov^
Haec fenfu prorfus deftituuntur -, forfan legen-
dum, 01/75 mrnfjLtiviA Kci^jru. 197. Lege Ax^otf fx^.v ajLVcfJ..
209. hn. 10. Legendum videtur, pf^» ^«y fUA -«rsA-
Km ovoixa.Ttov KAnyct.
Not<£ in SC HOLIASTEM b.
42. Legendum puto uf as^f rov A/« a.7roJ^J>j)KCiif,
49. Pro ci^iv lege «3?.
67. Qiianquam Pauwium in ^fchyli contextu prai- pofitionem a verbo diftrahentem, ac imv vTni^ <^vcj Tsovcov legentem, laudem, non ideotamen& in Scho- liis pro 2&1/] my.(t refcribendum duco Xm t7n{\ ivivM.. Scholiajies proculdubio i^i^^va conjun<5tim legit, & in fenfu lugendi fupra modum intellexit, ideo- que vocem tvf>cot, qua regeretur genitivus mv ot- vm, fubintelligendam innuit. At ridicula eft ta- lis interpretatio, dices -, fateor -, fed annon & in aliis plurimis ridendum fe prasbet Scboliorum ifte^ quifquis fuerit, Confarcinator .?
74. Hn. 5. Lege ^'^ci Y.a.ru, roi>ra>*
109. Legendum puto va.^btim (<i^v.
113 & 141. y^r»^<^f' editionem nunquam vidi ; ma- nifeftum tamen eft legi debere KiKaf(p(oiJt.n'ovj a y.aj>- ^», clava. Vide Du Cange GloOar. Med. & Inf.. Grascitat.
123. Legec.;^!..
135. Lege o)^fjui ys> iw tUJrjfJf ra. T^i^a.
212. To avvotyKif vox eft niliili ; iegendum puto t»-
avviyyvf.
250. Majorem quam eorum fcripta pr^e fe ferre fo- lent ay^iCcio.v a Schoiiaffis' exigk Pawxius. Prasterea latiorcm fignificationem habet tuS^jiuav quam -iho^- aof. Nihil igitur mutandum eft.
^'^^. Legendum videtur, im:/ -^fxf^ 7iwa,u.u^miJnrov»
IN ACrUM SECUNDUM,
V. 334. Ua^icun S fihrof f/.A n :rr^/^&, -^«f oi"^] Verte, Cir- cumfpice ne quid ^ ipfe tibi mali hoc itinere accerfas.
340. la, fjLiv 7 i-^jva K ouJi^fAvi K»^co TTOTi ] l^tilckenarius ad Euripid. Phcenijf. 1723. optime reponit ivrajvcov
OvJkfJL»,
345. louJi (mK(t\ To uviKcK. non agnofcunt Attici. Yide
Dawef Mifcell. Critic. p. 19,^. Legendum igituE-
TOVcA oCvi/M.
V. 397. ReclifTime h^c epodica efle vidit Stanleimf. licet in ejus editione ftrophse & antiftrophjE me- tra non ubique accurate fibi mutuo relpondent, cui rei r^emedium facile mox adhibebitur, Quod
ver»
6
jE S C H Y L I
vero objicit PauwiuSy trochaica inter antiflropham & epodum interpofita, inter quas nemo unquam vel fando audivit aHud canticum fuifle inter- jed:um \ refpondeo, non h^ec quje trochaica vo- cat (quanquam revera cunfta non funt trochaica, ut infra videbimus) canticum ab epodo fejunchim conftituere, fed illa ipfa, una cum primis duobus verfibus epodi Stanleian<e^ veram & germanam efl^e epodum j qui vero fequuntur a v. 425. ^\wv J» (tsa^^v &c. inclufive, monoftrophica elle, quas poft epodum fubjungi nihil vetat. Taha fcificet monoftrophica epodo fubjundta leguntur in Euri- pidis Bacchis ad finem adlus fecundi, & non raro alibi. Libros autem antiquos quos crepat Pau~ iviusy in quibus hasc monoftrophicorum titulo in- fcripta reperiuntur, nihil moror, qUippe quos Demetrio '1'riclinio & ejus fimilibus, qui metra ve- terum Tragicorum declararunt, antiquiores efi^e vix crediderim. Neque admodum me movet SchoUaliarim ad hunc locum, & ad Ariftoph.Vefp. V. 270, hoc ^jLiKos ^ffifXDy eflTe pronunciantium, auc- toritas. Si enim sa<n/xov id niho^ efie ftatuas quod a Choro ftante, & non fe ftrophis & antiftrophis convertente, cantetur, primo, res ipfa pro fe lo- quitur hoc ^^Kn^Mv non efle, manifefte enim depre- iienduntur ftrophe & antiftrophe fibi mutuo ref- pondentes ; fecundo, idem confirmat Ariftoteles, qui Poetic. cap. xii. tradit, ^ai^ov nec anapasftum nec trochseum admittere ; in hoc autem fyftemate, ctiam juxta Pauwium^ quatuor ad minimum tro- chaici relinquuntun Sin vero cum Kingio sidEuripi- dij Phcenijf. v. 212. saoT/xoy eflfe ftatuas omne /z?Aes- quod a Choro poft- parodum, & ante exodum, can- tatur, folvuntur plane tabulas ; aeque enim ^.(n(Mt crunt antiftrophica & epodica ac monoftrophica. Atque hanc quidem fententiam, eruditorum com- niuni fere fuffragio comprobatam, & rei veritati, &C Ariftotelis dodlringe confonam efiTe, perfuafifli- inum habeo. Juxta huncenim, loco fupra laudato, omnia praster parodum Chori cantica ftafima funt, exceptis anapaeftis & trochaeis. Quibus verbis non hoc fcilicet voluit Philofophus, fingulos ver- fus anapsefticos aut troehaicos in canticis ftafimis locum habere non pofle -, hoc enim apertifllme repugnaret ei quod facftum deprehendimus in om- nibus fere Tragoedi.is Gnecis, qu« temporis inju- rias eluftatas ad nos ulque pervenerunt. Nam ni- hil frequentius eft (quod norunt omnes qui in Tragicis veteribus vel mediocriter lunt verfati ) ^juam in canticis ftafimis hoc fenfu acceptis & trochaicos & anapsfticos, & inteKi-um cxxitinua
■ ferie plures, iniertos reperire. Quln & in duobus canticis quos Ariftophancs Ran. v.1314. saawr /^t- Kav appellat & Euripidem recitantem introducit, quanquam perquam brevibus, plura funt ana- pasftica; & ftafimi in Velpis primus verfuseft ana-" p^fticus. HsecigiturproculdubioAriftotelis mens erat, ut fyftemata illa anapseftica & trochaica, in quibus perfon^ potius dramaticas quam cantantis partes fuftinet Chorus, qualiaque fa^piufcule apud veteres Tragicos etiamnum occurrunt, a cantilenis vere meiicis, quas proprie ftafima, accurate dif- tingueret. Denique Pauwius etiam infra ad Per- farum argumentum omriia antiftrophica revera fta- fima efle cenfuifl!e videtur, in quo tamen certifli- me fallitur-, parodus enim in hac ipfa Tragcedia, in Euripidis Phamijfis, & in aliis Tragoediis pluri- bus, & in ipfis Perfis parodi pars, in ftrophas & antiftrophas diftinguitur. Perquam fuavis autem eft Pauwius hanc rationem aflTerens quare hsec a Choro ftante & quicfcente, & non Me. per ftrophas & antiftrophas convertente cantari debebant, ni- mirum quia ipfum folum in quo pedem pofuerat motum & converfionem non ferebat, cum rupes efl^et praeceps & afpera ad cujus altiorem partem affixus erat Prometheus. Quafi fcilicet Nymphae iftx circa ipfa rupis latera, inter abrupta & pras- cipitia ficut glires hasrerent, aliter, ut opinor, non fatis propinquas futuras ut ab illo exaudiri pof- fent, & non potius circa rupis bafin, folo aequiore & Chori converfionibus faltem non incommodo ingrederentur. Monendus eft etiam imprimis Ledior, ne metrorum in hoc cantico conftitutio- nem a Pauwio petat, fed editioni Stanleian^ om- nino adhaereat, nifi ubi ab ea difcedendum efl!e mox oftendemus. Metra enim in hac longe rec- tius diftinguuntur quam in olim vulgatis quas fe- cutus eft Pauwius.
V. 397. 398. Horum verfuum prior choriambicus eft dimeter, alter penthemimeris iambica. Pau- wius ex ambobus coagmentatis non nifi unum fa- cit verfum ; imperite prorfus, omni ad caeteros hujus iyftematis verfus proportione hoc pado fub- lata.
2g^. 400. 401. Ita hi verfus emendari & conftitui debent,
AxKfvctstcKTov at' oomv ionicus a minore purus
dimeter acataledus
PuXivav piof TittfHcty idem CWCCX^afXiVO^
J^oTJoif iny^t TniyMi. idem. Participium ku€o^.iva., quod in ediris verfus fe- cundi nietrum prorfus fubvertit, a Librario olim
inter-
PROMETHEUS VINCTUS.
intcrpolatum fuifle mihi perfuafum eft, qui cum iT^.y^A pro.tT5>|f perperam legiflet, conftrudlioni hoc pa<fto confultum voluifle videtur. Minime autem opus eft in horum verfuum tertio cum Tur- 7tebo reponere vortiu^ -, adjedlivum enim mafcuH- num cum fubftantivo generis foeminini Irepius apud Atticos conjungitur. Vide quai notavimus ad Euripidis Medeam v. 850.
V. 402. 403. AfJLi^^a^TA yaf Tf.A livf
i=Aa/$- vo|Uo/>- wct7i/v4»»'] Verfus funt ionici a.vfiyj.a^ivot fimiles proxime pra^cedentibus. Verte, Enormia enim h^c Jupiter, propriis ex legibus^ id eft, €X propria voluntate, decernens. dLf/.iy^m rotcAs eft enormia h^c, immodica, tyrannica^ crudelia. Nec ulla hic fubeft invidise notio. In omnibus enim fere linguis, faltem pauUo cultioribus hunc mo- rem obtinere deprehendetur ; voces fciUcet a pri- maria fignificatione in alteram non plane alienam primo deflexas, analogias ope paullatim longius adhuc defledli folere, donec tandem primaria ifta fignificatio prorfus exolefcat, & oblivioni trada- tur. Ita quoniam qui invide ac maligne dat, parce dat, qui vero non invide dat, plenis mani- bus largitur, ideo primum, qua^cunque abundan- tia & ubertate cumulata vifa funt, non invideri, &, fi bona erant, «^.^ya, fi mala, rtujjAOT*, dice- bantur. Af^i^cL^Tvf enim femper mali quiddam in notione fua involvit, ut ufxi-jafTa. y^mv apud Euri-
pid. Hecub. V. 193* o-y^^-y^T'^ ■Tsrovov & «MS^apTt cvCaTO,
apud Homerum. Deinde procedente analogia, ac voce indies paullatim magis ac magis a primaria illa fignificatione deflexa, tandem notio omnis in- vidia? evanuit, & quicquid in malis aut magnitu- dine aut multitudine exim.ium erat ea fignificari coepit. Interpreratio autem Pauwiana non modo fententiam non egregiam, ut ille putabat, fed fri- gidam prorfus & ineptam, nobis exhibet. Quid enim hoc frigidius dici poteft ? II,£c enim invidia carentia ac caritura., qua nemo invidere quia prava nec fokt nec debet, decernens Jupiter. Nec ita fane benigne cum vita humana, ne bene quidem, ut vulgo putatur, morata, agitur, ut Prava semula- tione ac invidia femper careant. Aliter plane kn- fit Pfalmorum facrorum Au6lor. Sed h^c fomnia funt in cathedra dormitantium. 404. 405. Ita hos verfus ex aucloritate MSti Jrun- deliani emcndatos conftituc,
TTKjxf swoi' St3/cj ionicus Ami>.eouivo< fimilis proxi- ^ . me prascedentibus
lita Tittfof JHKi/jffiv euyjuav choriambicus dime-
tcr hypercatale(5tus.
Sententiam autem hujus loci minime fane diffi- cilis nova fua explicatione prorfus perdidit Pau- wius. Eodem enim modo interpretatur CTnt^t^pavov Toif ■m(j)f ^ioK ejtyjm ScDtfusiY^ ac fi Poeta fcripfiflct CTiftfipctMov Tav Tta^of ^iav euyjjuW', dativo fcilicct pro
. genitivo pofito. Sed primo, nunquana caliginem tantam in fententiam ultro inducere voIuifl!e Poe- tam perfuadebit, quantam cx infolita ifta con- ftrudione oriri necefle eft, dativo fcilicet perfon» pro genitivo pofito, ac verbo abfque regimine ftatim fubjundo qui dativum etiam perfonae re- gere folet. Hoc vero tranfeamus, & fententiam juxta hanc interpretationem expendamus. Jupi- ter pra^cedentium deorum potentiam infolentem oftentat. Quibus quaefo infolentiam iftam often- tat ? Pnecipue, ut opinor, nemini, neminem e- nim prai aUis indicant Nymphas ♦, toti igitur deo- rum genti. Nulla propterea fatis jufta erat caufa quare illae potifllmum, & magis quam dii caeteri, infolentis hujus potentias contemplatione adeo af- ficerentur, ut lacrimarum flumine genas rigarent^ Lacrymarum enim fuarum hanc eflfe caufam di- ferte aflferunt v. 402. ubi notanda particula ;«p. Jam vero fi interpretationem vulgarem fequamur» Jupiter potentiam infolentem oftentat diis qui eum in regno praeceflierantjTitanibus fcilicet Coeli progeniei, qui fub Saturno primas in regni admi- niftratione obtinuerant, ftatim apparet caufa la- crymarum domeftica & propria. Nymphae enim illcE e profapia erant deorum iftorum antiquorum infolenti^ Jovis prse casteris obnoxiorum ; atque adeo minime mirum erat fi pcena Promethei per- culfas, pariete quafi proximo ardente, de propria pericula cogitarent, &, ne ufque ad fe pertinge- ret Jovis infolentia ifta, timentes, dei cognatt fupplicia, propriafque pariter vices, quippe qui- bus fimiiia forfan impendebant, logerent.
V, 408. 409. Ut raetrum ftropha; refpondeat, ita emendandi & conftituendi funt hi verfus,
07roi?7yf ^VQv^nt luv cmi.
Ante «p^^uoTTfftTjf pro copula tt refcribendirm cenfut Kp^, conftruftione ita poftulante ; & pro iwuin re- pofui ex MStis Armkiel. & Oxon. ^vown.. 413. 414. Hos verfus, pro mif repofito e MSta Oxon. mt0 ita conftitue,
Mtj<x?.9CBya/cn ffviTi n««tfjr/ avyyjiy^voiiTi ^VifTT>t.
417. 418. Ita hi verfus conftitui debent,
K«u ^yjj^t afjuhof., o/ yi; trochaicus din*eter
8
^ S C H Y L I
Verfus alter perlodus efl cataledtus, evadet autem trochaicus fi, particula fxiv inlerta, legas,
V. 419. Veifus ionicus eft dimeter acataledlus ; le-
gendum autem efl i^^u.ai, non i^umv. 423. 424. Ita hi verilis funt conftituendi,
AstVof q::clTOf O^wTTfco pcriOdUS
^fici li^i/uav iv cuyjuiMjii hephthemimeris iambica.
425. Metrum eft antifpafticum trimetmm brachy- cataledum, in prima fede epitritum pro antif- pafto habens. Nemo enim, praster Heph^ejiionis Editor^m, unquam verfum fpondctum in loco fe- cundo habentem iambicum dixerit. Nec cA^ hic in A mutari patitur fententia.
426. Profodiacus eft, fed non ctvAt.>.a)iJLms; neque e- nim poft poeona fecundum ulla poteft efie tijitvo.a.- ctf. Cum autem & hinc, & ex ahis ejus notis quas jam vidimus, apertifTime conftet Editorem Hephaiiionis plane nefcire quid fit d.vAv.>(tm^ & ver- fus cu'AY.>.co<j.'tvos, ne ejus au6loritate Ledor impofte- rum in errorem inducatur, monendus eft, nun- quam revera" aj/ct/.-xci(7\v locum habere pofle nifi in verfu ionico a minore, ubi pceona tertium fequi- tur ditrochasus aut epitritus fecundus. Tunc enim fupponunt Grammatici ultimam posonis brevem & primam ditrochnsi vel epifriti longam locum mutuo inter fe mutare, unde verfus ctvasadS^vj. dici- tur, & emergunt duo ionici, aut faltem ionicus & pceon tcrtius ; id quod non fit praecedente pceone fecundo, tunc enim ex pceone fieret di- jambus, nec fequente choriambo, tunc enim pro
choriambo haberemus poeona quartum. Dicitur etiam, fed improprie, a Pindaricorum metrorum Enarratore verfus profodiacus £u/rt;a«<3a/, quando, miitato ordine, prsecedit choriambus, & fequitur ionicus vel pceon. Sed ne hoc quidem quidquam ad Pauwii excuiationem facit ; cujus in re metri- <:a peritias egregia infuper fpecimina ad hunc ip- fum verfum habcmus, anapasflum in fecunda iambici fede, & iambiim pariter in anapjeft-ici prima,
427. Kpionicus eft trimeter cataleftus, conftans ex epitrito, ionico, & cretico. lambicum anapseftum in quarto loco habentem Pauivio relinquimus.
429. Glyconius cft ex duobus antifpaftis pentafyl- iabis.
430. Hic verfus in duos dividi debet,
NcoTo/s- virJlcf^a.^ei iojiicus dimetcr acatalecStus ex ionico & molofTo Eox A T^vrio? mJi^jy iambicus dimeter.
V. 432. 433. KiktUVOf <r eU^f U7mSfi(XH fW^f
TC14., Tntyu ^ ctyvofpumv 'rOTa/uavj Multum
& fruftra fe torquet Pauwius circa locum cujus fententia manifefta eft. Genitivus enim -yK regi- tur a prsepofitione Jtto in v7v£^hih, ut conftru6tio fit, KiKcuvos Sk fjj^^f diSbf Cvn yai ^^i/jiH. Si idem ad- mififlet Barnejius, quot non ille ineptias exclamaC fet ? Legendum autem eft in verfu altero etyvo^u- TOj', fimphci f, ficut etfx(pifurou 2ctA.ot//uvof apud So- phoci. Ajac. V. 134. 135. ut metrum fit anapsefti- cum ; prima enim ro-j <f)vo^urav corripi non poteft, ut putavit Pauwius. Vide Dawef. Mifcel. Critic. p. 196. & feqq.
Nou in SCHOLIASrEM a.
Ad V. 359. Emendatiora haec in vulgatis qwam in Pauwii notis leguntur, qui corrigendi prastextu locum magis quam antea confufum nobis repras- fentavit. Pone autem coli notam poft iK7w^c»^ivTo(
ytvirtuy & iterum poft y^rviCcfnif., & poft '\jcujaH o70\v~
fxivof. Tolle etiam comma poft x^wCavif yvirm, & pro ^icucos •miei lege fiioucaf -mvtu Vox dcnique ^ihcu- vof corrupta eft, quanquam & eam quafi inte- gra eflet inemendatam reliquit Pauwius ; lege yj,-
Keuvof.
367. z«>.n TTveK^^-Trvof non eft Procella qu« igne alia comedit & devorat, fed quas ignem ipfum, quafi epulum fibi appofitum, devorat & comedit. Non igitur ita facilis & appofua hcec vox ut nihil ma- gis, nec reprehendendus adeo Bentleius, qui, quo pertinebat fe non videre fafTus, in -jsrypTTveoi' muta- bat. Quorfum enim pertinet Procella ignem de- vorans ? aut qusenam ex ifta phrafi animo obver- fatur idea? Quanquam ahoquin non adeo pro- clives nos pra^ftare debemus, fateor, in pufillis hifce fragmentis immutandis, orationis contextu, duce in his rebus optimo, deftituti.
NcU in SCHOLIASTEM b.
354. Lege i^ 2//.5/ /31.
368. i.r^ii^^^jutn rov; 'wotv.uoi?'] Hjec fenfu prorfus ca- • rent ; forfan legi poteft, i-s-n t^v p^ou<n ron Tn-muoif.
303. Lege T^VOV /MITCUOV Cf&>.
384. Pro 7HV TjfjLc^eicLv proculdubio lcgendum div /m)-
tlclM. -
I N
PROMETHEUS VINCTUS.
IN ACrUM TERTIUM.
V. 437. %«>' tiJt.cfjJ7vv eoSi tBcs<Tihovy.mv^ Claudicat me- trum, unde miris modis fed eventu infelici, fe tor- quet Pauwius. Facili negotio & metro & fenten- tis fatisfieri poteft, legendo aut aA yi ^(nKo-j- ixivovy ita quidem violaium, aut voS^i ^ ta^ay^Ka^jLivoyi ita quidem clavis petr^e affixum. Quod ad Arifto- phanis Jocum attinct a Pauwio allatum, facili e- tiam medicina reftituitur, legendo fcilicet 'mtsi y iKoviiiv. Nec audiendus eft vir dodtus contra ve- terum Grammaticorum confpirantem fententiam pronuncians, non <s^<nKc^v, fed tantum cs^a^KAVy Grasce dici pro /5>e«^x*;4/{f/i', CCei(nvy pr^efertim cum lententis ifti aftipuletur etiam etymologia, & in- ter iKof & TnKof affinitas quaedam fignificationis in- tercedat.
441. T«v 0^oToif Si TX|w«t7w] To T«/!/at7a nullum hic ha- bere pofle locum exifLimo, cum vox hsec non In-. commoda ex ipfa human^e naturse indole dima- nantia fignificet, fed Calamitates graviores aut ho- minum vi illatas aut ex ipfis naturJE unlverfae le- gibus atque ordine inopinato ingruentes. Hinc Scholiajies ha^c ironice dici putabat. Malim igitur
TA V ^fOTOlf =/1 il/^»fJiar<X.
450. Ao|aov tsfO(n\Kous icrxtv ] LcgC TsfomKoi^ CUm Grotio
& Dawefio Mifcell. Critic. p. 272. 273.
M:/p^«x^s-] Retinendum eft aam^oiy femper aJiquid ver/us reconditoria trahentes -, Nec de metro foiliciti effe debemus •, eadem enim analogia qua a ^^-
.-> u u u u
TVfO/MU, f/4l.^7l^0VfjJx.y fit IJ.d^TU^iOlJitU., (^«6^ Tt/D??", IXOfTU^Ot,
fecunda correpta, & a 'jroj^^vpa», Tcpipypaj, T^oo^pufco^, a
«rt/p&?, ov^ay deducitur a.etTv^of. Vide Clark. ad Ho- mer. Ifiad. a. v. 338. Nihili eft conjeftura Pau- wii, av(>o{ enim femper aut loculum aui: cumulum fignificat, n\inc\u2im fpelmuam. Axavpos- apud Try- phiodorum penultimam fimihter corripic.
.462. ZivyK» pars eft jugi, Curvatura fciHcet cui pe- cus fubjicitur. Vide Poliuc. Ub. i. §. 146.
464. rjyojK^'] Lege rw//^' cum DawefiO Mifcell. Critic. p. 272.
471. 472. X\iTmv^a4 AciXAi- rsrviii, airoorpcii.Kuf (p^ivav
UKava.'] Fit fynizefis in voce aeix.if, & legi debet aKif contrade, monente Dazvefw -Mifcell.
Critlc. p. 318. Quinetiam ledionem a Scholiafie B. memoratam, aroa^aKcK ^fivm T^^avyi omnino am- pledendam cenfeo, ut fententia fit, mentis errore lapfus. Aliter enim, & fine copula, oratio fale- brofa nimis vix procedit. Nihiii eft quod objicit Pauwius, Prometheum ante poenam mentis ino- pia minimum laborafle ; immo ipfam poenam mentis errori aperte hic & infra v. 544 — 552. imputant Nymphse, unde hominibus juvandis u- nice intentus Jovis iram in fe concitaverat.
V. 479. Oi/ ;^/?^i', ouA OTfcv j Diftindio inter Trt^v & ^i<^v ^que certe quasfita eft, ut Pauwii verbis u- tar, ac ilia inter ^pwaiixov & otstjk. Spiritu etiam poetico vere afflatus curiofam iftam circa ordinem in fingulis verbis follicitudinem, quarn requirere videtur Pauwius, velut infra fe pofitam afpernari folet. Nihil igitur temere immutandum eft.
480. Aut cum Robortello legendum eft <w?fl' y «j«> aut cum Scholiafie a. mrfiv om ?;«, aliter periit me- trum.
507. 508. 509. — ■ «vV 4^«
jMiKi-mi Hiii TcdvSi ar iK AapMV «77 h'j^iVTa, {jLi)Siv y.c-iov f^cmv A<or] Pluri-
mum fibi ad hunc locum negotii facefilt Pauwius, fed fruftra. His enim qu32 hic a Choro diciuitur non repugnant quae infra v. 518. fequuntur,
Ti yjf TJiT^aTU Zm, TrhviV aa KpaTeiV.
Nymphs fcilicer, qu^ Saturnum de regno de- jeftum jam viderant, idem & Jovi accidere for- fan poiTe reputabant, ideoque cum ejus imperio minus faverent, ut patet ex v. 400 — 405. fpe- rabant atque optabant tempus tandem affore qiio, Jov^ imperio exuto, Prometheus e vinculis libe- raretur, & non minore quam ille poteftate vale- ret. Cum tamen hoc revera cventurum non certo fciebant, nec vero abfimile neque abfurdum fane erat, eas, cum de Jove Fatorum decretis fubjefto fermo eft, Prometheum, qui decreta ea ex matreThemide didicerat, percunclari, an aliud quoddam fatum Jovem maneret, ut fummuni in deos imperium perpetuo non effet obtenturus. Ad hunc enim modum Nympharum quasftio in v. 518. intelligi debet. Ita omnia plana funt 6c in- ler fe congruentia.
t B V. 525.
10
JE S C U Y L I
V. 525. Et haec antiftrophica, non monoftrophica, redle infcripfit Stanleius. PaiicifTimis enim excep- tis, quse corrupta aut mutila efle credere aequum eft, Arophae accuratiffime antiftrophis refpondent. Metra autem juxta Sio^btomv Stanleianam conftituen- da cenfeo, nifi ubi ab ea difcedendum effe infra monebimus. Longe enim redlius hasc fe habent quam quas prius vulgata fecutus eft Pauwius. Hic autem in his metris declarandis anap^ftos in iam- bicorum locis paribus, iambos in anapsefticis, creticos in dadyhcis, & id genus alia fimiUa, pro eximia fua in re metrica peritia, afFatim nobis re- pr^efentat.
528. 529. Hi duo verfus non nifi unum conftitu- unt, afynartetum fcilicet ex ditrochaso & penthe- mimeri da6lyHca. Similiter de antiftrophicis fta- tuendum. Verfus etiam 531. huic prorfus ge- melkis eft.
534. A^x* y.oi roA y.ivoi'] Ut metrum antiftrophico refpondear, legendum eft juxta Robortellianam & MStum Amndel, tvA' hawcvoi. quam ledtionem quam maxime etiam commendat fequens iy.7w>c«>t. Verfus autem eft ionicus conftans ex poeone tertio (roAx^acenim primam corripit', vide quas notavimus ad Euripid. Alceji. v. 802. Bacch. v. 606. Herc. Fur. v. 1079.) ^ yM.-rti.-o.uii trochaica. Poeoni tertio in antiftropj.a refpondet ionicus a minore.
538. Lege ^Aveui contrade pro <pet.ttvau^y ut fupra v. 471. avAf pro ciHyjif.
542.543. Hi duo verfus non nifiunum conftituunt, qi.^i accurate verfui ftrophse feptimo refpondet. Excidit autem verfus qui verfui ftrophas odlavo refpondebat.
547. 548. Ita potius hi duo verfus conftituendi,
•iff' oTTWf «^p/f ^^e^f, « profodiacus tx ionico
pentafyllabo & choriambo <i>/Aoj-, cHTn^ 7TB!/ 77J- aK){g, j ionicus a minore di- meter acatale<5tus <ivAx>.(ey.ivo(' . . his in antiftropha refpondebunr,
OKoof 'ru^i^ Yl^ofjLn^iv.
549. lonicus eft a minore trimeter acatale<5lus ex ionico pentafyllabo & duobus ditrochseis.
550. Similis eft ionicus dimeter acatale<5tus.
551. Ut hic verfus antiftrophicis refpondeat, in duos ita dividendus eft,
laivei^ov f To * * * * iambicus dimeter hy-
percataledus
^coTccv etKctov bafis anapasftica. In fine verfus prioris excidit vox quadrifyllaba, cui in antiftropha refpondet vox Cujivououvt cujus fyllaba prima vi augmenti producitur.
553. lonicus eft dimeter cataledus fimilis fuperiori- bus V. 549. 550.
554. Hephthemimeris eft daflylica.
5 §5. lambicus eft dimeter hypercataledlus. 558. 559. Ita hi verfus conftitui debent ut flrophi- cis refpondeant,
ToJ\. , tX.HV0 ^ OT a.f/.(pl A0V7f44 Ti XM Ki^f ffVV V^VCUOUV
\oT)iTi }tx,y.my
lege autem or' pro 077, quod-j ut non neceffe fit cum Pauwio reponere 0 y.
Nota in SCHOLIASTEM a.
Ad V. 43^' Eege, iv ytvcatnovcms ynf vfjuv hiycv Tiiainv.. 4-4-9 ' Legendum td ttov avvnAouTi ra. yj,^' h.
457. Legendum videtur tots <N a^^Smx tov ay.)mv, & poftea, »715/ oTi OxTuQetof » Noiy.CeiOf Tnne^v a^p^pv &C.
525. E;c7«Kf<», TowT «57, pijJV-ToTE ^»p&>3w«] Vcrbum ^.«- f aSww, ab iKTv.Kem fignificatione nimium difcrepat ; forfan legendum -^ragjiA:/^», quod propius accedere videtur, fenfu faltem, quam mrn^co^» quod fubfti- tuendum cenfuit Pauwius.
Nota in SCHOLIASTEM b.
450« Lege ^vKo)(g,Ta.oyi.ivov.
472. Legendum videtur x^ m-nhavyiiiivoii; oJhi^ (pifti.
561. EJVst rtTTO 7ZIV iSl/eiV ThV iVVWj » TO iX/OV iKViOV TOV CUyO.'
Aov] Hasc proculdubio corrupta funt, quomodo autem reftitui.poffunt, imprsefentiarum non fuc- currit. Minus certe fcopum attigifle videntur conjedturas Pauwian^.
IN
PROMETHEUS VINCTUS.
II
I N A c r U M ^U A R r U M.
V. 564. Lege TnKtvattny.
574 — 57^' I^^ hos verfus, quos mifere confundlt Pauwius, conftitui debere cenfeo,
A^ct /M8 Tttf TaxanoM choriambicus dimeter ca-
taleftus Ef inim Tn^av xjuvYiy.r^, idem trimeter brachy-
catale(5lu§ HhaMA 7i v»^'y ctvA roLv -Twt^Km afynartetus ex
penthemimeribus iambicis "^Ayiyjify um h KM^^TfKet^f otdCh idem ex penthe-
mimeri trochaica & dochmaico Aova^ etp^TOf vTn/oJh-mv voyjov' idem ex duobus
dochmaicis lft>, /ft>, To/, 77C/, Tmt TTUi TTto. daftyHcus tetra-
meter. n»i /x a.yo'j(n 7JiKi7jkctyK7r>t Ttha.vot ; afynartetus ex penthemimeri trochaica & dochmaico.
579. Periodus eft acataleftus.
580. Periodus eft hypercataledlus. 582. 583. Ita hi verfus conftituendi,
o/,7ha<«t^ ^ S^fM.Ti iambicus dimeter acata-
lectus £!kHKaua.v Tnt^Yjomv aSi rei^eif 5 trochaicus trime- teB brachycataledtus.
584. Afynartetus eft ex duobus dochmaicis.
585. 586. Ita hi verfus conftituendi,
UoyTioi^ Jkxiotv Jh< ^o^av {jihS^c afynartetus ex dua-
bus penthemimeribus trochaicis Moi ip^yyi<nii- iuy^AT^ov ava^ trochaicus dimeter
hypercataledbus.
590. Chori Prometheum alloquentis verba iambici
fyftematis partem proculdubio faciunt, nec lus
monoftrophicis immifcefi debent. Verborum igi-
tur ordinem a Librariis conturbatum ita reftitue,
Tdf ^ovyji^a tsCSorpS^iyy.a, Tra^^ivou KKve^s'.
Quaerendum autem hic fe offert, an lo revera fub juvenc^e forma in fcenam prodierit, an meta- morphofin iftam pro imaginaria tantum haberi voluerit Poeta, ac proinde eam virginalem fpe- ciem nihilominus retinentem fpeftandam exhi- buerit. Priorem fententiam tuetur Dacierius ad Ariftotelis Poeticam, alteram P. Brumoy, rem ni- mis ridiculam eife cauflatus virginem fub fpecie bovina latentem. Et profedo quodcunque fic ex- hiberetur incredulus odifte dcbebat Spedator. Me-
diam tamen quandam fententiam veriorem eflc arbitror. Hanc enim metamorphofin intra ima- ginationem maxima ex parte conftitifle patet ex hoc, quod Prometheus loi v. 847. prsedicit, Jo- vem fcihcet in ^gypto eam demum poft errores finitos manu attredtantem ac palpantem ifx<p^vety mentis compotem, redditurum, cum fi revera in ju- vencam fuiflet mutata, de forma priftina ei refti- tuenda potius fuifl!et proculdubio locutus. Cor- nutam tamen frontem gefllflre vel ex hoc verfu verifimile eft, ubi a Choro difertis verbis ^ouictfa< Tra^^ivo^ appellatur. V. 595. Afynartetus eft ex duabus penthemimeri'
bus trochaicis. 59^' 597' I^^ ^i verfus conftituendi,
Ei7n [Mt Tci. fw^sfct 77f av ionicus a minore ava.-
yj^Miiivos- dimeter hypercataledus T/r apat ^' 0} TuKof tw TaKcuTm^v afynartetUS fi-
milis V. ^^§. £IJ).' iTTjTviia. rsr^Sj^ociS'' Euripideus i i-niTvyia. fuppeditat codex Arundsl. Carmina au- • tem quaUa conftij:uit Pauwius nufpiam reperiun- tur.
598. Antifpafticus eft trimeter brachycataledlus ex dijambo antifpafto pentafyllabo & iambo.
599. Trochaicus eft dimeter acataledtus. 601. 602. Ita hi verfus conftitucndi,
^Kt^TjtfjMTZov Si viffim iambicus dimetef acata-
ledlus AiKiaji KaCf^osvTvs nK^Vj epichoriambicus di- meter hypercataledus. 604. Hic verfus in duos ita dividatur,
Aiy(rJ)/y.;j.ov(uv h vvif ol, hcphthcmimeris iam-
bica E, I, 0) 95«, ixoyoviTtv, fimilis praecedenti. 607. T/ ^» ^pnj T/ (paif[xa,Kov von-j^ Robortellianam Icc- tionem it ^/.i ;>^!i; plane ftabiht metri ratio, qua: &: vulgatam refpuit. Verius enim ionicus eft a minore a.vay.Ka>iiivos dimeter hypercatale<5lus. Sub- auditur autem non tkl^iv fed d>«i', ths/h^ elhpfi apud Grascos ufitatifllma. Vide Bof. Ellipf Non certe ea quas nunquam pafllira erat fcire cupiebat lo; neque ita loqui amat aut jiEfehylusyZut Scrip- tor ulkis non plane ineptus. 618. Ex variante fcriptura -Trv.t ;«p ovv Tw^to i>.vj Hen. t B 2 - ^te-
13
JE S C H Y L I
Stephanus conjecit 'rm yif av tiv^io y.QUf vere ut o- pinor.
V. 630. M« ^oi/ itsO^-^J^" (JMomv co? fjwo; yXy^itiJ An par-
ticLilam « hic ?x>,«77-w patitur Gr^eci lermonis in- doies valde dubito ; lubens igitur ampledor lec- tionem a Turnebo memoratam, ixctomv « «V f/zo; •, ifta enim » «V in unam fyllabam per fynizefm faeile coalefcunt. (^jy» 678. liioszv '^of ivTPiTvv n K«p;y«cef liof
ki^TA? axfinv 7i] Haud parum exultare & libi gratulari videtur Pauwius propter fuam circa hunc locum conjedluram, cui tamen, fi attentius paulio eam perpendas, nihil folidi fubeffe inve- nies. Kif^veicii idem quod Kiyyjeio; fonare dudum oftenderunt viri dotti, Berkelius ad Stephan. voce Kiyx^icu^ & Spanhemius ad Callimach. Hymn. in Del. v. 271. Cenchream autem Corinthi navale non hoc in loco defignari, fed potius ^enchream vicum, qui, tefte Paufania loco a Pauwio citato, a dextra eft iter ab Argis Tegeam verfus facienti- bus, manifeftum eft ex eo quod cum Lerna a Poeta conjungitur, a qua navale iftud longiftime abeft, vicus vero a Paufania memoratus non adeo diftat. Quoniam autem Paufanias vici tantum, & non fluvii etiam cognominis, mentionem facit, ideo pro pwj- reponi debere e/or contendit Pauwius. Sed fi propius rem confideres, purus putus folce- cifmus eft iwTmrov iJh^. Flqvio quidem aut fonti optime convenit iftud epitheton, & poculo etiam, quandoquidem pro potu contento interdum poni- tur poculum continens, unde ivm7zorcP:ov irL7m^M.ro}v apud Athenaum. Sed quis unquam de folo loci cujufcunque dixit ivimrov efl!e ? Hoc certe adje(5livo denotatur, non quod irriguum efi & aquis ahun- dans, fed (^uod facillime aut optime bibitur, Priorem iftam notionem exprimunt y^ra^^vro^-, iwmJk^y -sro- AyOTc/kf. Dicendum eft igitur, aut rivum quendam ignobilem, atque ideo forfan ab ahis Scriptoribus haud memoratum, Cenchream vicum prseterla- bentemhic defignari, aufErafinum forte fluvium, qui non longe a Cenchrea abeft, hoc nomine ^f- chyli temporibus fuiflTe notum. Ei/ttotov gjos- Poetas noftro aUbi etiam ufitatum. Vide infra v. 811. Sed de prima conjedtura^ parte haftenus. Deinde pro Af ?!/»$■ axfw T=, pofthabita pulcherrima Canteri conjeftura refcribentis Aifvnfn ^tpwny, reponi jubet, aut AifVitf aJfnv Ts, fubaudita voce ytwy aut Ai^vw kJ)»n/ Ti. Prior autem conje6lura admitti haudqua- *quam poteft; fubftantivum enim y^v fubaudiri, miUo modo, propter obfcuritatem inde orituram, patitur emendatae loquete norma. Unde enim
cuiquam conftare poteft, illud, & non potius a- hud quoddam, x/^m- puta, fubaudiri debere ? Nec felicioribus aufpiciis natum eft illud alterum, As^- vw kS^Yiv 75. Primum cnim non Asfvxv aJ^m tt, or- dine verborum citra ullam ex metri parre neceffi- tatem detorto, fed kS^yiv n Ai^vm, pofuiflet Poeta. Deinde, cum omnibus notum fit Lernam fuiflfe paludem, aquispartim & partim pafcuis con- ftantem ; epitheto ita generali non ufus fuifllet Poeta, quod copiam quidem & ubertatem expri- mit, quibus autem rebus potifllmum conftabat ubertas ifta, an aquis aut pafcuis, aut etiam pif- clbus, aut denique omnibus fimul, incertum pror- fus Ledtorem relinquit. Rc£te autem dici Ai^vnf Kpwtiy manifeftum eft, vel ex ipfa paludis indole, quippe quas fine fonte aut rivo nulpiam reperi- tur. Quin & Lernam fiuvium, paludi cogno- minem, & ei vicinum faltem, fi non per eam, quod tamen credi par eft, permeantem, memo- rat Strabo lib. viii. p ^66. edit. Almelov. necnon Virgilius, apud quem ^neid. lib. xii. v. 518. in- venies,
— pifcofa fiumina hernie. Paufanias denique lib. 11. cap. 15. nos docet, om- nia Argolicse regionis flumina per aeftatem exa- refcere, prseter ea quas in Lerna funt. V. 683. Tvw.f^o ynf iKoxivofjuny quod Ciceroni arrifit (ita enim eum legifl^e extra dubium pofitum vide- tur, cum GrAca ifta omnia quas epiftolis fuis in- terpolata leguntur, aut adagialia funt, aut e vete- re aliquo Scriptore, & ut plurimum e Poetis, de- fumpta) Pauwio arridere non potuit. Sed quam- obrem ? Annon qui curfu continuo agitatus per orbem terrarum fertur, atque adeo novas femper regiones percurrit, rede dici poteft in regionem ante, id eft, ultra regionem agitatus ferri ? Nova certe regio quam jam percurrit, percurrcntis re- fpedu ante, vel ultra, eam eft quam modo tran- fiit, & poft eam quam mox tranfiturus eft. Ni- hil igitur aut diflicile aut incongruum huic phrafi ineflTe videtur. Pauwii autem emendatio y-s -mn yiv refcribentis triplici mendo peccat. Primum, me- trum corrumpit, anapccftum in fedem cjuartam infarciendo ; fecundo eilipfin pr^pofii ionis «7^0 ad genitivum ;//tr, nefcio an unquamiifitatam, nullo exemplo firmatam obtrudit. Denique fermonem Atticum inqulnat, pr2cpofitionem Doricam ttott, Atticis Scriptoribus ignotam interpolando. Neque enim quia adjedtivum Tnrcuvm communi ufu recep- tum, quanquam forfan a pra^pofitione ifta olim derivatum, apud Poetam noftrum ufurpatum re-
peritur,
PROMETHEUS VINCTUS.
13
peritur, exinde fequitur & thema ipfum apud At- ticos fuiflc in uili. V. 6S^. Hic verfus in duos ita dividi debet, OwTTOT, ot/TTDT iw^ixnv Euripideus Smts {xohHSrcu \oyoif periodus cataletflus, faceflat igiLur b^^llus ifte trochaicus Pauwianus cum cauda fua iambica. 690. 691. 692. Ad huiic potius modum hosvcrfus conftitui debere puto,
Ef ctMajt ifxewy penthemimeris trochaica
OfJi' ah J)j^ATz(. y^j j\j(P)i<p3.t iambicus trimeter
cataledus flij/Mitw, Kuualdi., JhfMtlcit dadtylicus trimcter Kij.(pmei xjtvT^q^ penthemimeris fpondaica "i^t/^nejv 4^ya.y ifxuv. ionicus a minore dimeter cataledtus ex moloflfo & y^47wzAf/<r< trochaica. 6gz. Non flne caufa fufpedum habuiflTe videtur ver- bum -^^j^iieiv hoc in loco Pauwius. Nam quomodo Kivrs^v aut frigefacere aut ex/iccare dici poflit non ita facile intellediu eft. Quanquam non defunt a- pud veteres Scriptores, & prascipue apud hunc Noftrum, exempla tranflationum durifllmarum, & vi contra rerum naturam detortarum. Sed Pauwii emendationes videamus. Primo nTvn-Hv re- fcribit, quo vero fenfu non dicit, fed res ipfa lo- quitur eum percutiendi notionem verbo huic tri- buere. Ifta autem notio ei nequaquam competit, nec ufpiam in hoc fenfu a Scriptore GrjEco vetere reperietur ufurpatum. K7z>7r«, t« -^t xfoun. Verba enim illa fignificant, non manu puljare, fed manu plaudere, non manuum percujfionem, fed fonitum ex percuffione crtum. Secundo loco proponit -^yeiv^ in frujiula comminuere, ad micas redigere, fed dubitan- ter, nimis tragicum, id eft, fi rede phrafes Pau- wianas aeftimes, nimis frigidum, hoc efie ipfe faf- ' fus. De hoc igitur loco, retenta interim vctere fcriptura, ampiiandum cenfeo ; nifi forte 'jtu^^^v reponi poflTe cenfeas. 718. Heiv <«f «?£«$■ axiTzv Kcuj>[g.mv /i>toX«r, o^av
T4<s^f] Fruftra hunc locum tentat Pauwius. Nihil enim in hac tragcedia legitur unde colH- gi poflit, Prometheum fccundum Poetam Cau- cafo fuiflTe aflixum ; plufcula certe illa quas ySf- chylura non recefljflTe a vulgata fententia clamant indicare debuiflet Emendator. Nihil fane tale mihi licet attendenti ne obfcure quidem fefe exhibet. Yide Stankii notam ad tragoedise argumentum, ubi hanc rem fufe & rite explicatam invenies. Ambae autem conje6turae Pauwiana funt infelicif- fimae. Prima, quae reponit ripr/ av <Ts^i tw -nv Kaxj- ]i^<ny dupliciter laborat. Particula enim om fimpli-
citer & nude pofita nunquam, ut opinor, figni-
ficat iterum, ^wx. fecu-ada i'ice, fed autem, vero, 'vi- ciffm, c contra, iz retro. Ncque obftat quod He- fychius T9 ajj per •mKtv explicat, num & Tnthtv retro, •vicifjim, & e contra, jeque fignificat ac itefata lice. Nec quod Harpocration in voce aw eandem do6tri- nam docens dicit, ojj pro mthiv a Demofthene ii> prima contra Aphobum ufurpari. Tribus enim tantum in locis iliius orationis particula ifta legi- tur, in quibus vero, e contra, & etiam fignificat, nufpiam pro ix, ■hwv-^riu ponitur. Quod fi conceda- mus T5 axj repetita vice pofle fignificare, nihil ta- men ad rtabiliendam hanc conjefturam efficictur» Particula enim ifta ax) inter prjEpofitionem & arti- culum interponi non poteft, neque ullum tam du- ras trajedionis exemplum, etiam ex Poetis, ad- ferri poflfe contendo. Quis fcrret fcribentem Tsfce 'na.Kiv rov Kajjyj.<j7iv ^ quod tamen longe tolerabilius, quia nulla inde exoritur ambiguitas, Altera coa» jeftura quae refcribi jubet,
rfp/i' a.v ^of axnnv Kcijjy^avu [XoKyif o^9V
mlnus adhuc admittenda. Nam quid eft terminus montis altifllmus ? Aut quis unquam iter facienti ita viam monftravit ? Prseter montium juga pro- ficifci debes per plura centena milliaria in longi- tudinem porreda, donec ad montis terminum al- tifllmum pervenias. Quomodo enim quifquam, nifi toto monte peragrato, quaenam fit pars ejus altiflima exploratum habere poteft? Nova fane eft, & hadenus inaudita methodus terminos ac fines montium defignandi, non qua eorum radices in planitiem definunt, fed qua altifllmum eorum cacumen verfus ccelum attollitur. Pauwius de hac fecunda conjecStura addit, Nihil paratraga:diarJi decentius; quo fenfu ipfe viderit. Ego fane nil nifi verborum inanem ftrepitum deprehendere pof- fum.
V. 748. 749" ^TTaf 'Zih) OTtJJ-vJaJK, 'my -Tnaiz^v Trcvcof
Ax>t^Xfi{;w] Ut conftet grammaticas ra- tio, omnino legendum videtur A'7r>i».ot.yH»v, ejedla; particuhi -^ac, quas paullo poft fequitur, ne redun- det metrum. 757. }iJht{x uv, oiuax, 'mvii iJbuact. ffvixtpc^oM ] Verbunir iiSbifxi vocem eflfe nihili recte monet Dawefius Mif- cellan. Critic. pag. 250. qui & germanam,, ut o- pinor, Poetse fcripturam reftituit, hunc verfura Prometheo, fequentem vero Virgini, tribuendo, & reponendo,
uSii' av, oi/xax, tjjvS' iJhuoti c^^^o^etv,,
Cauderes puto, &c»
Y,75gi>
14
iE S C H Y L I
V. y^g. Ou cA/T«, tiretv iyiDy <iv Hf. <h<jp.m AwdwJ Non metri tantum ratio exigit, fed fermonis etiam ele- ganti^ intereft, ut refcribamus cum Pauwio^ mpiv
y iyoy av» 770« T/r ovv 0 Kv<mv <F i^v ctKoVT^f A/Of J LOCUS hlC, Ut
nunc legitur, magnis difRcultatibus involvitur, jiec fatis cum prscedentibus v. 167 - 177. 186 — 192. 518 — 524, nec cum fequentibus, nec cum ipfo contextu immediate prsecedente, cohae- ret, quod & dudum obfervaverat Canterus. E- mendatio Pawwii fatis eft fpeciofa, fateor, pro ttyj>vTos- reponentis df^^^vTvf, fed duabus prsecipue ob- jedionibus premitur-, quarum una eft, quodean- dem prorfus ac vulgata le6tio fententiam fugge- rere videtur. ^is te foluturus e§fJove imperium oh- tineitte? Nonne hacc verba innuere videntur, eum contra Jovis imperium, cujus jufTu Prometheus fcopulo affixus fuerat, fadurum qui hunc inde liberaret? Juxia. Pauwii fententiam, ita quidem locum interpretari debemus j Quis igitur eft ille qui te hberaturus eft, dum adhuc Jupiter in im- perio conftitutus manet, & antequam regno ex- ciderit, adeo ut periculum iftud ab illo avertere &: valeas & velis ? Sed fi ea mens Poeta^ revera fuiffet, mentem eam magis perfpicue exprimere & potuiftet & debuiffet. Nec parum roboris huic obje6lioni accedit ex altera, qujE hujufmodi eft. Si Jove volente hberandus erat Prometheus, unde loi in mentem venire poterat aHum quenquam ejus Hberatorem effe debere, prseter ipfum Jovem, aut faltem ejus miniftros qui eum modo rupi af- fixerant .? Ifta confideratio fuadere videtur, lo pu- taffe invito Jove Hberandum effe Prometheum, non enim ahter de aho Hberatore, imperante Jove, ilhco cogitaflet. Sed non hasc tanti ponderis effe exiftifiio, ut ideo conjedluram iftam ftatim repu- diandam putem ; amphandum effe tantum, cen- feo.
79^* 79'* ^P"^ tfVTcAaf (pho'^a7!i!.f yihto^Ceif
Uov77>ii Tn^caszc ^Ao/3-foy] Rcdte vidit Pauwius claiidicare hujus loci conftru6lionem, & verbo .egere, ut habeat in quo confiftat. Aut igitur di- cendum eft qu^dam excidiffe, quod verifimihus puto, aut forfan admitti poteft Pauwii conje6tura reponentis,
rTfor aVTzKci^ tpKoyi-mf >iKlov' ^Ceis:
Quod vero addit tiKiosifietf verbum effe pofTe, atque hoc, quanquam paullo audacius, tamen Mfchy- leum revera effe, mallem, ut ipfius verbis utar, tacuiffet. Nam fi concederetur verbum efiTe, non
fignificaret, prout ipfe fibi fingit, in fole vadis, {tdfolem calcas, quod abfurdifTimum eflTet. V. 791. 792. Inane forfan ac futile confihum videri poteft lus errores ex mente Poetfe defcribere velle, quippe qui auribus vulgi portentofis nar- rationibus percellendis intentus, veram geogra- phiam, regionumque ac populorum fitum ac fi- nes, aut plane ignorafl^e, aut faltem fufque deque habuifTe, atque adeo omnia promifcue turbafife ac mifcuiflfe videtur. Quoniam tamen Pauwius, prae nimio ftudio fiftionem poeticam rerumque veri- tatem inter fe concihandi, non unum errorem circa hanc rem erravit, brevem ego quoque hu- jufce itineris deHneationem ex ipfius Poetas ver- bis, rejedtis Commentatorum commentis, ante Leftoris oculos ponere non gravabor. Prometheus igitur in ultima Scythia occidentaU (v. i. 2. 706. 707.) rupi affixus jacebat. Ab hoc digrefl"a lo itcr orientem verfus facere debebat, ad Scythas ufque Nomadas, atque his evitatis curfum tenere prope maris htora ; fed an hoc mare ilh a dextra aut a fmiftra erat, non dicitur, nec quidquam unde conjecturam ducere poflimus quodnam mare in mente habuit Poeta., Certum eft tamen Caf- pium mare non fuiffe, quod cenfet Pauwius, quia lo orientem verfus progrefTa nondum ad Cauca- fum pcrvenerat. Deinde ei a finiftra, id eft, ad feptentrionem (proficifcebatur enim orientem ver- fus) occurrunt Chalybes, quos etiam evitare opor- tebat, iter fcihcet meridiem verfus dechnando, donec tandem ad fluvium quendam Hybriften appellatum perveniret. Hunc fluvium mirum eft Commentatores veteres, atque eos fecutum Pau- wium, eundem cum Araxe fuifle pronunciafl^, cum ex immediate fequentibus manifeftum fit, Hybriften ortum ducentem a Caucafi latere fep- tentrionah feptentrionem verfus ferri debere ; A- raxes vero, quod omnibus notum, revera in mon- tis Tauri parte quadam, at concedamus in Cau- cafi parte, fed certe meridionaH, fontes habet, ac proinde loi, antequam Caucafum fuperaflfet, oc- currere non potuit. Iftum fluvium trajicere lo non debebat, fbd fecundum ejus ripam pertendere ufque dum ad ejus in Caucafo fontes perveniflfet. Ibi Caucafus ei meridiem verfus tendenti fuperan- dus erat, via quas eam ad Amazonas deduceret. H^ Amazones, quae ohm Themifcyram circa Thermodontem fluvium incolere debebant, & tunc temporis Thracias partem circa Salmydef- fium finum incoluiflfe fupponuntur, eam perquam
lubenter
PROMETHEUS VINCTUS.
15
lubenter dedudlurae erant, & viam commonftra- turjE. Hinc per Ifthmum Cimmerium ad Bofpo- rum cognominem pervcnit, quem etiam tranare oportebat, atque ita ex Europa in Afiam traji- cere. Hic fcilicet Bofporus eft Pet^ov n-Tre^av 0^9^, non fluvius Tanais, de quo ne verbum quidem, ut conftabit conferenti v. 728 — 734. cum v. 789. quemque tranfmifTo Bofporo Cimmerio a tergo jam relidtum fuiffe neceflfc erat. Maria au- tem, & ipfum oceanum, fluvios apud Poetas Grascos appellari notum eft. Vide Nic. Heinfti Epift. ad Muncker. Syllog. Burmannian. tom. v. p. 402. Hinc ad orientem folem converfas fuc- tus Ponti trajiciendi erant, ita <pKoi(rCov Uovrou inter- pretor ; qui enim flu6tus trajicit, ftrepitum fluc- tuum trajicere dici poteft, qui autem juxta maris litora iter habet, non ftrepitum fluduum pertran- fire, fed praetergredi, dicendus eft. An autem pontus, quem ita trajicere debebat lo, pontus fuerit Euxinus, an mare Cafpium, aut mare aliud quodvis, frivola eflfet difputatio, quandoquidem Poeta, ignorantias fus in re geographica probe fibi confcius, rem totam tenebris fpifliflimis in- volutam de induftria reHquit, nec magis de mari ifto aliquid certi pronunciare pofllimus, quam de Cifthinjg vel Scythinae fitu (perinde enim eftutro- yis modo fcribas) quas nufpiam, ut opinor, nifl m Poetas cerebro exftitit. Ejuidem farinas funt Phorcides, Gorgones in Africa, Grypes, Ari- mafpi in Scythias Europeae parte feptentrionali, a Mythologis veteribus coliocati (vide Herodot. lib. III. IV.) & Plutonis denique fluvius, quos om- nes, aut eorum faltem viciniam, tranfire debebat lo, priufquam ad Populum Nigrum, Solis Fontes, & iEthiopem fluvium perveniret ; juxta cujus fluvii ripas iter profequuta ad Catabafmum ufque, ubi Nikis fe a Byblinis montibus eflfundit, hujus etiam fluvii curfum fequi debebat in ^gyptum & Deltam, ubi terminus demum erroribus fuis im- ponebatur, & coloniam ex pofteris amplam con- dere fato illi erat conceflTum. Et hadenus de lus erroribus.
V. 837. Aq)' ou mAiiJLTj^ctyKTDKTi ^/uu^yi J^oixoif'] EgrCgia
fane mihi videtur Pauwii conjedlura, qua reponit,
E^ 0(5 y ctKiTjhAyZToKn ^ua^» Jfoy.oif,
Unus tantum mihi reftat fcrupuius. Poft mare lonium trajedum, longiirimmTJ adhuc reliquum erat iter terreftre conficiendum, priufquam in ul- timam Scythiae oram, ubi in Prometheum inci- dit, pervenire pocerat lo. Si de maris trajedione
igitur locutus eflfet Prometheus, non ;%«iUrt^^, tem- pore praefenti, fed t^fML<Q}i?y tempore praeterito, ponere debuiflfet,' ut videtur, Poeta. Sed hoc for- fan ignorantias ejus in re geographica imputan- dum eft, qu£e in caufa eflTe potuit, ut mare loni- cum etiam Scythice conterminum efl!e crederet, adco ut lo, fimul atque ex mari egrefla eft, pro- tinus Prometheum obviam haberet. Quas res eo verifimilior eft, quod in v. 827. hanc maris tra- jedlionem diferte appellat Prometheus Ti^fXA <mv 'nha.nua.7m. Nullum ccrte poft hanc trajedlioneun crrorem lus memorat, priufquam ha^c fibi coram fe ftiterat. V. 849. V.7novjfMv <JV 'mv A/of y^vynfXATti^v
Ti^H^ Ki\cuvov Ewipoi/] Scaliger. ex Peyraredi conjefbura in libri fui ora pofuerat a/oj- ^^v/xatTav. Hefychius &iyt\(j.ATcov., fUACTiJLa.Tcov . Hasc me docuit Valckenar. ad Eurip. Phosnijf. 639.
858. 859. 860. — <p^vov <h emixctTtcV i^ei ^of' YliKeta-ya J\ A^iTVJ. ^Ku-ATova
Apfy JkfXiVTZiiV-, V^^HVip^OVfHTO) ^fcttmj Lo-
cum hunc corruptum eflfe haud nego ; Pauwianas tamen conjefluras non ilhco ample(5tendas efl^e cenfeo. /^i^iT^x in Afj^JTat mutatur abfque ulla vel minima neceflltate. Sed hoc longe fignificantius, Longe, fi vis, audacius; fignificantius eflfe nego, & ad Ledioris judicium provoco. Deinde x»p4m/ pro (mp.a.-mv frigidifllmum habet fenfum. Quid e- nim tam enorme, ac fupra humanam pofitum conditionem, crat in ifta audacia, qua fratres illi cognatas fuas ab yEgypto in Grasciam ulque nup- tiarum caufa infequuti funt, ut diis invidiam crea. ret, & ex invidia ifta ortam iram divinam in eos concitaret .'' Nam Deus contra aliquem <p^vov iy^v dicitur, non cum ei fuccenfet qualemcunque ob caufam, fed cum indignatur aliquid ultra huma- nae naturae fortem ac modum affedtantem. Deni- que Jicixjcvm pro Jtty.ivTcov admitti forfan pofiet,. modo ea mutatione fadla locus integritati reftitue- retur, fed cum alia infuper emendanda reftent, tutius cflTe exiftimo, antequam quidquam pronun- ciemus, exfpeftare donec omni ex parte reftiru- tum videamus. Quid enim te exempta juvat fpi- nis de pluribus una ?
874. o^Twf ^ ■^(^ a-Tr»] Verte, ^omodo autenty & quo pa£to.
886. & feqq. Hoc etiam .weAor epodicum eflfe rcfte ftatuit Canterus.^ quanquam quibufdam in locis aut corruptum. aut mutilum nobis pervenerit. Quod oggerit Pauwius de folo cM^uoivn in quo con-
fiftebat
i6
j£ S C H Y L I
fiftebat Chorus jam olim refponfum accepit. Car- mina autem juxta J>o^^^mv Canlermmm, utpote veriorem, recenfebimus •, atque ideo Pauwii in re metrica 'utt^^.im^Tn^ ubi diverfum carminum ordinem fecutus eft, intadla, quod & jam plerum- qu€ fecimus, tranfibimus. V. 887. 888. Ita hi verfus conftituendi,
Os (^s^ftirK fv ymyia, 75</i' iQa.^<n afynartctus cx penthemimeri iambica & dochmaico
KcM yhaosA J}iixiidvKo}^i<nv dadlyUcus tetrameter ; quibus in antiftropha refpondebunt,
~ Mo/paM * * *- * Kt^im A«f
E verfu priori exciderunt qusedam, unde antithe- tica hodie inter fe difcrepare videntur.
589. Hic verfus in duos dividi debet,
ilf To XMSivmi. ;£^3"' eoiw- glyCOniuS 'moKv^jJ.etTf^f
mv a^mt/c-i yjAXfO) ionicus a minore dimeter ca-
taledus ; quibus in antiftropha refpondebunt,
Mfii^ Trka^m •)ci.{MTa.
llVl TOiV i^ OV^.VOV.
590. lambelegus eft. Hepha^ionis Editor pro ac- curatione fibi folita antitheticum per omnia fimi- lem iambicum trimetrum brachycataledum elfe pronunciare non dubitavit.
891. Metrum antithetico minus refpondet; refcrib- endum igitur opinor,
M«T£ Tcov yma. yi fii}a.KvvoyJvav.
Verftis afynartetus eft ex penthemimeri trochaica & dochmaico.
892. Trochaicus eft trimeter cataledbus.
S^6. Myich '^^a.Snm yi.^iTa. wi jav s| owojvov^ Particulam
iv ante vocem yafMiTo. merito ejecit Canterus, quippe qu^ non minus grammaticse quam prolbdiae offi- ciat. Neque enim patitur grammaticae ratio dici •mKa^Hv iv vvi, pro 7nKa.^Hv mt ; & verifimile eft hanc interpolationem ex ultima fyllaba vocis TjAas-- ^nv imperfcifle repetita originem duxifle. Bellu- lum autem hexametrum dadtylicum nobis hic ob- trudit Pmzvius, feverus iile metrorum Exadtor, a cretico incipicntem, fpondaeum in quinta fede, daftylum in fexta, habentem.
97' "9 Te£pC« ytp a.si^-)w,'o^ 7!a.^^(vtav
Etov^aT \fjvs y^ii.Cf» <fk'^o{jLivav'] Pauzvius hic reponi jubet genitivum Doricum ;<x^, fubaudito mKa.y fed imperite prorfus. Nam affirmare audeo, nullum, ne in Choricis quidem cantibus, cxem- plum reperiri genitivi talis Dorici a Poetis Tragi- cis ufurpati. Plurimi enim funt Dorifmi quos li- centia etiam Chorica apud Atticos admittere re-
cufat i quod norunt qui eorum Poetas non indi- ligenter triverunt. Pr^terea, minimc neceffe eft quidquam immutari. Eadem conftrudione & eo- dem fenfu dativum habes apud Euripidem Oreji, V. 834. Ev^iivtai ^^.yM <f>ova> SpofAaei, nifi forfan & il- lic genitivum Doricum reponi jubebit Pauwius. Quid autem de hifce Noftri locis dicet, ubi eadem reperitur conftruftio y^«»7m;^. v. 139.
<P^vo< A^78f*<f kyi/a. nTWoisj yjjcn TrWTfof
& v. 1348.
Kat Tottn l^ovfft Sitt^iav, ay^af Tls/vas 3w«T«v ayav imXfove^. V. 899. l^vanKayyvoi? Hfatf aKa.Ttiaji(sx thjwv] MetRim Om.^
nino pofhilat ut exTurnel>ianis Av<mKavotrrtpoT\2imus quod epitheton fubftantivo etiam etKHTeia/fft magis convenir. Juno etiam errorum audbor Jbcarxet^^y^o*- optimo jure appellari poterat, fed, ut errores ipfi iuaxsKayyvot dicantur, vix ac ne vix quidem ferri pofTe videtur. Pro aKa.Teia2m etiam reponendum ^ eft aKaTinajf, ut verfus fit trochaicus trimeter cata- ledlus. Vocem Tzovav per fententiam abeffe poffe fateor, & vo^m fufpicione forfan haud omnino ca- ret ; donec tamen melius aliquid fuppeditant co - dices, aut ingenium prasftantius quam vel Pau- wio vel Mihi obtigit, ea carere plane non poteft metrum. Quod autem ab aliis omnibus hattenus ignoratum nos primus docet PauwiuSy hunc fcili- cet verfum, rejedto Tnvm, antifpafticum effe trime- trum bachycatalecStum, cum antifpafto qui in lon- gam definit in principio, id profe6to ab omnibus aeque pofthac ignoratum fore opinor. Nullus e- nim hic andfpaftus qui in longam definit (hoc enim nomine ei vifum eft epitritum primum de- fignare) fed purus putus diipondasus. Antifpafti- cum autem ex folis difpondaso & trochaeis con- ftare pofTe, ut nemo ante Pauwium unquam tra- didit, ita nemo poft eum, credo traditurus eft. , Hephajiion quidem p, ^g. de antifpafticis rsroKu^- fjLav^tf diflerens dicit, in priapeis & glyconiis qui- bufdam antilpaftum a quo verlus incipit interdum in fpondseo definere, five primum iftius antifpafti membrum iambus fit, five trochaeus, five fpon- dasus, cujus formas o6to nobis exempla exhibet ; fed obfervandum eft, in omnibus choriambum antifpaftum iftum immediate fequi, quod in tanto numero cafti aut tcmere evenire incredibile eft. Quid enim antifpafticis cum choriambo ? Metri- cis igitur legibus hoc poftulantibus hoc potius tribui procuidubip debet ; ac proinde omnes hu-
jufmodi
PROMETHETJS VINCTUS.
17
jufmodi verfiis aequo faltem jure epichoriambicos ac antifpafticos appellari pofle dicendum eit. Quas res confirmatur etiam ex iis quai mox fubjungit Idem, de alio mKv^^yi.ajT^iv genere, Eupolideo fci- licet epichoriamTDico. Hoc enim carminis genus dicit fimiHter, interdum a difpondico, interdum ab antifpalto puro, incipere, proxime fequente femper choriambo. Analogiam igitur quaj inter hos epichoriambicos iftofque antilpafticos obtinet jam vides. Et revera glyconei omnes ab He- phaeftione in exemplum allati, meri funt epichb- riambici, & ita appellari polTunt, ut infpicienti patebit, Hasc autem ideo adnotare volui, non tantum ut P^//w?Vja6tantiam reprimapfi, fedpras- cipue quia hinc manifeftum eft, ro AazrAct^;^!»*-, five hasc epcdica ftve monoftrophica efie ftatuas, per metrum omnino ftare non pofle, fed JhaTTKdms in contextum omnino effe recipiendum. V. 900. 901. 902. Ita hos verfus conftituendos cen- feo,
E/i/o/ </i' 075 i^.'iv lixdLMi 0 yiLiJios AcpoCoi, iambicus trimeter brachycataleftus
Ov AJ)c(,' fjLHth xfiHi>jovcov ^iccv «pw? iambicus fe-
narius
Aip-jKTov oy.ij.ct rsrc^<rj\KotTo fji?. afynartetus ex iambica penthemimeri & doehmaico.
902. QiCOV iOCOi A^VKTOV OfdfXCt ^3!^(T!h^y..0ITO //? ] NcfciO
quare ^pvy.Tov 0^^//* per appofitionem pofitum mi- nus Pauzvio arriferit^ ut praspofitionem y^Tw fub- audire necefle putaret. Mihi fane contrarium prorfus videtur. Ideo enim (Bicov i^af aptiflime «- cpvKTov oft.fj.o. dici poteft, quia contra hunc cautio ifta,- cujus opc ^qualium amores faciilime decli- nantur, parum aut nihil juvat. Quid fit autem 'nn^ir<J^P>ctc&cu -uvct y^T u<puKTov oy.fjLa. me minime aflequi iateor.
903- 9^4* A';7"oX?/>tof oS): y o 'nroKif/.oi^ et^^o^sc,
TLoeif^of] Stanleius^ fatendum eft, hujus loci fententiam non eft aflecutus. Acumen enim, fecundum Pauwium, eft grandius ; quod, ut ipfe interpretatione exEequarer, ita reddidit, ut mira- rer profefto fi quifquam mortalium ejus verfionis acumen allequeretur. Quid enim fibi vult, Bel- lum plufquam bellumt extricabile per inextricabilia? Vera loci interpretatio, ni fallor, hsec eft, Bel- lum eff hoc cui revera belli nomen haud convenit, dif~ ficultatibus ahundans. Ideo autem huic bello, quod contra potentiorum deorum amorem gerenoum elfet, belli nomen haud ccnvenire afllTit, quia omnis contra eorum potentiam repugnantia in-
eaffum tentaretur, adeo ut bellum tale fimile fu- tiirum eflet concertationi ifti cujus meminit Servus in Comoedia,
Nunquam vidi iniquius '"
Concertationem comparatam, quam hac hodie in-
ter nos fuit ; Ego vapulando^ ille verberandoy ufque ambo de- feffifumus. V. 905. lonicus eft tetrameter brachycataleflus cw'«-
x^coixivof. Fit cufct.-0.a.(rii in cpuyoifA.
Nou in SCHOLIASr EM a.
Ad V. 711. lin. ult. Pro jc^-w ></uv«t^ TreifiCf legendum
videtur yui^iois Kinct, '73-oScts. 742. Nihil hic immutandum cenfeo ; hasc enim ad
fuperiora v. 738. pertinere videntwr. 764. Lege ct^tifji.ipmci>(. 83 1. Lege C(p av /xcu/Tcicv i^nK^t &CC.
852. TcH TnvmMvni toj C^a.ViiLau ^^an^Oii] HaSC C loCO
pfoprio in ahenum incommode migrarunt. Ita totum locum reftitue, miMTtiynt Si yivicnv Kiyst uTn tou
ETratfiotj 'lU'; TnVTificoyTci tov Ci^cwetoif 3u;«7Sfa^' riaif JV mfiTilit y'ti>ici ticmi> cuJTcn atTO TOt> Et««cPo:/, fj.etv^fi. H^CiTyf
yiviotj hmi^of &C.
Nota in SCHOLIAS^tEM b.
577. TttvocAtw voy.ov'] KATo. Tw] Aut defunt ali^qua poft y^.TCL -niv, aut reponendum eft y^Ta tov, ue ifl^s vo- ces ad vofj.ov tJ^TvoibTw fubaudiendse a Scholiafie deno- tentur. Ideo autem forfan vofjLov five Modum hunc CTTvoSbTztv appellat Poeta, quia Argum bubulcum eo olim, dum in vivis erat, ad gregem fub umbra qulefcentem mulcendam ufum fuifife fupponit, Nifi forte cuiquam magis arrideat fefliivifllmum Pauwii commentum reponentis kut Ajnvy ut 47;; fci- licet fit noxa vel damnum quod a fomnifera ifta fiftula patiebatur lo. Mifellam enim iftam juxta eum ita mirifice demulcebat & incantabat, ut quanquam fummum ei terrorem incutiebat fpec- trum horrificum femper ante oculos oberrans, vo- luptate tamen cantus delenita ac perfufa quielce- bat prorfus, nec fugam' tenca^e fuftineb.ac.
753. Lege -Tj-^of To ci7m>hci^ii..
766. Lege KoJ^fjLi^rt.
784. Lege TOI' iKiU^i^axTTlVTXt.
t C Ad
i8
iE S C H Y L I
Ad V. ^^^^, Dele lm%%cu<iue\ quod ex vicinia huc ir- Ad v. 880. 5 Vi ■m.t^.^^i.m. Lege «'J^ 'rgs.t^tiKtn,
repfit. > 897. Lege TttpCft» 5^ w f o^o'^/"*''
878. Abfque neceflltate, immo minus commode, 904. Pro K«t^?XJi lege ;cc«^i^«. iv^3JiO'j(n pro C7nK\0uom fubftitui vult Pauwius,
I N A Cru M ^U I N T U M.
V. 915« <)l6- Oa^mv y^^^o tok TnSitfmif KTvmitf
n/srr, vvaxmy t iv yj\w TW^Tn/ooY j?5Aof J Lege praseunte Robortello Trv^mot^v. Pauwio magis placet,
vva.03av r iv yi^ tw^ttvoov ^fhofy propter fonum, ut dicit. Ita anapseftum fponte in quartam fedem introducit, oblitus nimirum Hephaeftionem ftium monuifie, rariflime Hcentiam iftam Tragicos fibi permilifle, quod veriflimum efle deprehendet quifquis in eorum fcriptis non plane hofpes eft. Minus autem neceflTario, ut vi- detur, pro -Tn^f Stankius reponit OTtn/yoj-, cum Tnfcr eadem qua ■^(nvof poteftate indutum interdum legi au(5tor flt Hen. Stephanus in Thefauro voce otsps-. Neque enim propter fignificationem vocis cujuf- dam paullo infolentiorem ad emendationem fta- tim & conjefturam recurrendum eft, ne, Hcentia hujufmodi femel admiflla, Graeci fermonis copiam atque elegantiam paullatim & infcienter nobis e- ripi, & e manibus elabi, patiamur.
919. To/oj' ■m.Kcu^jv vvv 7nt£e/i.<n(,iuei(i7tti^ Non hic Hcrcu-
les denotatur, ut putabat P. Brumoyy nunquam
,enim ille Jovem regno cxturbavit, fed fiUus nun-
quam revera natus, qui vero nafci debcbat, fi
nuptias cum Thetide confummafllet Jupiter.
922. B^vvi^ 3- i/77%pfa?AwTa xdfTi^j' nTUTizv^l Retinenda omnino eft diftinguendi ratio qu^ in Stanleiana obtinet ; manifefte enim ha^c reguntur ab tJpHoH, & non a cy.i^a.-^ nec (r/,i^a.v K%i7wv refte diceretur. Verum eft verbum CTn^CaXheiv cafum quartum ut plurimum regere -, cvim tamen praepofitio t^Trfp ex- tra compofitionem cafum etiam fecundum regat, analogiae minime abfonum eft verbum ex ea com- pofitum eundem fibi cafum adfcifcere. Quin & in Ariftot. Politic. tefte Conjiantino habemus ^Tn^- €u>^ei TJjf 9viiyt.i7&ia4., modum excedit.
934. xij"' 9v/ oiro/fyTft), Ita igitur faciat.
946. Lege avo'^^. Augm^ntum enim npn abjiciunt Atrici.
^S7* Emendationem Groiianam^
TetTov Si Kcu rov vjv tv^.vvwvt o-<^f^h longe potiorem exiftimo.
V. 958. A,%^ Kcu -ntx/^J Nodum hic in fcirpo qua^- rit Pauwius, has voces feparans, quas nenio non conjungendas eflfe videt. Neque aliam,ut videtur, ob caulam, exquifitam adeo, & ab ufu communi longiflime remotam conftrudlionis rationem exco- gitavit, nifi ut anfam rejiciendi conjeduram Gro- tianam ad verfum praecedentem haberet, pro- priamque adeo, Hcet longe deteriorem, fubfti- tueret.
962. nfua-ji jap ouJ\v ch oj/ <jcp>»<- trf Cum forma luo- jundivai eflFeratur verbum, particula aj/ hinc ab- eflfe non poteft. Non audiendi igitur funt libri qui aj,'i<^%y\s exhibent.
973. H KdL^Li ycif T/ 'ovy.ipo^eui iTTVJ^V^] PaUWtUS COnjl-
cit cvil<po^.f W 'c^v^., fed nihil immutandum; fatis-enim conftat vulgatae conftrudio. Vide quae notavimus fupra ad v. 898.
986. Lege Ktiv per crafin, pro h5« «^r.
987. Legendum videtur TJi/crs^, Doriceenim, non Attice, dicitur Tnucnf^.
991. U^f TBO/Ttt, plTTit^ (J.iV CU^.KOVTO. <pKO^\ ReCtC cubtt-
KouoM reftituit Valckenar. ad Eurip, Pba^nif 524. quem omniiio videfis. 998. 999« ToKfjwnv, a ixarcui, roKfMcov Tt^Ti
n^f Tttj 7ia.f0vcmf 'sriiiJ.wa4 Of^f (pe^vav] EgrC-
gio fenfu verbo nKyLctv hic utitur Pocta. Prius e- nim quam refte fapere poflfet Prometheus, propria ei arrogantia ac pervicacia debellandje erant, & vidoria de iis reportanda. Vim phrafeos non af- fecutus eft Pauwius. SimiU prorfus fenfu occurrit apud Euripidem Hecuh. v. 325. ToK(j.a ra.J\\ Ani" mum tuum expugna ut hdec perferas.
looo. OyKeis [jMTJiv [xiy yjj(x oTiz^f ^gjt^opwj Rectius naee a Stanleio in notis vertuntur.
1012. huvt Ko.^' ojJTnv o-jj\vof fc«{ov ^vBi^ Proculdubio cum Stanleio legendum eft ov^ivo? y.mv, aHter fenfu prorfus deftituitur oratio. Pauwio tamen tempe- ratum quiddam habere videtur vulgata fcriptura,
quod
PROMETHEUS VINCTUS.
^9
quod illi non difplicet. Temperatum fane, fi pla- cet, liabeat •, fed quidqiiid adeo temperatum eft ac dilutum ut omnis prorfus fenfus evanuerit nemini non, ut opinor, difplicebit, nifi illi, qui fua fola, folus etiam forfan ac fme rivali, amans, aliorum inventis debitam laudem tribuere gravatur. Addit etiam Pawwius, fimilia etiam alibi non raro oc- currere j utinam vel unum exemplum in medium protuliflet.
V. 1036. Lege avayit. Vide fupra not. ad v. 946.
1056. E/ ^'swTO^yf, 77 ;;i^Kdi /Mv^nav'] Si cum Pauwio «u- ^A?'" reponas, jam non amplius cortftat tempo- rum ratio •, particula enim « formse optativje junfta vim ei temporis imperfedi confert. Si cum Stnnleio legas iviv/jcviy conftat quidem temporum ratio, adtum vero eft de fententia. Quo enim fenfu dici poterat de Prometheo jam tum poena graviftima implicito, Si vero profpera utatur for- tuna quid de infania remittit ? Redtiflime igitur Canterus veterum codicum veftigia fecutus repo- fuifle videtur, ,
1083. Legendum videtur 5^0(^/20/ ^ miv y\ aliter, verfu fequenti a vocali incipiente, haud refto talo ftabit metrum. Eruditiflimus quidem Bentkius Diflert. in Phalaridis Epift. p. 135. koviv ultimam prodticere aflerit, quia apud Homerum habemus imvv ultima produda, *"
A// iirniv tLTU.KavmVt & apud Ariftophanem o^viv itidem poftrema longa. Sed Tov opvn> diverfa plane eft ratio, quippe qus ex proprietate dialefli Atticas ultimam producit in- terdum tefte Etymologo; & iimv etiam apud Ho- merum ultimam non natura longam habet, fed vi caefurae produftam, eadem prorfus ratione qua.
&, &,
Ttif S}«i.^ms AvytiictJko ctmxTor,
O/ n Zeuwy^v ^-/ov^ »f 0/ S<«/vtOK «/z^tKJpiTa, & innumera aHa, quae paflim apud Homerum aHofque carminis heroici Poet^s reperire Hcet. Si- milem vero Ucentiam nunquam fibi permiferunt Poetas Attici> neque hoc in loco uUa eft cacfura. Nimia igitur feftinatione lapfus eft vir clariflimus, & ad fulcrum neceflfario recurrendum eft.
Nota in SCHOLIJSTEM a.
Ad V. 921. Lege rw fxiv BpovTT/y ^^ovTnv fjLvi^a,uivoVt & paulio poft, yMx roy nojwe^vci ^oti^any ety avTco rtji A//, & denique r^tauvtti iV Kiyouot K^retv rov noowcAy^at.
933. Lege at^o AKyeiVon^oy.
952. Quomodo hasc apud Rohortellum & Stephanum leguntur, eorum editionibus deftitutus ignoro ; ita autem fcripfifle Scholiajiem puto k*t* ^^av^cw 5 rTfo^M^v iJ.iv ^my^ 0 fjuu^c yj/j 0 Koyor ourof rou -ejc^itj»- KcvTOf rm 3tft)i', TTjy Ep/Aow & paullo poft «tb/ ssv vmx m- haf ei^ny.ivof.
957. Lege Os>iav Keu Et/pt/yd//tf.
1079. ^^^ ^y-^'^ Kiyovro^ legendum eft Bp//oi/ Kiyovrof^ monente Anonymo in Micell. Obfervat. in Auc- tores tom. ii. p. 164. Quem autem fenfum hic habere poflit ts/;:^^* non video ; forfan legi poteft rti)OJ{xia.. Pauwium 7?(/;^.ma conjecifle video, fed per- peram, ut opinor. Non enim eandem notionem fuggerit ac /j/tt», w«o7r, {«xn, quas prsecedunt, fed diverfam plane. In ultimo autem verfuum Poji- ticorum legendum eft i^at,v»7^eu.
Nota in SCHOLIASrEM b.
923. Legendum videtur Jhvei.iJ.ivnY «tjXow » J)ei.Jhyeiy. 933. Hv fMv^yif KfK/xaTox] Forfan legi poteft »/ //» 3*^?,
KcifJ.dTOV.
984. ExH^To corruptum eftj forfan legeadum m^-
NOTJE
( 20)
N O T i^
I N
SEPTEM AD THEBAS.
I N ARGUMENTUM.
Lin. 14. TUxta editionem Turnehianam ponenda ell hypofligme poft x«tT»p«?aT5, & fimiliter aiia poft ^y^.r-
J
w^y deleto pundo.
I N A C TU M P R I M U M.
y. 7. T/two/3-' vTT agsiv (p^oi(xiot^ 7roAyf£o5t)/r] Valckenar. ad Euripid. Phcsnijf. 1346. emendandum cenfet ^Tsx/p- ^o-^B/r, id eft, mMfpo^if. Ingeniofe fane, fed haud deterior videtur fcriptura vulgata.
8. Q. av LiVS AKi^mflOf
liTmvuuo^ yivoiro K«J)/t«£W «ar&xe/] Verte, ^orum
Jupiter averuncus Jiti cognomen hoc merito adepus, Cadmaorum civitati.
3 2 . BhcfPi^MV a.KShuvovTa. (mimrro? iTsroKuv j ReCte Vldlt Ste- pha7ius Tojr «fw^ov, & Tov eLKJiuvovTot ^Ka.<pi^ovy inter fe opponi, nec de eodem fimul dici pofle, adeoque non minus re6te reponi voluit,
'S)Ket^llct T AKcPiuVOVrct cm^Aroi' TtOKV.
' Pauwius tamen aliorum conjedluris raro lequus contendit, " ^^n^ot? viros quidem effe, quia T»r «C»f *' exceflerunt, «CHf fcilicet fimpliciter di6t£e, rion *Sf«f ciKfMiudiiy cujus ita funt participes ut vires fub- " inde augeant, & audtis iftis viribus fruuntur •*' tamdiu, quamdiu a^cuv iyjiv dici poffunt." Hasc ille, quas fane quanto magis expendo tanto mi- nus intelligo. Certe qui t^do^ eft, is ex omni 'nSnf genere, etiam y,Cn5- aKi^cuac, excefriffe intelligendus eft, aliter i(pdof adhuc dicendus. At qui i^^Cos- -^o- v« eft, is non fimpHciter tantum, fed & jampri- dem ex ephebis exceifit, atque inter aetatis pro- veda? &;.jam vergentis homines omnino cenferi debet.
V. 13. %£«/ t' 5;^v3-' ktfjry] Haec diftin<^ione mini- me feparanda, quod vohiit Pauwius, videntur. Verte, Et unutnquemque atate gaudentem vigente. Hoc enim generalius dicitur, ut comprehendan- tur omnes qui non aut per aetatem teneram inepti, aut per fenilem viribus effoeti, erant.
15. Bo){xoi<rt vfMii (jiH '^ciKei(p:^vou iroTi'] Svfbauditur parti- cula co^ ad ifta vfjLdf ju» '^aKH^^vcu Trtm. Minus au- tem plene diftinguendum eft in verfus fine ut conftet dativum ^coyxii<n, asque ac prsecedens 'Trohciy & fequentia tew/j- & 7«, a verbo ufvyetv regi.
22. Xpovoj' -ytj) nchi rovSk TWf.ynfoviJ.ivots''] Vcrte, yid hoc enim ufque tempus obfejfis.
28. A;t«/efe,] Pauwius mavult a^I^a ut menfura ver- fus fit certa ; fed utrovis modo feribas de hac nulla poteft effe dubitatio, & Scriptores poft Ho- merum hydi^A fcripfiffe diferte teftatur Eujlathius ad Homer. p. 11 75. & 1465.
32. HCtTn (TiKLiCiCJ
Uv^jccv ^a^T»] 'ZiKfj.arci Trv^ycv refte vertit Stan~^ kiuSy tabulata turrium •, neque ad 7tvk<34 h^c perti- nent, ftatim enim fequuntur ttvkcov i^o/br. 6 1 . iTTTnKav iK Tmiuixovat] iiviuf/Mv pulmonem five refpira- tjonis organum fignificat, nunquam anhelitum.y five refpirandi aulum. Spuma etiam nihil eft nifi equo- rum faliva ex plurimo aere intermifto albefcens. Atque h^c quidem aeris admixtio m.orfuincula-
rum
SEPTEM AD THEBAS.
it
rum .freni repetitarum & refpirationis veliemen- tioris ope efficitur. Saliva autem e faucibus & gutture exccrnitur. Guttur pulmones ipfos at- tingit, & refpirationis organi pars eft. Nihil igi- tur mirum eft Poetam dixiffe fpum^ guttas a pulmonibus equinis diftillafle, nec Stanleius prop- ter Poetje verba ita reddita ineptiarum dicam ci a Pauwio impadam eft meritus. V. 75. 'luyoi<n SovKiom fxnrtD-n ^^^iv^ Nulla opus eft mutatione-, infinitiv£c enim formas verba inter im- perativa faepe mifcentur. Ita in Prometh. Vin£l, v. 707.
forma imperativa, & ibidem mox v. 711. forma infinitiva,
ubi fubauditur ;^«, ut hic etiam fubaudiri videtur tA»7t, aut quiddam ejufmodi.
76. 77. YmSii J^ (Okva^' ^uifct A" iK^jf^a Ki"}^?
riohif yif iu rsT^-o^i^ov. J)yufACfvtif 77f/] VoX ^vva Vel
cives, vel ipfos deos commode refpicere poteft-, fi ad deos referatur, fententiam optime illuftra- bunt quje apud Euripidem leguntur Troad. v. 25 -^ 27.
Aitm to K>.eif^f iKtiTi $<iffjt.9i? T «/s/otf, E^nfjtiA jdf i&oKiv OTCW Ka,Cyi y.ttmiy "NosTH ra. tuv ^'tav-, ouPi Tjujet^jx ^tKtt.
79. Antifpafticus eft trimeter brachycataleftus ex antifpafto epitrito tertio pentafyllabo & iambo.
80. Verfus proculdubio & hypercataleclus eft & Avdickee[A?vif. Pauwius acataledtum efle mavult prOD- ter fyllabr poftremse indclem quam brevem pu- tat i at natura longam efie vel pueri fciunt.
81. femilis eft v. 79.
84. %^'. Ita hi verfus conftituendi videntur,
T iy^jtx^irMj iSorf) 'TTOTorcu^ iambicus dimeter
hypercataleclus B^ilA^i J' (tim-^.Tcm dochmaicus AOj^.c uSctTt^ ofOKTJTi^v glyconius,
87. Glyconius eft.
88. Bo-t t5'77^p f«)^««v] paa hic nomen eft tertio cafu po- fitum^ non verbiun, <k regitur a praepofitione ai^v fubintelle(5ta. Verte, Cum ciamore fuper m^^nia rmt populus albos clypeos gerens &c. Terrore enim exa- minata Chorus hoftem jam rnuros fcandere fibi plane peifuaferat. Ita autem hic verfiTS cum duo- bus proxime fequentibus conftituendi videntur,
JSoa J^TTf^ T^-tyjcov 0 periodas Kw.oLfjjjM ofJTcu Kctof glyconius tttTfi^^iifAfy 'i<7t.{ mm Slf&mv pt'ri6d':*s, hj^percata-
kvftus.
y. 96. Periodus eft cataledus fimilis proxime prge-
cedcnti. 98. Similis eft v. 96. 103. 104. Ita potitts hi verfus conftituendi,
K^TTOi- <JV/of/.ee, tgdLTAyov T iambica hepthtfmi-
meris Ov^ tm ^ot<>(' trochaica penthemimeris.
125. Ktvu^ovTsu (povoy] Lugubri Jlridore denuntiant dedem fequuturam.
126. Sibi habeat Pauwius trochaicum fuum cum. iambo in quinta fede.
127. Hunc verlum in duos ita fcindere mahm,
Aoov^mioi^ anycusi iambicus dimeter brachycata-
ledus UvKeuf \£^oijL<uf dochmaicus. 136. Periodus eft cataleftus ex iambo, choreo, &
■,'.cf.TA)o,Hli trochaica. 138. lambicus eft dimeter brachycataledlus. 152. lambica eft hephthemimeris. Nufquam enim^ ut opinor, prima tov (piKcr apud Poetas Atticos produfla reperitur.
159. Epionicus eft a majore trimeter cataleftus ex epitrito fecundo pentafyllabo, ionico, & troehaica noLTd/JaJ'/., 77vet:^.v efic tTi^^^ovov cxemplo aliquo, often- dere debuit Pauwius j nunc audiri minime nie- retur.
1 60. Verfus fimilis eft proxime prflscedenti.
161. lonicus eft a majore trimeter cataleiftus cx duobus ionicis pentafyliabis & /.«Tci:c?.n^ quadri- fyllabo.
162. 163. kKptoKt^f ^' iTMK^
|?«7 A/5ttr t^p/?ro«] Horum verfuum fecuii^ diis eft ionieus a fiiajore dimeter cataleftus. Egp' dutem minime dubito Poetam dicere veJIe,. Im- brem lapideum ab hoftibus in fjmma propugna- cula, non a propugnaculis in hoftes mi^rum j. uti tur enim verbo i^yjTvj^ non a<piiTzu. Et eXterritar foemina; prae metu vix fui compotes, proiit n7e- ticuloforum mos eft, ad ea folum attendunt qu;t earum terrorem augere poftlint, non ad ea qure fpem hoftium a moenibus rejiciendorum oftcn- dunt. Praspofitio Y.dnet^ non ?t/, hic fubauditwiv. quani in fimiii coflftfutftionis forma fiepe fubau- . diri oftendit Cl. Bcfms in Ellipf Gr;Ec. A.iro^cxo* tmK^uf funt Propiig?mcula, 'quci'um firiima lapidibus petunttir., ut poftea v. 304. 305. cf.u^d'jKoi tTOKircur Cives funt undiqite lapidibus petitl.
1 6^. I 66. KsMocr iv TTi-Aa/f
y.a.KrjoSiTc,)v czzfiKvl Et h2L'C etiam de hefti- bus portas irrumpere tentantibus, adeoque ftrepi- tum in portis cientibus, funt inteliigenda.
V.i67r..
O'?
^ S C H Y L I
V.: 167. 168. KcU J/oS-JI' 7t5A#-
{jLOKfi:ii/roy k-)m TE^or] Locus perquam
-difficilis, & e quo nemo quod fciam interpretum
fenfum commodum hadenus eruere potuit. Pau-
^'iiis pro T8A0S- reponi jubet /y.^Aof, ied quale fuerit
^?Aof iilud bellicum quod a Ccelitibus ipfoque Jove
acceperant Thebani, & belloriun ufu fa€lum erat
omnibus numeris fuis abfolutiiTimum, ut ille qui-
dem fomniat, nobis explicare non ell dignatus,
nec, ut puto, ipfe noverit, aut de eo quidquam
unquam fando audiverit. Saltem quomodo fx^hoi-
bellicum aut kyi/ovy aut TsroMiJLoxpwrevy aut J^io^iv efle,
dici-poterat, nos docere debuerat. Ad locum igi-
tur adeo conclamatum fententiam etiam meam
aperire liceat i fed primo obfervandum eft, Cho-
rum hanc muliebrem, inter preces quas diis pa-
iriis pro falute publica fundit, ftrepitu aliquo ab
hoftibus appropinquantibus oborto, vel oboriri
vifo, 6c ad earum ufque aures pertingente, fub-
inde interrumpi ac percelli, unde fubito confter-
nat£e, precibus tantifper intermiflis, ftrepitum
illum fibi mutuo annunciant, & deinde deorum
invocationes tanto ardentius perfequuntur. Ita
poftDianam v. 152. invocatam ftrepitum ex cur-
ruum tumultu urbi appropinquantium ortum
memorant; poftjunonemv. 155. invocatam ftri-
dorem axium fub pondere gementium -, poft Dia-
nam iterum v. 158. invocatam aeris fremitum ex
concuflione haftarum, & imbrem lapideum fum-
ma etiam propugnacula quaflantem ; poft ApoIIi-
nem denique v. 164. invocatum clamorem hof-
tium per ipfas urbis portas irrumpere nitentium
exanimatas nunciant. Inde ad preces reverfse in
his duobus verftbus & tribus qui fequuntur Mi-
nervge etiam Oncas Thebarum protedtricis opem
implorant, extremum fcilicet periculumjam urbi
impendere autumantes. His igitur pr^miflis,
dico verfus 165. & 166, parenthefi includi debere;
clamorem enim hoftium in ipfis urbis portis au-
diens aut audire fibi vifa Chorus exclamationem
iftam, precibus interim abruptis, interponit, de-
inde, ut monui, ad preces revertitur. Ita qu^
hic leguntur, a%Siv TnMixoHfcarrw kyvov T^Koi^ quas-
que Minervam defignant, per copulam i^^i con-
nedtuntur cum v. 1 64. sx <piK ATTon.ov. Poft t^ko^
€tiam non periodi nota fcd hypoftigme tantum
poni debet, ut continua oratione h^ec & fequentia
conjungantur, ficut copula 7? revera connedtun-
tur. Ita autem totum locum vertendum cenfeo ;
O dile^le Apollo (Jirepitus in portis zere-revinoiorura
clypeorum) i^ a Jove in bello conjlituta fan^a mode-
ratrix^ in pu^nifque heata regina Onca, pro urbe ie fftens feptem patentem portis fedcin protege i^ libera. Vox T^Aos-, magiflratum vel qui cum imperio efi figni- ficat. Hoc lenfu ra. nKn numero plurali a Thu- cydide ufurpatur lib, i. §, 58. ubi vide Dukerum, & in fingulari etiam numero a Poeta noftro infra V. 1033.
'loicijjr iJh^i r(i>Si KaS^y.iicoy TiKH.
Si quis tamen pro Kou J)o^iv refcribere mavult n J^io^iv, me non renitentem habebit. V, 169. lonicus eft a minore dimeter catale61:us. Trochasi ab antifpaftis abhorrent, ionicis funt
cognati.
170. Minime neceflfe eft ultimam in OyKct corripi, antifpafticus enim -Tsroxvj^iwaTTfos- efle poteft; ncc rede dicitur vnKiaf fynizefin pati, ita verfus non antilpafticus fed epionicus erit ; verius fupponitur antilpafti fecundam longam in duas breves folvi.
1 74. Verfus fimihs eft v. 1 69.
I y6. E7ifo(pav(o gpciTa]. Argivi & Thebani Graeca u- trique lingua, diverfa tamen dialefto, loqueban- tur, Argivi fcilicet Dorica, Thebani Boeotico- JEoIica. Hoc fatis caufas erat quare Argivorum exercitum in^o^pmov gparov appellaret Chorus, prge- iertim fi reputemus verifimiliter fupponi virgines e quibus conftabat nunquam cum iis fuifl^e collo- cutas, adeoque metu perculfas diverfitatem illam majorem quam revera fuit credere potuifle. Pau- wiana explicandi ratio, juxta quam ita appellan- tur quia alias partes fecuti aliam de rebus in con- troverfia pofitis fententiam fovebant, ac proinde alia plane ac a Thebanis diverfa loquebantur, ni; mis longe petita eft, & a fenfu communi remo- tior quam ut admitti mereatur. Id fcilicet puellis fimplicibus in patrise excidio cur^ erat, ne ab iis everteretur qui alia ac ipfas de Eteoclis & Poly- nicis in regnum Thebanum jure fentiebant. Ab- ftrufiores paullo fententias interdum promit Poeta nofter fateor, naturas morumque tamen veritatem ut plurimum accurate fequitur.
181. Ac/T«f/o/ primam producit; verfus eft igitur a- fynartetus ex penthemimeri iambica & doch- maico puro.
In ^CHOLIJSrEM a.
Ad V. I. Forfan legendum eft tsfuyjiw mKav txv «p-
88. Quid fibi vult i^t thv tsoKiv tafiTmv ^ forfan legi poteft Tfmy vel 'Jti^^v.
Ad
SEPTEM AD THEBAS.
Ad V. 98. Re(5be SchoUaJlem reprehendit Pauwius quod haec a quibufdam e Choro ad reliquas didla
Idicat, fed errat ipfe cum fubjungit hasc a toto - Choro dici vel Thebanis omnibus, vcl foeminis aut virginibus casteris in urbe. Etcocles enim cum Thebanis ad mcenia & propugnacula pro- fedus fcenam vacuam reliquerat, & ftatim fola intrat Chorus canticumque peragit. Neque uf- quam apud Veteres repeiics Chorum canen- tium comitem habere alterum circumftantium & mutorum quem alloqui pofTit. Revera vir- go unaquzeque ex Choro hsec canit comites fuas cseteras, led quas ex Choro etiam erant, allo-
23
quens. Vide notas noftras ad Sopbccl. trachin, v. 1291.
In SCHOLIASrEM b.
Ad V. 28. Lege iTiXium.
5 1 . Lege H e/>«, id eft « t^o^tatf c/)«.
102. Lege €ifjL<pt -TfKttvy ii^ixiv.
106. Pro et^wjtof iifytvn lege a^tivcts x/jxw ut apud SchoL
A. Vide Valcken. ad Scbol. in Euripid. Phoenijj. p^
684. 115. Forfan legendum eft e/l>«/x?/af tm^^ tou ^ JhuMuim.- 161. Legendum opinor Tnv i ««• vtKnr » «/r oAiS^jor j
IIV ACrUM S ECUNDUM.
V. 196. Aitcra.m ^ oiKco tgx •mKn T^ioy miiov^ UKiov hic
comparativc fumitur, non pro pofitivo mKu poni- tur, prout monet Pauwius. AlTerit fcilicet Poeta, plus mah urbi aut famih^ privatas in periculo conftitutse provenire ex mulierum timiditate ac formidine, quam rebus pacatis ex earum ubi im- perant audacia, quanquam & hsec quoque mini- me fit ferenda. '
197. 198. (puyaiT Qiiavuy Curfus exercentes.
199. iif at§/r' oipj^xm, ^ammaxime adjuvaiis.
20g. Avvi^ '/jvmi^ %«» T/ T6M' jU«T«u;)^/o;'] Ori rm fxiTeu^- fxiov dicitur iv n^u, ut ex animo Eteoclis iracundia vehementiflime commoto profedlum cenferi de- bet, ut rede monet Scholiajies. Pauwius reponit ■)(art rav (^ir axiicuov, ^ omne quod cum his vigei, id eft, quidquid in astatis flore conftitutum eft. Ex- quifitiflimum fane inventum atque au<5lore dig- num. An quidquam prseter viros & fceminas erat de quo loqui potuit Eteocles quod corpore ac mente vigens imperiis aufcuhandis erat ap- tum ? An par erat Eteoclem furore percitum in- nuere, pueris & fenibus propter corporis & men- tis imbecillitatem condonandum fore.fl ejus im- peria fufque deque eflfent habituri ? Quamobrem igitur & fceminis, £eque faltem ac fenes mente ac corpore imbecillibus non etiam idem condo- nandum putaret ? Hoccine Appofiriflimum ? Ig- nofcat quaefo Leftor. FormuJis Pauwianis ex ni- mia ejus confuetudine pene ailuefadlus, meorum- que morum pauliiper obfitus, parum abfuit quin dixiflem eflTe Ineptiflimum.
V. 210. Re6le vidit Canterus ro otJoCov plus femel po- fltum redundare, nec per metrum ftare pofl!e. Nec metra, ficut a Pauwio poft plures in contextu mu- tationes faccas conftituuntur, antitheticis refpon- dent. Nam in verfu quarto prout ab eo conftituti funt Tnituv r (^TTim primse dipodi^ paris in anti- ftropha verfus r »fS>;/ ^oC^. haudquaquam concinit, Hic verfus autem fic fatis pari antiftrophes relpon- debit etiamfi uihil mutes ; uterque enim erit tro- chaicus trimeter brachycataledus. Sin vero cum^. Pauwio legas otoCoi', fimpHci t, & pro ort reponas OTJ, quod malim, rejecflo n quod & ab Aldina abeft, tunc erit afynartetus ex duabus penthemi- meribus trOchaicis fimilis proxime prascedenti, cui etiam probe refpondebit par antiftroph^ verfus, fynizefi fadla in voce ^iot?.
21 1. Epichoriambicus eft trimeter acataledtus ex. epitrito tertio (cui in antiftropha refpondet dijam- bus pentafyllabus ulcima fcilicet longa in duas. breves foluta) choriambo & antifpafto.
212. Etiam epichoriambicus eft trimeter acatalecflus ex duobus choriambis & dijambo. Choriambo priori in antithetico refpondei: epitritus tertius. Quod autem pro cT/ot fBw» Pauwius reponit //«90;^ una voce, neque emendationetn poftulat conftruc- tio, aeque enim rr^JkKiav cafu fecundo, ac otcCov cafu quarto, regitur ab ay^yraaa, nec vocabulum novum & jam nunc cufum temere ac fine necef- fltate inter veteris^ Scriptoris verba eft intruden— dum.
219. 220. Snr^T}^^v\ pE£cedens 07? non cum Afx'^
im
^4
^ S C H Y L I
*7r< cft«/>toi'6»)', quod irpperitiiTime aflerit PauivinSy fed cum ^po/xof sv TTvAo/f, coh^erer. Ita non requirjtur hic particula copulans qualis eft i^, fed particula quee tranfitionem denotat quaiis eft cAf.
V. 2 2 2. Uv^yov ^yeiv iv^iSn 'mK':^.im Jhgv ] yf« oratis Ut
'propignaiula fuftinere ■pojjmt 'vm bofimm? Ita enim ad mentem Stankii hsc verti debent-. Pauwius contendit ro iuyjSn imperandi forma, poni •, at it^, inepta prorfus eiTet Chori refponfio, cum contr^ fi interrogative fumatur appofitiflime procedati atqui hoc quidem deorum ope effici necelfe eft, adeoque ab iis precibus erat obtinendum. Nec minus apte reponit Eteocles, ne hac quidem ra- tione eas excufari fi ejulatibus & curfibus fuis me- tum Thebanis injiciant, & ne urbem ftrenue de- fendant impedimento fint, cum capta femel urbe
. deorum etiam auxilium minime fperandum fit quippe quibus ex urbe capta excedere foknne effet.
227. 228. Horum verfuum metra, prout nunc le- guntur & a Pauwio declarantur, prorfus etfjnT^ funt ; ea igitur ita potius conftitucnda cenfeo,
Ail/SfOlJ.OVlXiVUV <WOKlVy MU qi-UTiVf/.
ATnoixivcv Tw^t Jkia.
Prior afynartetus eft ex penthemimeri ti-ochaica fimili prsecedentibus & dochmaico, alter glyco- nius eft ex epitrito quarto pentafyllabo &; di- jambo. Antithetici fimihter ita conftituendi,
Ejc '^h.iTsAi J\jct4., v'7ri^'^ 0{xiJ.a,7tLV
In horum fecundo antifpaftus vice dijambi fun- gitur. Pauwii emendatio reponentis a.<yoSpo{xovij.ivciv fundamento nititur prorfus infirmo. Obtendit quidem ille a.^pjSfoiMv^j.iva.v -mKiv ineptam effe Jocutio- nem, «y^i^ enim & -jnKii non> differre, ita ut TnKis »'.^S}:oiJ.ou{jLiv» fit 'Z!roKts quam agv percurrit ; fed fruftra. In hac enim compofitione et$v non inftru- mentum fed fubjedum denotat, & ctsvJ^o{j.ou(xiv» idem valet ac it^TaAsv Sfo^xov^jnv». Unde <t.gvJ}o(xiiv eft hoftili modo -percurrerey vaftare, a.^^^^o^j.nSKJL "vaftariy a^S^^o(j.ov{j.iv» vaftata^ eadem ratione qua TroKiof/.nv cppugnare^ twkio^kc-i^, oppugnari^ ■^Kto^yjiv^j.ivii oppug- imta. Prope gblitus eram monere ^•a.nvij' o.-^.o[j:fjvv verti debere exercitum invadentem,-
232. E?T^io<f «Ti T /%jf ^{^^'Triffn^a] Re<5Le AlduSy Ro- hrtellus., 'Tumebus ^ Pauwius J\ ir (^j?.
233. Yi(;>K&.'xj /i iv YMMim Tuv a,fj.yi'^tvov~\ Re6t:ius fecilfct Pauwius fi Cantero obtemperaflet monenti pro rsc:' reponendum efie toj', quam. eraendationem firmant Marcellinus de vita Thucydidis, editiones Aldina., Florenuimi ^. Bafikmfis, At pertendit ilk Trw uy.>,-
^m vi<^iKstv abfque ullo dubio CQhrrcre, & ipfum verfum r&v refpuere. Qiiod ad primum attinet, abfque ullo dubio pronunciari potefl, adjectivum tiL^jMya.m ad vocem fequentem vi(^%kmi nuUo modo pertinere, fed omnino fubaudiri mh'*. Sententije enim conftrudio talis eil, ©^«1« /j^? tf^mu? n ym.-
>iol<n spda/ TOV st/Awp^^tjov elvSoci in "^nKiTmr •J^rtj, n<piKoiv n
K^nyjfoi.{j.'iv<tv vTi^ o{j.(j.a,Tm. Deoruni poteutia fiepe in ma- lis hominem cQnfiHi inopem & impetentem e difficili ca- lamitate erigit-, ^ nubem fuper oculos impejtdentem tol- lit. Verbum fcilicet op^w, quatenus diverfa fen- tentias membra reipiciens unicuique fe accommo- dat, diverfam etiam fignificationem induit, u- tramque vero a vera illius verbi poteftate non alie- nam. Hujufmodi exempla apud Veteres tam in profa quam in verfa oratione affatim reperies. Me- trum autem, modo Y.a.mmy non Ka.uiat., legas, Can- tsri emendationem adeo non refpuit, quse Pauwii fententia eft, ut ad eam quafi manu ducat, nec fine ea conftare potetl. Neque melius procedit altera illa ejufdem P<««z«;« cavillatio circa metrum antithetici qui prsecedit & huic verfui refpondet, ubi reponi vult pro (x4 z^mJbip.ty a iy> '7^=/^////, quje emendatio & minime neceflaria elt, cum juxta lectionem vulgarem & optime fe habet metrum & antithetico accurate refpondet, & fi medecina uti- qu€ adhibenda effet at ilU tamen nullo modo ad- mitti pofifet. Nufquam enim apud Poetas Atti- cos reperies vocalem longam aut diphthoiigum ita ante brevem elifam ut prodeat fyllaba brevis, ficut hoc in loco v. g. k ey», led per erafin femper fit Kiyco priore longa, excipienda tantum eft diph- thongus 0/ in pronomine /i^/, particula to/, & fimi- libus, & diphthongus ou verbum terminans. Ad- de quod Grsci lermonis indoles nequaquam dici
patltUr (M/»7JD75 A/TTO/ VM.I iyo) i-7rtSb({Xt ^VO (XnmTi KtTni (JxSi iyco i7riSji{j.t.
V. 234. TvTfp^' o/y-AwiTJi-y] Lcge prseeuntjbus MarcelUno ubi lupra & editt. Ald. Flor. & Bafil. l-m^ r o(x-
(^ii.rm.
238. Hujufce verfus metrum re<El:e fe habere, nifi quod vi{j.o(jA^' cum Aido^ Robortello, & T^urneho, 8>c iorre eriam a.Sci{jM.roy cum Pauwio (vide Cafaubon. Leftion. Theocrit. c. 16.) reponendum fit, mihi perfualum eft. Afynartetus eft e duabus penthe- mimeribus trochaicis, ficut casteri omnes primi duo verfus harum ftropharum & a.itiftrapharum. Nihil igitur hic immutandum eft, fed antitheti- cus potius ad hunc exigi & caftigari debet.
241. Trocbaica eft hephthemimeris. Legendum igi- tur 77S- ra.Sx. Nunquam enim producitur ro T/.
Vide
SEPTEM AD THEBAS.
?5
Vide qnfc notavlmus ad Euripid. Hecub. v. 68. 8i. 184. OreJ}. yy^. V. 245. Ut metrum hujus verfus antithetico rcfpon- deat, audacior paullo mcdicina adhibenda vide- tur. Nullam enim aliam rationem hinc me ex- tricandi invenio nifi refcribendo,
rioTW/oi' x^.oouaa yi 7ia,7ai.yov, eifxa.
Si cxemplum a me pofluletur vocis mTvwioY ita fcripts, ejeda fcilicet vocali iota, & fecunda bre- vi, nullum fane adducere poflum, fed ipfa metri neceflitatc induftus ita fcripfifle Nofl:rum puto. Si cui autem contigerit felicioribus aufpiciis rem ge- rcrc, is me ctiam inter laudatores fuos non invi- tum habebit.
252. M« yuv a,}(jauoii7 'ciKpa.vco?., ctKou eiyiv'^ Vefte, JV(? nUflC
quidem cum clare audis, nimis audias.
263. nv k\a -zrox/j-] Lcgc i<f,\co. Nullus cnim hic fub- junftivas formae locus eft, nec augmentum abji- ciunt Attici.
264. riotA/vsTjuc/s- tfju] Cave quidquam mutes. n«x/csD- IjLui a/j reddi debet, An iterum exclamatura eff -^ quod quam non flaccefcit, ut Pauwii verbo utar, quifque videt. nakiv av non modo non ingratum eft, fed & perquam elegans, immo ncceflarium ; ew enim fine ■mkiv Poetse mentem non exprimeret. Vide qu^ notavimus ad Prometh. v. 718. Ari- fl:Oph. Plut. V. 622. (M Tsa.Kiv 77r oxj iK^v. Pau- tc^fV commentum, no\// fsmr o-ju frigidifllmum efl:. A'j^? ojj formula huic noflirae affinis ufitatifllma eft:. Apud Eurip. in Hekna v. 269. habes,
E/3" f|««/.«<p9«!r , ccf ayxKiA , cw^f TiaKiv.
267. Aiyoii^ etv aV 7w^5a, Kat to.^ ciavfxeu^ Re<fle fe ha- bent vulgata -, y^j. ray^ ^nfjju^ i^ jiatim fciam an ijto te munere donare pqffim an non ; An fcilicet in mea potefl:ate fitum eft: quod petis, & an convenit me tibi id annuere an non. Quid hic tam mifere lan- guidum ? Immo cum munus hoc tributi nomine petebat Eteocles, non immerito dubitare poterat Chorus, an ei folvendo eflTet cujus natura retice- batur. Contra Pauwiana emendatio ra.y^ oiavfjat iententiam prorfus perdit. Nam quanquam nAor q>i^eiv tributum folvere fignificet, nKo^ ip^iSrtu forma media, fignificatione juxta formse illius indolem immutara, pro eo quod eft: tributum accipere ufur- patur.
270. hvT r^nvcdv\ Eorum vice qucc haBenus edidijli.
282. TdJj^^KTvvouvTa; .^-Jo/tny, eoS^ i^n-i-j^yifAM^ Rcdle in vul-
gatis difl:inguitur pofl: ^ioi(r>v, quantumvis lan- gueat Pauwio ^ioim polt l^oi ^icov. Nam fi ad ejus mentem diftinguamus poft: 'Tajj'^o-/.rovouV7a?, ut dati- vus ^iotaiv regatur a verbo intfjyoijmy jam nihil re-
linquetur a quo regi pofllnt praecedentia <^«o/j- -^q-
Kto3^uy>t( QL t7rtr)L07roif, V. 283.284. QMofty rfoTrvuat, miKifjjav S' t^/M/laj
Aa(p-j^a Saiiav JbuouT;^»)^ kyjois Jo/i/o/s' J Tf o-
'TTVja non addicuntur ayvotf Sbfjuoif» Mentem Poeta^ non cepit Pauwius. Ita verte, Ad hunc mcdum vo- veo msftaturos (diis fcilicet 'jsrox/ojcy;^/^ qui fupra no- minantur) trop^ea^ fan£iis vero eorum templis repofi- turos veftes inimicorum fpolia vaftatorum haftis noftris perforata. nJi ^mv, ad hunc modum ftaturos, id eft, inter facrificia ovium & taurorum diis madato- rum. Ita vides tropaja in templis erefta fore non dici, verbum autem ^a^v ad i^^^fxetla & Ka^pu^a re- peti «To Koivoi/. Aaipu^a folum pofitum languet, nec cTw/W idem prorfus quod 'rroKifueov^ fed majus quid- dam exprimit, hoftem nempe qiii terram vaftavit.
293. Afynartetus eft ex duobus dochmaicis.
294. Afynurtetus eft ex penthemimeri trochaica & penthemimeri iambica.
297. A^aMvra «T «<• 77f riKmv^l Mallcm AfcowfTit y <yr,
iftud enim ^ durifllme interponitur.
298. 299. TTnfJiJhiKe Ktyt-
av Jl>a*uviireioa\ Aiytm CUm Jl(Tiuvnre^faj nOH
cum riKveoVi quod voluit Pauwius, copulandum eft. Verte, Infelicis cojtjugii marita. Quid fignifi- care pofllt riKvay Ktyicev ne conjedura quidem afle- qui valeo.
300. Uavr^tpof wtKHitf^ riot>vr^pof cft qui fcetus fuos om- nes alit. At magis mihi arridet ledlio a Stephano- allata, nccyTfc^or, omnia reformidans.
304. Tot a' i^' afjLipiCoKotml A/y.f /foxo/w nunquam figni- ficare poterit, circumcirca pofitis in muro., quae Pau- wii interpretationum altera eft ; prior ejufdem in- terpretatio, de falute fua dubiis, non adeo qui- dem abfurda eft •, vera tamen fola eft illa quam in verfione expreflit Stanleiusy undeque petitis. Vide Lexica.
307. 308. Florum verfuum metra, ut nunc legun- tur, antitheticis minime refpondent. Nam lylla- bs bina» Jio \n Js^/kyaf ita fynizefin pati non pof- funt uc in unam brevem coalefcant, prout com- minifcitur Pawwius^ prsefertim cum fyllaba Jt na- tura longa fit, nec nifi propter fequentem voca- lem corripi poflit. Ut metra accurate mutuo fibi relpondeant ita conftitui debent, .
Woj^rt r^onrid J>oy^.yeif anapjefticus dimeter ii ^iot, TsoKtv Kot t^ya-nv periodicus catalec^us ; in voce ^tot fit iynizefis.
310. Afjxt-^^] In cofnpenfationem accipietis.
311. Claudicat metium, quod ut ancithetico re- fpondeat ita fbrfan fuppieri poteft.
26
^ S C H Y L I
V. 325. EuiS^^oi n 5aS»T«] To n adeo non flaccefcit, prout loqui amat Pauwius, ut,pr£ecedente ksu, con- ftrudioni omnino fit necefTarium.
328. Anapasfticus cft dimeter.
329. VerRis periodus eft. Verte, Servam fa^am fqualido cineri. Si JbuKtiav cum dL-xav jungi debere cum Pauwio ftatuas, jam nihii reliquum erit a quo regatur -^(^otpit amS^u^ nifi fubintelligas prsepofitio- nem iv quod durius eft. Nec bene cum a-^Av con- venit To Jo;.A«tfis illud enim a venatione tranfla- tum eft, ac pro A«ot ponitur, ideoque epitheton potius e re venatica petitum poftulat.
332. 333. Metra horum verfuum ut & antithetico- rum redle conftituiflTe videtur Pauwius. Monen- dum tamen eft ultimam tow ayi^ in v. 332. ab eo minus redle elidi.
334, iT^TmSbv Tihox^fjucv'] Re6te legitur TtU-mfjuiv-, & fubauditur praepofitio c/>a, aut potius regltur ab tiyiSm^ ut iKKav T«r fm? apud Lucian. Deor. Dial. VI. 3. pag. 218. vol. I. edit. JVetflen. Ts^oK^y.a nu- mero fingulari hic minus convenit.
^^§.^ Glyconius eft ex epitrito quarto pentafyllabo & epitrito tertio. antitheticus accurate refpondet nifi quod primam dipodiam epitritum primum pentafyllabum habet pro epitrito quarto. At cum uterque antilpafti vice fatis fungatur Jicentiae ejuf- niodi apud Veteres facile permittebantur, & fimi- lia exempla plurima reperies fi Triclinium aliofque Grammaticos confulas qui Poetanim mctra de- clararunt.
336. Boa J\' uuvouiJt.ivei 'Tsroxif'} Verbo 0ca, cxprimitur clamor qui fit dum diripitur & ita vacua reddi- tur civitas. Quid autem ei ineft adeo audax ut ejus loco yoa reponere debeamus non fane video.
338. Pauwio iambicum fecunda fede fpondasum ha. bentem relinquamus & antifpaftico contenti fi- mus.
339.340.341. K;^jU7BX <A' rtpT/TfOTTO/f, afjLoS^^HTe^y Noyj/ui^v «TiTiy^po/S^jy J)ci.iMH''\au ii>.afjuniav ^vyi^uv oSbv \ Tl^oTiafot^iv gCni-
tivo jundlum ntinquam tempus, fed femper lo- cum, denotare arbitror^ Vox etiam «/AoJpo^roi' non juftas nuptias quse cum maturis fere inftitui fo- lent, fed virginitatem vi ab invitis & crudis ad- huc ereptam, innuere videtur. NofMjuav^ cum inter YO(j(jjMt fint nuptite, pro nuptiis itf^oix^nsimfjponij at- que inde ad gaudia nuptialia,quippe quse jure nup. tias fequuntur, defignanda, defle^ti exiftimo. Ita igitur conftruftionem hujus loci infdtuendam efl^ cenfeo ; Hkojjtov Si («s?) afVT^c^^rm J)afjL(i-^ ^vyi^uv tJbjt
voiJjfMv a>ij.oSfo7niov la^TWi^oi^iv JbfxHT&v. DepIoranduM vero e§i virginihus mcdo puhefcentihus deteflandum iter peragere gaudiorumnwptialium vi a crudisadhuc dccerp- torum ante earmn domus., id eft, in publico. Ali- ter, Dephrandum eif teneras virgines puhlice Jiuprum pati. V. 347. T* <n yjt/ TTv^ipo^ei'] Lege TiJ^, h^c, templa fcilicet deorum prope quas adftabat Chorus.
351. Scire velim ubi didicit P^«'3£;//^j Ko^^t^^t^^af efl!e Crepitus qui exaudiri folent cum in aerem erumpunt flamma. Hefychius quidem, Suidas, & Scholia in Ariftophanem & Poetam noftrum plane aliter vo- cem explicarunt, clamorem & tumultum interpretati, 2.ux.fonum e ventre prodeuntem. Haudquaquam certe fequitur, quia crepitus Latine utrumque, & w»- tris Sc Jkmmarum fonum, fignificat, ideo & xa^Koiu- yviv Graece duplici illa poteftate pariter gaudere.
352. Uori -nloKiv a' ofy^cfn m/p^wTTf ] Verfus afynartetus eft ex penthemimeri iambica & dochmaico. In hoc autem, epitrito primo ecwv^irou epitritus ter- tius, nec afxir^eoc quidem, juxta licentiam faspe a Veteribus (ut fupra ad v.335. adnotavi) fumtam. Pauwius contendit ipfam iententiam refpuere lec- tionem vulgatam, de urbe enim capta & domita fermonem eflfe, & tunc 0^;/^.^» TTVfjavJi amplius non efiTe locum, quge cum urbs obfidetur inftituenda. At quis non videt jure reponi poflTe, non de inftituen- da fed de! jam inftituta hic agi, quse certe non eo- dem temporis articulo quo urbs capitur dirui fo- let. Per ofyjufw 'Tw^yonv igitur defignari poteft val- lum hoftile quo urbs cingebatur, & quo velut reti inclufi cives hoftium violentiam efi^ugere non po^ terant ; defignari etiam pofllint ipfa urbis moenia & propugnacula, quibus civium ad fugam exi- tus asque pr^cludebatur. O^^igjvn Tw^aTt^, Rete
fiamjneum., quae conjedlura eft Pauwiana, quan-
tumvis fit tragicum, hic tamen non convenit.
Quis enim vel fando audivit urbem ab hoftibus
flammis cinftam ac circumfeptam } 354. Pherecratius eft ex epitrito quarto & antif-
pafto cataledo. In antithetico ne minima quidem
eft variatio. Z57' A?^><=" ^* Jtct^^ofjLtiv o^twi/ wonr] Verte, Rapin^
vero difcurfitationum funt fratres\ id eft, ficut fra-
tres fe mutuo comitantur.
301. Ot/75 f/i«oy, o'jr tavy., AfAx/xiisyor ] At\«y.iJ.ivof & Ai-
\Yi(j.ij.ivov nullum hic fenfum habere pofllint. De- fendit utrumque Pauwius interpretando, fumere volens, aut volentem, ut a6lus fcilicet pro volun- tate capiatur. At participium pafllvum AJA^^w^iwr poteftate tranfitiva aut faltem neutrali gaudere
addudis
SEPTEM AD THEBAS.
27
addu(5lis oftendifTe debebat. AiKimxmf ediderunt yildus^ Rohortellus^ & Ttirnebus. Mihi verior lcrip- tura videtur KikifjLfj.im. IUe fcilicet qui vocatur non minus, nec seque tantum, fed magis adhuc cupi- ditate ardet. Me/ov &" mv non adjc<5tive fed adver- bialiter ponuntur; quae res a.Pauivio non animad- verfa ei forfan fraudi fuit. Similiter Kmrffxms apud Homerum abfque regimine, poteftate neutrali re- peritur Iliad. M. 106. & alibi. Vulgatas tamen Jedioni patrocinari videtur Hefychius^ qui hac ha-
bet, AiK»fXlxmtt KiKlHiMyoiy <Da.V0OUUiV0l., tV 75t/T<i> 70 Kn-
(jiA f^VTift KiK^iMuum^Tu yif To Ti) J)dU'oiA (jzcs^ trcty cp-
fjummf i^v. Ita KiKnfAUivof erit cupidine captus •, fed non tanta apud me eft foHus Hefychii audtoritas ut me de fententia priori moveat.
V. 362. Verfum antifpafticum dicamus, cui refpondet antitheticus difpondaium pro antifpafto prima lede habens, quam licentiam audoritate fua firmat Hephajiion p. 59. 60. lambicum a difpondaeo in- cipientem Pauwio relinquamus.
363. 364. YlduifrotfccTr.f J\ /.ofTm^
Y.ety.xJiS' TnmtV etKyuV^ XJU^iicmfl FlaCCefcerC 70
xi/f»7K$- Pauwio alTentior, eum tamen reponentem 'Tfioua-of minime audiendum cenfeo, quia hoc etiam asque faltem flacccfcit, & a codicum fcriptura ni- mium abit. Legendum conjicio w/e^voar, id eft, raSi Tcp K^fTTa ^(xcitfii^ Tnovvv xxi^oumf. Verte, Omni- geni fru5ius in terram projeSli mccrore afficiimt fcemi- nas qu^ in eos incidunt. Vividiffimis fcilicet colori- bus in cantico hoc Chorico depingitur urbis vi expugnatae & hoftium effrenat^e libidini fubjacen- tis miferrima facies. Inter csetera ferocientis mili- tis facinora memorantur terrse frudtus olim pro- vide & fumma cum cura in familiarum fuftenta- tionem reconditi, tunc vero per compita faftidiofe proje6li & pedibus conculcati. Tali rei familiaris diffipatione in oculos matrumfamihas incurrente earum dolorem non mediocriter augeri neceffe e- rat, utpote quibus fpes cun<5ta familiae impofte- rum alendae penitus decollaverat.
365. YiiHfov S' ofjLyji. S!tt.Ka,iM7a>Kav'\ Re6te omnino, me- tro cogente, Arnaldus reponit t&i^ ^K<tiJ.y^mKm.
370. iKrfuovi? iuvdv ajy^ua.KcoTov^ Potcftas tranfitiva ver- bi aclivi TKr^yu cum adjedtivo rKnixjovi^, quaft ejuf- dem verbi participium eflet, communicari hoc in loco videtur. Subauditur etiam verbum «f^r, quae
frequens apud fcriptores Grascos ellipfis. Ita tah- ^vif tm idem valebit ac TA*(n. An plura fimilis conftrudionis cxempla exftant nefcio, fed eam hic locum habere mHii perfuafum eft. Aliter enim imperfedta adhuc & fufpenfa fcntentia terminabi- tur periodus, nifi fi cui forfan potius refcriben- dum videbitur,
Txwaovff i\/vS.v <uyjJA>^o7ViVy
verbo n<n seque fubaudito. V. 371. 372. n^ i^ua^ivoif Cm^Tx^otj.'] Nemo Interpretum monere dignatus eft quem fenfum hasc verba hic habere pofTunt, fed omnes ficco pede tranfierunt. Ego pundlum poft i-j-w^uvTvf ponendum cenfeo, & diftindtionem poft JmpTt^oi/ toUendam, ut cum fe- quentibus non cum praecedcntibus conneftantur. Hoc pa6to ita locus vertendus erit ; Adeo ut hojie vi^oriam potito (id eft, fi hoftis faperior evaferit) fpes eji no£!urnum finem (id eft, ut redle interpreta- tur PauwiuSy mortem) adventurum miferrimarum ca- lamitatum liheratorem.
In SCHOLIASTEM a.
Ad V. 211. H^c corrupta funt nec facile reftituen- da. Video tantum in uno loco legi debere «txxo ^. t)jj To\j AuTi^-j fxiKfOTifovt fed ne fic quidem intel- ligo.
339. Lege K(u JhuKa? cif mv ^iViiY y^^y amKb&r.
In SCHOLIASTEM b.
197. Lcge v(p i/fjuov yivoiJ.iya{. 203. PrO ifpwm» lcge ff^«<&a»<w.
218. BKiTmv manifefte corruptum eft ; legendum for- fan liiKiav.
250. Lcge, H (Jin ffVVit-pii TO 71>UT(i> tsr^f 7V ^ovw.
293. Ou y^TVL^aL^lJJHlJHt /.OU OtOYH TOU tpfOVV^W ^)^<tTn (for-
te y^^iKoiavi) fjut v»?« tvu (poCov Tiritbtyni. H^C apertC
corrupta funt, nec fine codicibus facile refti- tuenda.
302. Lege KctTa <nj<Pffj.<iTci.. 357. Pro (piuyav lege (puyav.
369. Lege iuu ouT<i> i^iv timift & pauUo infra, w ytf
(jUaYOY iUTV^im»
t D 2
I N
38
iE S C H Y L I
IN ACrUM rERTIUM.
V. ^^79. Aoyov a.^rm>Uv'\ Novumfermonem. Mtta^phora. ducla videtur a novo quovis opificio quod recens coagmentatum ac conglutinatum t manibus fabri lignarii prodit.
391* 392. •=^ v'/ aaTtJht ^ t^
pro rovT^ non aeque bene hic ponatur ac v» 478. 515. non fane video. Tintinnabula autem He- roicis tehiporibus clypeorum manubriis appendi folita difcimus etiam ex Euripidis Rhefo v. 383. 384.
n^fci Tn^mKav Toi? iViKuJivvTaf.
394' ^^570^^' v'/ cti^oi^ ov^ctvov Tc7vyy.ivovj ^Myov^ VOX eft poetica & ardens, qu^que ftylum ^fchyleum re- vera refcrt. Timidum fuUm fe-^oj'^' Pauwio non invidemus.
4t5G>4 Ostf ^ow auKm^yydr o^juaj\'a>v ^mt] ConflrudlionerA per fe facilem & cuivis obviam deformavit Pau- wius^ fuppoflta ellipfi praspofitionis y^T& ad ^ow mLh.7a-/yo^, atque hoc pafto fimilitudinis elegantiam & congruitatem interpretatione fua prorfus perdit. Poeta fcilicet Tydeum furentem & pugnas avi- diim, ab Amphiarao donec faverent exta a praslio detentum, equo alTimilat cul-foriOi qui ftadium mox curfurus & ad carceres ftans, morae impa- tiens fraenumque mandensj tub^ clangorem cur^ rendi fignum exfpedlat. Pauwius equo pavido coftipafatum exiftimat, qui tubae fonitu attonitus fubftht & aufugere conatur, fed in loco manet ab equite cohibitus. DifFerentiam vides, &> ut ip- fius Pauwii phrafin mutuo fumam, Id apertum jam. Nec comparationis convenientia poftulat, iic quoniam ihvh de Tydeo abfolute ponitur, id- circo & ^.'ivav de equo abfolute etiam & non tranfitive necefTario fumatur, prout quifque videt. Similitudo enim in re non in verbis quaerenda eft.
414. tov^ uvTi-m^a] Grotius^ quia prsefens non ad- erat, ut putabat, Menalippus, pro tdv^' repofuit ■mv^\ fed minus redle. Poftea enim v. 478. & Megareum, qui non magis aderat, nv^: asque ap- J)ellat Eteocles. Si non in profcenium ufque pras- fentes fe fiftebant, at non ita longe abfuifte fal-
terti fupponendum eft quin Eteoclei? eos digito defignare & Spe(5tatores videre poterant. V. 424. e?w c/i/?!', af J)yjjtm rtfo\ms\ Nihil h!c immu- tari neceffe eft. Epitritus fecundus in antithetico eft pentafyllabuS) hic quadrifyllabus. i^^i^auas 6c plus dicit, & apertius, quam Jinduof.
425. Afynartetus eft ex duobus dochmaicis.
426. — (pofovf {xofovf y-Ttif phiiv] Ferri poteft conje(5lura Pawwii reponentis C^m^ptKavi una voce -, cjetera quas excogitaverat rede reprobavit ipfe, reftius forfan filentio prefllffet. Melius tamen, mei fen- tentiS, leges vTrepS^e <piKm^ atque ita antithetici me- trum huicce ad amufTim fefpondebit, neque emen- datione Pauwiam indigebit. Utrumque enim an-^ tifpafticum erit, conftans ex dijambo & epitrito primo, vel, propter ^.SiApot^v^ antifpafto, at in ftro- pha pentafyllabo. T^Mf^i <A^ eft defw er fp^^arey e moeniis fcilicec vel propugnaculis urbis.
4 jo. Tiya.? i^ «?>.«*■] Giges cft hlc alter. Non enim, ut putabat SdoclMJles^ hic innuitur Tydcum etiam gigantem fuifie, cum Homerus, quem ubique fe- quituf Nofter, contrarium prorfus tradat, nem- pe Tydeum breviofi fuilte corpofei Vide Iliad. E. 801.
435. EKvnjtfe^ ;^S«K, eum ordturAm.
439 ^Kiya Si Kii.^.7rzti i)as ^^^fW <y^/<7>'.4>'«] fl^^/^?W cft
pamta, ad urbem fcilicet incendendam. Ita Hefy-
chiuS^ 07;hl(i^Xj S7t)<^.*{jc&«/, '^m^ffMvetCi^i., & itt haC
rtotione f^pe apud Homerum vocabulum hoc u- furpatum reperitur, de co:na^ de potione^ de mulieri- hus faltaticni fe accingentibus &c. Nihil igitur te- mere innovandum. Neque^ pfgecedente (pMy^^ v^x hasc otiofa aut fuperflua dici mererur s tvaf^^uttv e- nim auget) & quia w«^<(^.tvw eft KHfxmf ideo f a«j«.
447* 44^' 449* ®**^ HTr^covi) yyX7n>}v/A.vd^wv ?t>f/.!iy
X«ff fXCiTCU<f. ^{•>l7tf a>v ff ov^.vov
nifxirci Stc. ] Ponendam coli notam poft ^fjut cenfeo. Nec neceffe eft hae^c infefta co- pula 7? diferte connefti. Similia enim uffi/vJkTy:. pafftm occurrunt. 462. Aop/ 7roT%xA6t77it|ai] Quarc non hic admitti pofTit ellipfis TTij iUA non fane video, pr^efertim cum quo- dammodo in praecedente pronomine iyj)v conti- neatur, & inde repeti potell. Infolita eft, dices,
talis
SEPTEM AD THEBAS.
29
talls elHpfis. Haud ita puto, fed efio. An omnia igitLir infolita Itatini funt immutanda .? Abfit tan- tum corrigendi cacoethcs. Fatnvius pro th/te repo- nit "OT.Trt, fundanmitumi fujieniaculum, & hoc fecre- rius & jEfJjylo dignum putat. Secretius efle fa- teor, & adeo quidem lecretum ut nemini nifi ipfi unquam cre-do in mentem venifiet, fed an ideo ALfchylo magis dignum aliis dijudicandum relin- quo.
V. 465. £| vir^iov 'm^<hi(nv ] LegC v-n\iov ''7rn<hi<rtVt aug-
mentum enim non abjiciunt Attici.
466. Miror neminem Editorum hadlenus animad- vertifTc claudicare hujufce verfus metrum, viiirKn enim penultimam corripere neceflc eft:. Repo- ne wTwzoi. Ita enim has appellantur portJE, y«7- 7auy non mri-h? TrvKajt, & ab Euripide Ph(snijf. v. 1 1 1 1. edit. Bnrnef & a Paufania Bceotic. cap. 8. & 25.
487. tTnv^fXiu J\i ro)^ fjiiv ivTjyeiv] Reflius Aldus, Tur- nebus, Sc Stephanus n^c pro t&^, quam leftionem agnofcit etiam & firmat Scholiqfles a. Ita anapaef- tum in metri iambici quarta fede non habebimus. CjEteruni w pro m ab initio verfus fequentis ad fi- nem hujufce verfus cum Pauzvio transferendum cenfeo. raSi unv iuwy^v efl:, te promijfis if.is feliciter fatisfa5iurur,i ^u<£ rex modo pr^nunciavit.
503. 504. — iv^fof J[ Af,iy
BrtKp^at /Z3if>s' a.Ky^r:Vf ^c^ a? (poCov $Ki7n»vj VertC,
Martis vero numine affiatus furit Baccha Jimilis ad . pugnamf afpcElu timorem incutiens, akzh pugnam fig- nificare teftis efl: Hefychius. AKyai « AKi^iicm- « ./^^^y/, Ai^Koi' A}aiJ.iy,yovi. Qua tamcn Tragcedia vocem hac notione adhibitam reperiffe me non memini. Teftis i& Au6lor Etymologici. AxaAw.«^mV » ot^m-
Ki^nnZy\V t!!^^JiJua.v i^um^ « iv ctKK» [XivovTx. aKyjn «A » |xa;yf, kcu aKy^(eiv 70 y.a^^. Eodem fenfu apud Eycophrona Jb^^ ^^? aKznv. V. 70. & uKx^iv afxaivi. V. 580. & apud Euripidem in Phmijfts v. 1385. Xlr «$* a.-^ci)vay fjLtvoij.a^v t aKy^nv ^o^f.
507. Ht ay^-^oKAfl Ayyi-PtoKK hic idcm fignificat quod fupra v. 170. ^ TfoKi/uf, nec TajjToKoyw^ dici- tur quia fequitur ttvk&jti yent^Vi hoc enim acyunc- tum magis diferte exprimit qua in parte urbis collocabatur dea:; fimulacrum.
522. rifof 'Tzov x^aTouvTt^v cA' ist^iv] Minime opus efl ut cum Pauwio pro J\ reponamus y*. Particula A non oppofitionem fed meram tranfitionem hic expri- mit. Vide Devarium.
525. E<m h ■■sft^^civ av<^a; a»/\' avv<;oiTXi'] Difertius &
exprefTius Pauwio judice legeretur k w^jstf, id eft,
xoi rtj/ifotf 5 potius legendum efTet mv^^af per crafin. At revera fuicro tali minime indiget oratio.
V. 547. 548. '^'Piyy' o>iJ.oa7vv f:f^a7x*/j,r\^iviAtyrfy
Toaipoif ivaiMt'] Fo^poif vulgarem fignifi- cationem, qua Clavi intdliguntur, hoc in loco reflicuendam fuadeo. Non enim c,>ixoimov yo[j.<p:ify fed 'are^?^«Mi);^r7/y.«y>ty yofjiprf., dicit Pocta, nec, ut verba nunc collocantur locum habere poteit con-^ ftrudio Pauwiana. At objicit ille, Si clavi intelli- gantur, quid in hoc commemoratu dignum .'' Mo- dus nimirum quo clypeo (aa<nium)ya.rrjTo Sphin- gis fimulacrum. Atque ita &; auget & enarrat interpretatio vulgaris, quibus pr^cipue lauuibus propriam extoliit Pauwius. Hanc vero fi admit- tamus, fcilicet crudivoram dentibus molaribus, quid quicfo continet magis commemoratu dig- num ? Annon omne quod voratur, fiquidem man- ditur, dentibus molaribus neceffario manditur? Quid igitur, hac cauda addita, docemur, aut quo- modo augetur oratio ? At yoijL^oi funt dentes atro- cijfimi. Unde hoc novit ? non ab Hefychio fane, qui nihil tale dicit. An Mfchylum innuere voluifTe forfan putavit, Sphingi omnes dentes fuifle mo- lares ? Aotw< certe, m.onflrum ifl:ud appellare in- fra potuit Eteocles, etiamfi nullam de dentibus ejus atrociflimis mentionem injeciflfet Nuncius, Sed talibus immorari piget. 550. ii.r «?.«/$-' «t' av^i T'A ia-TAi^ /S'rAn] Minimc veri- fimile videtur, Nuncium quod faftu opusiit, plu- rima fciljcet in Partlienopa;um conjici tela opor- tere, jubere , quin potius intelhgendus eft id quod revera faftum fuerat, plurima nempe tela in eum jam conje<5ta, narrare. Thebani nimirum in propugnaculis ftantes, & Parthenopa^i infigne in eorum contumeliam oftentari rati, iracundia furentes, jam eum, quanquam ex longinquo, ja- culis petierant.
569. Antifpaflicus cft ex antifpafto epitrito fecundo & iambo.
570. Afynartetus cfl: ex duabus dochmaicis.
571. Difcrepat antitlieticus qui fyllaba una brevi lOngior ell. Nulla mihi probabihor medecina vi- detur quam fi refcribas,
M?;«iAa t).^yxKyiyj^c<r! yJ>.vcov anr avo
Ita verfus erit antifpafticus cx epitrito primo pen- tafyllabo, dijambo, & choreo pro antilpafti di- midio.
572. criav ai-Jpfw. ci^i 0; 5?o/] Lege «5-' o7 ^i")!. Verfus enim eft glyconius ex epitrito primo & epitrito tertio. Mifere hic & fruftra circa mctrum fe tor- quet Pauwius,
V '■^'
30
JE
C H Y L I
V. ^y^. Aij.^idf^a fiidw'] In nominibus propriis pluf- quam trifyllabis anapseftum etiam in {td<i pari fibi permittunt Tragici, quod vulgo notum eft. Syni- zefis autem Ln duabus ukimis rou Afx/ptdpm nullam habet difficultatem. Non erat igitur quare de emendatione inftituenda cogitaret Pauwius.
582. KtJ/ Tov (TTjy axi^.f rat^ajjia^v diSiK^piov] rifosjuofiy a.^cK-
(fiiavf fatalem fratrem^ reddk Stanleius -, fed hoccine veriiimile eft, Nuncium fubditum Eteoclis, regi iuo dixifte, Fratrem ejus Polynicem fatalem ei fu- turum.'' Ciim igitur claudicans etiam metrum fatis indicet a Librariis hic peccatum, & emendatio onnino fit inftituenda, judicet IvCClor num utri- qiie, 8c fententias & metro, fatis confulucrim re- fcribendo,
Kfi« rov <ny ajjbt; <zirOf > ^'<>v tt^Kipiov.
Tmefin illam apud Poetas non inufitatam efle nemo eft qui nefcit. PofTet & reponi '^oajjLOKm^ fed hoc verbo yj.Kci quod fequitur minus convenire exiftimo.
590« MHTfof 7E -srx^ijy T/f KATsis-Qiim e/)^«J MnTeof Si tirn^-ttv
legi debere ohm monuerat Grotius.
61^. TojjIou Ku^HTuf fitJ)iKaf eL-^iv[jLA7Tif\ EvSim^ longe hlC
meUus quam iKSi/Mf convenire exiftimarem, ne deorum juftitiam temere incufare videatur Poeta, fi tf^ivua.TDf re6te aut ca£em aut infortunium exponi putarem ; fed vocabulum iftud in illarum fignifica- tionum utravis ufurpatum nufpiam reperietur. JLocus verti debet, Ejufdem cum iis pr^da par- tem injufte adeptus. Ita w<ft;c<v$- omnino retinendum erit. ^17 — 620. — oMmottn m[jLfMyHf
€>fA(Kipsy.oi7iv ctvS^a.<j% ^fivav l6(A THVouaiy TJtiy.^xnv 77tv ^axfeLV TiztKiv ujoKhv Aiof ^iKov7r)f avJ^y^^Kyjuahic;nyji'\ Redle hasc
•dilpunxit Pauwius, & cp^ivm ^ia. cum (7v/z///>«s- co- hJErere refte etiam vidit ; citra neceflltatem vcro, mea quidem fententia, pro TmKiv repofuit Tratnvy & perperam de morte Tro^Tw tjjv /ua.xfcw interpretatus eft. Duo ultimi verfus ita vertendi funt ; Una cum mitendentibus longum iter (Argos fcihcet verfus) re- meojre ( id eft, cum fugientibus ) deo 'volente ad manes deorfum rapietur. Amphiaraus enim, ut ex hiftoria fabulofa notum eft, poft fufos a Thebanis Argivos & in fugam verfos, ipfe fugiens, dehif- ccnt; terra, cum curru abforptus eft. Hqc eft quoi Eteocles quafi vaticinans innuit, Vatem fci- Hcet una cum csteris fugientibus in ipfa fuga periturum. 622. oycTe AHfcejTOf ;j5E,jtji ] Nec fiducia inopia^ aut po- tius, nec ex animi ignavia.
V. 624. E/ y.cyTHK- igoj !^i<TipAToi7i Ao^ioj. Si eventus com- prohaturus Jit Apollinis oracula. Magis tamen mihi arridet Canteri Y.a^ro?.
625. ^iKcH h (ny^f.Vi » Kiynv 70. y.c)jeiti\ la. v.aiejta. hic funt Qii^e rebuspr^fentibus accommodata atque uriha erant. Exitiofum autem quam maxime fuiffet Apolhnis oracuhim mortem Amphiarai praenun- tians divuigare •, hoc enim cognitum animos mi- htum plane fregifi^et. Maluit igitur iftud tacere Amphiaraus, cum e re fua ac fociorum non erat palam fieri. Similem iwoiav habes apud Sophoclem Oedip. Colon. 1494. 1495. Ubi Polynices de ora- culo plane gemello ipfius & fratris mortem ab akero alteri mutuis vulneribus inferendam pras- nuntiante,
OuJ\ ay)AKo-jfXiy (pKew^ ' iTra q^a.T}iKecro:y
Xp>t57f, ra sifc-ioju f/.HA rAVa^ta Kiyav. 625- — fxx)Kot^' '7fv^')m S^iy.ro^iv ^Kav\ LegC i/tro^^i vel ?x.To^. Itaepitritum tertium pentafyllabum quiei- dem in ftropha pedi relpondeat habebis.
641. AKacnfMV Trvjiaj/ i7n^tay.;i^cm^. Cum pasana in ur-
bium expugnatione cantari folitum Baccharum more intonaverit.
643 . H ^covr aviJ.a<Pt^a 7&;r cr ayJipnKaviv'] Zcovra ad Poly-
nicem, non ad Eteoclem, rcferendum puto ; op.
ponuntur enim ^jjc^v & lavra naaSivA. a.rt[JLa9^^a cft qui ipfum ignominia affecit.
6§^. TotdjjT iy.civav JS7 rv.^iv^itfjMrv^ Minimc nccefiTe eft vulgatam fcripturam follicitare. Jam omnia quas de Septem Ducibus nunciare habuit abfolverat Speculator, & hoc verfu quafi formula quadam narrationem claudit. Nec adverfatur quod conti- nuo monitum de duce aliquo contra Polynicem mittendo fubjungit. Ordinem enim adeo exqui- fitum ac curiofum apud Poetas fruftra requiras.
66^. 'ErTT aanJbf (pKvovra avv iv^pci) <p^ivav\ (pKmra., ehul- lientia ; cum y^afj.fj.ara enim, non cum vivy conjun- gi debet. Fateor autem rjcpco cum (pKvovrtc magis appofite connedii quam tpoircp, quanquam Stepha- nus huic potius fcripturas favere videatur, quas quin ferri etiam poflit nemo fanus negaverit. Non igitur ftatim ineptise Stephano (at quanto viro!) a Pauwio exprobrandas erant. Sed ea eft hominis modeftia, tales mores -, Stephanus ei ineptit, bal- butit Stankiusy Nemo nifi Ipfe fapit.
684. Tft) mxj?-' ojjScnfxivo)'] Pauwius hic Interpretes in- crepat, quod contra fermonis normam eujJh^fjnvco palTive acceperunt. Grotium tamen excipere de- buifl^et. Quam autem normam hic innuit, non profedo adeo peritus fum ut conjicere queam. Anne putat quia v. 9. h^cofxivo? interdum in adiva
notione
SEPTEM AD THEBAS.
31
notione reperitur, idcirco nunquam & in pafTiva ufurpari ? Hefychius quidem habet oijJ^L-nn^ K%ycim. An & eum cum reliquis laterpretibus flocci fa- ciet } Fateor nihilominus huic loco magis appofi- tum efle cwluij.ivu adtive fumtum, ret, KaKi?a, enim quae effuticrat Polynices paullo fupra retulerat Speculator. V. 690. Movov yif Kt^Jlf iv rt^vmotn] Cum fenfum com- modum exhibcat fcriptura in membranis vetuftis inventa a conjedburis ut plurimum temperandum efle duco, Aliter corrigendi Hbidini nulla fl:atue- tur meta, & pro Veterum fcriptis Neotericorum fomnia habebimus. Juxta vulgatam fcripturam To Kt^^i fAovov 'iv 'n^vnxjoai eflfe intelhgitur ro an^ tw^vrM KttKov (pi^av. Hoc vidit Pauwius, fed jejunum & ambiguum efl!e ait, ideoque xjuSbf reponi debere contendit. Quid vero in vulgata aut jejunum aut ambiguum fit me non afliequi profiteor. Magis certe ambigua eft ipfius emendatio ; seque enim figni- ficare poteft, Gioriam mortuorum tantum & non fuperftitum eflc comitem, ac quod ipfe vult, fci- licet, Mortuis praster gloriam reftare nihil, fi qui- dem verum eft hanc poftremam notionem iftis verbis rite exprimi, de quo valde dubito. Adde To cTte quod fequitur, & inter praecedentia & fe- quentia oppofitionem quandam defignat ledio- nem noftram haud parum ftabiHre. At demus Poetam melius ;a/<ros- fuiflTe fcripturum -, an inde fe- quitur eum revera ita fcripfifle, ac proinde vo- cem iftam in contextum recipiendam ? Hoc pro- fe<5lo efl^t non tam veteri Scriptori fua reftituere, quam omnia ad modulum ingenii noftri refin- gere.
692. T/ {xiixwaf T^Kvov ; fji.»vf (n ^ixo-] Ledlionem a Scholiafle lervatam, t< f^fMvai, ^id cupis, pra^fero. Vulgatum enim {^fj.iivai minus reverenter a fubdito regi didum videtur ; & cum y.iiM)vcK melius con- venit x&'Kotj i^arof quod mox fequitur. Metrum au- tem redte conftitutum eft, nec quicquam neceflTe eft immutari, 2eque enim 70 ^ 77? ac 75 pi 77 fen- rentiae convenit. Verfus eft antilpafticus ex duo- bus epitritis quartis & fpondaeo. In antiftrophico, ubi etiam retineri poteft vulgata fcriptura, epitri- to quarto altero opponitur epitritus primus ; nam tfyiv ultimam fubinde corripit Eujlath. ad Homer. p. 1433. Licentiam autem hujufmodi apud Vete- res fuiflTc permiflTam jam fupra notavimus ad v.
693. Antifpafticus cft mKvy^yM.v^i- e difpondaso pen- tafyllabo, antifpafto, & iambo. Antiftrophicus
purus eft antifpafticus & difpondzeo opponitur epitritus tertius. V. 705- - <ryii ^CiV iv xju^rtjuf' ixiKetvajyf «T oi/)t] Non im-
mcrito Pauwio difpHcuit vulgata leclio. Re- ponendum arbitror m yjj^^iroj;., ut fententia fit, 'Non timidus vocabere ob vitam bene munitam &' in tuto po- Jitam. To J^ poft fKihoj/am-yi falva orationis ftrudura vix abeflTe poteft. Vcrfus autem afynartetus eft ex duabus pcnthemimeribus rrochaicis.
706. Re6le vidit Pauwius, ietviSi unica v^ & media brevi, refcribi debere. Vide Sophocl. Eletir. v. 112. & quae ibi adnotavi. Sed %.* pro ^//a nuf- piam reperiri puto. Vide Etymolog. Magn. voce ^ftjo.. Quod enim apud Hefycbtum legitur Ao//.«c, ret^ovy fiquidem fana eft ifta fcriptura, de quo am- bigo, diverfas plane notionis eft. Nec metrum, fi rede metiamur, hanc emendationem poftulat j. verfus enim afynartetus eft plane fimiHs proxime prsecedenti.
711 — 714. Ita haec potius fcribenda, diftinguenda, & vertenda exiflimo,
ST« ioufJUUV AH(t/atT0f a.V TtOTTVJA ;X^01'/i, fJiiTXtK-
KOLKTOi icmf a.viK^i ^.Ki^arifet)
nviiJf/.aiTt' vvv J[ iV ^ii.
^andoquidem genius ferotino voluntatis refiatu redrhit forfan reconciliatus aura magis fecunda \ adhuc vero fervet.
719. A.iyoir a.v m ajvnvf] P^«K/7«J percontatur, Quid prohibet quominus a.vuTj^y quam le<5lionem ag- nofcunt codices quidam, vox bona fit ? Refpon- deo, metrum prohibet, cum penultimam corrir piat, ut & a.vva & avurzo., undc dcrivatur.
Ibid. OuSi ^ify, fjLa,x^ajv] ScWicGi aS^ov reivGiVy Ne longis am- bagibus Jermonem producas.
722. litKMV yi fxivrot Y^ KaKnv ri{j.'x S-sor ] T/juf Stanleius rcdte vertit, honorat., id eft, honore afficit ; perpe- ram Pauwius Scholiajlem fecutus, posna afficit-^ quod certiflime. ex Eteoclis refponfo conftat. N/y^ Kaz» hic non eft Vi5ioria injujia., fed, ut bene StanleiuSy ingloria, id eft, ab homine ignavo, & qui peri- cuia ipfe detredat, aliorum virtute reportata. Ta- lem etiam vidoriam honore deos profequi monet Chorus. Interpretatio Pauwiana eft, Vi^oriam etiamji injujiaftt ulcifcitur deus. At iKec profedlo, fi prtrcedentia & fequentia expendas, non tantum a Poetae rnente aliena, fed & abfurda plane repe- rietur. Chorus Etcoclem ne ipfe pugnam ineat foUicite dehortatur, & ut aliorum fidei certamen de fumma rerum concredat fedulo obfecrat. Aa
igitur
32
iE S C H Y L I
igitur confonum ell, eandem Chorum vi(ftoriam a civibus rege abfente rcportatam injuftam appel- lare, & quod fcopo fuo adhuc magis adverfaba- tur, deos fcihcet talem vi(floriam ulturos, fuper- ingerere ? Addi poteft particulam kcu emphatice hic pofitam interpretationi ifti aperte repugnare.
XtfAi/Cos- "Zw^v a.-miyjoi^ Si adftipularetur co- dicum audloritas hbentiflime legerem XAKu\.^<:^2im ledionem seque ac vulgatam admittit metrum. A^n-oiyjj? XrfAiv^of '^yjj^JVy Colonus ChalyUs Scytharum, quantumvis acutum & emphaticum Pauwio videa- tur, mea quidem fententia, fi non plane foicecum & minus Gr^ciim, faltem falebrofum prorfus eft & coadum. Nec vero abfimile eft nimise circa metrum folHcitudini hodiernam fcripturam deberi. Dum Librarius fciUcet, aut Criticus, non tantum ut dipodia dipodiie, fed ut pes pedi, & fyllaba fyilabse accurate refponderet fatagebat, atque ad ftrophici normam antitheticum exquifitius exige- bat, haud segre induci potuit ut XatAi/Cor, refto etiam cafu ut forfan putabat, pro xaAy^ repone- ret. Utcunque autem dc hoc ftatuetur at ^^voii pro ^ivos admitti minime erit neceftje. Sivot e- nim epithetum eft generalius quod deinde a fe- quente ATnr^? XstAu^oj- ^ku^v reftringitur & deter- minatur. Nuila igiturerit tautologia fi utrumque cbm ffjc/k§05- conneftatur, Et profe6to quo fenfu fortes, quas fratribus diftribuere debebat peregri- num iftud ferrum, ipfae etiam peregrins vocari poffint, non video.
73^'* 739' ^'^^^ *'' ^^ ^dllJiiVOICl -mTl^Yt
Twr ^f.iyaJKm TnS^ay eLuiii^it^^ SlVC vulgatam
fcripturam retineas, five ip^ixivot^ & «tw/e^i^, five <p^.[AJivoii & st^/pi/f, reponas, nifi verbum aliquod ad yutTiyeiv fubaudiatur non integra erit conftrudio. Ego vLilgatam rerinendam fuadeo (nifi quod om- nino ^^««co/f, non tp^usiom, propter metrum, le- gendum) fubaudito verbo ^i^voi. Ita conftru(5tio expedita & iuculenta evadit, ^10.7^^^04 x,-^y* «95 roig
etjOO/^ijt^ TXttV [liyahav '7riJ)eov vaeeiV oTroayiv <^27ro/ av toic
^^^voii -Mmyt», Quod fi utrumque tertio cafu po- n^s, quod non averfatur Fauwius^ certe quomodo <p^u.ivoii a J/9t7r!)Actf pendere poffit, quod allerit ifte, doceri velim.
KxjroSaAy.roi ^Mas\\ Nihil hic immutandum cenfeo. Verfus fecundus trochaicus eft dimeter acatale(S:us. Antitliericum loco fuo emendare co- nabimur. Pauwius pro ajjrcy.Toveoi reponit owtoxto- wtrnf, non metri gratia tantum, fed quia juxta il-
lum oxjTo>LTove0f cum gjJTOelkuTat non convenit. At docuifte debebat quid inter awtdktovo»*- & camzrvvotyvnf quoad fignificationem intereft, nifi quatenus ift-ud adverbium eft, hoc participium. Verte au- tem, ^ajtdo mutua cade a fe invicem perefjtpti occu- buerint.
V. 743' M4Aa|W;7a.)«r auiua, <pomov\ MiKaiATjztyir pro tMAa/ix- -mtyif Dorice pofitum rarius efie dicit Pauwius, & ideo iJUiKa.y.-ntt')^ic ejus loco reponit, ut lecretius quiddam, ideoque ab ineptientibus forte muta- tum. Nimirum rariora lecretioribus antepone- bant ineptientes ifti. Nefcio fane an virum doc- tum bene intelligp.m. An putavit ipfum f/AXAfji.Tni- yuf Graece non dici, aut rarius eflfe quam «1/77»;^^, mT«;^f, aut, quod fupra v. 648. habemus, x^vo- 'TTttyif ? Aut » in * Dorice in Atticis Poetis rarius mutari ? Profedo qui ita fentit in Poetis iftis plane hofpitem eflTe oportet. Nihil enim in Chori Canticis frequentius quam ^ot/^a, A^vcty & id ge- nus alia. Immo pauUo fupra habemus alcL^o?. Sed nimirum iecretiori fuo iv-Ketij.TTO.-^^i? locilm utcun- que facere voluit. Secretiora autem ifta Pauwii^ quantum adhuc videre mihi contigit, invita plane Minerva, nata videntur, ut exemph gratia hoc ^i- KctfATiayjic, quod ptorfus foloecum eft. Nequc enim unquam in unam coire vocem poflTunt (MKai & Tia^ity nifi forfan Pruinam nigram aliquando viderit ipfe, aut alios vidifl^e credat.
745. Ad hunc verfum proculdubio aliud agebat Pauwius, aliter nunquam dixiflfet vnj^biyjaif in antif- tropha prima brevi pofitum. Sed ipfe fe ad ver- fum fequentem tacite corrigit, & reliqua hujus ftrophse metra re(5te, mea quidem fententia, con- ftituta dat.
749. n«^c£^otff7A!' ayjumivov] Ut metrum ftrophico ref- pondeat, verfui huic pr.Tponendum articulum tjiv conjicio, quem fententia etiam poftulare videtur. Non enim id dicit Cliorus, De anliqua tranjgrejfwne cito punita loquor, ied hoc, 'Tranfgrejfionem fuijfe an- tiquam affirino cito pcenas luentem.
751. 752. ATJT/^Aiyyos" ivn .\cc'ioi-
Bictj Hsec optime intcr le & cum fequcn- tibus cohasrent, quidquid contradicat Pauwius.- Conftructio eft, «vt? ActVor |S/a ATn^-covof Kpttrn^oif h Jz, <piKm <iCovKicu( iyeivatro. Quid apcrtius eflfe poteft ? aut quid hic male pendet ? Castera quse omifi ab ATTD/Aw/of manifefte pendent, nec puero moleftiam facelfere poflTunt. to ^e hic eo elegantius ponitur, quod non femel tantum, fed ter, /Laium monue- rat Apolio. E^st, quod pro i3/3 reponi jubct Pau- wiuSy frigidiflimum eft, &, fi admitteretur, mi-
nus
SEPTEM AD THBBAS.
33
nus adhuc quam in leftione vulgata t^ /6 locus efTet. Quaenam enim oppofitio eft inter iU & w«- •wSwf «>«w«To ? Sententiam ftropha vel antiftropha frequenter non terminari, fed in fequentem incur- rere, notum eft omnibus qui in Atticis Poetis vcl mediocriter funt verfati.
V. 756. Ecce iterum iambicum Pauwianum cum fpondaso in fede fecunda.
y^y. Refte iyetyaro repofuit PauwiuSy & ita verfus eft profodiacus hypercataledtus.
758. Profodiacus eft proculdubio.
762. Ecce iterum anapasfticum Pauwiamm ab iam- bo incipientem. Talia toties iterare jam tsedet. Ubi igitur metrum redle alia forma a Pauwio de- claratum reperiemus, in his notandis Ledori & nobis molefti efle dehinc definemus.
773. Brtff/au ^a.ia.tha.yu^ moleji^ conciUationes \ id eft, non fine magna aliqua clade execrationibus iftis fatis erit fadum.
774. lonicus eft a minore trimeter cataledlus ex io- nico pentafyllabo paeone tertio & trochaica Jig.ia.- x^hJ). Antiftrophicus ita conftitui debet,
rioKiaf TVOvKvQoTTif T euav iS£p7&.v.
788. Tot J>cA///« y^.A, quod metri gratia reponit Pau- wiuSf foloecum eft. Quafi fciHcet ocuH bini fibi ab Oedipo evulfi yj.r i^o^v vocarentur 7« <fiJ)y- fjM Kg-v^. 'LT^KYKn etiam Grasce nunquam apud Poe- tas faltem dicitur, fed mA?»??. Refcribendum igi- tur potius exiftimo,
AtJhuA KS^K&y 27SX?W5,
ita metro fatis cautum erit abique fententise detri- mcnto.
ctTT o[j.uet7u.v fignificare non pofle, oculis fe privavit, aut, oculis privatus eff, re6le vidit Pauwius, qui & totLim locum interpunftionibus redte diftinxit ; veram tamen loci fententiam minime, meo qui- dem judicio, eft aflTecutus. KfHomnwr ^ikfiliorum potentiorum, qui fciHcet poft Oedipum regno exu- tum ei in imperio fucceflerant. Ab horum ocuHs i-^a.y)§r) Oedipus, id eft, ut redte interpretantur Scholiajlce., i^t^tSn', amotus eff^ eorum fciUcet juflTu, quod voce Kff/coT;T5;u'(yv innuitur. Ita Poeta Athe- nienfibus, qui Oedipi hiftoriam jam cognitam ha- bebant, fatis fuperque indicabat eum a fifiis in carcerem conjeftum, non ipfum in regi?e angulo fe abdidiflfe prae triftitia & ob matrimonii infa- miam, quanquam ex reverentia erga regem paul- lo obfcurius cogitata fua enuntiat Chorus. Hoc magis etiam confirmabitur iis quse diduri fumus
ad V. 792. Quod dicit Pauwius, filios Oedipo ideo Kff^womf dici poflTe, quia inceftus & parricidii immunes erant, id, quanquam verum, frigidifli- mum tamen eflTet fchema. Quorfum enim com- parationem iftam nunc inftitueret Chorus ? ideo autem /.^cio^m diftos quia astate erant teneriore, id nec verum quidem eft. Ubi enim didicit vir eruditus adolefcentes adultis xfuojom fuiflTe a Vcte- ribus exiftimatos ? V. 791. Two'*- «T' etpjMoi;] To <J^ hic omnino emphati- cum eft -, innuit enim tum demum, poftquam in carcerem a fiUis conjeftus eft Oedipus, & non an- tea, eum dira iis imprecatum.
792. l.ipfiyjiv iTnMTtif 'Tfo^Oi ] Quo fcnfu aut afoueu aut
iTnnoTvt dici pofllnt Tfo^au, aut quomodo quis aHcui fpiiviu T^opii fit dicendus, nemo, ut opinor, ufquam explicabit. Latet proculdubio mendum, quod le- vicula immutatione tollemus, refcribendo fciHcet iTnKOTB^ ifoipaii id eft, IviKct Tfotpoi, ira incenfus prop- ter vi^um quem illi prabebant filii. Ita igitur totum locum verte, Filiis vero diras immiftt ob vi£lum ira commotus heu heu ab acerba lingua profeSlas impreca- tiones. Tollenda enim eft parenthefis qua v. 793. circundatur. Revera autem Oedipum, poftquam e confpeftu hominum in carcerem a fiHis remotus fuerat, quod ab iis vi6lum fibi negHgenter nec re- verenter fatis fubminiftrari putaret, ideo ira vehe- menter commotum diras iftas toties decantatas iHis fuiflTe imprecatum, nos diferte docet Scholiafies m Scphoclis Oedip. Colon. v. 1440. qui totam hifto- riam fufe narrat, au6lorefque laudat CycHcam Thebaida, Comicum quendam Menandrum in 'Ncwjonfotf, & yEfchylum in hac ipfaTragosdia. Cum vero nulla hujus rei pcr totam Tragoediam nifi hic fafta fit mentio, manifeftum eft hophoclis Scho- liaflem hunc locum prout eum nos emendavimus olim legiflfe. y^^J. Mw TiKia-A yM.fjt.-^7niif E^ivvif] Erynnies S^oix^Af a Poetis veteribus fepe appellantur. Vide Euripid. Orefi. V. 834. Iphigen. in Taur. v. 970, 971. Et fMi-ntS^.oiJLoi laivif Sophoc. Ele^lr. v. 1403. 1404. Ean- dem notionem mihi exprimere videtur Poet^e nof- tri yjf.fx-\iinvf. Qui enim currit pedes fleftiti ejui autem rei contrarium accidit iis qui ftant aut fe- dent. Ut metro igitur fuccurramus non cum fen- tentiae detrimento rcponendum eft sty^//^|<7:t{.', fed aut
M» TiKiiryi y ct )(0.f/.'\47n,tf E^iwis
aut
Mm TiKirvi yi y.dLfJL-^mVf Ep/lTt^*
t E ' Altera
3+
^ S C H Y
Altera Pauwii Emendatio, fM rfhimf^ foloeca eft. Forma enim optativa cum ^» conjunfta verbis de tempore nonnifi praeterito ufurpatis, nunquam verbis praefentis aut futurse fignificationis rite fubjungitur, quod luculentiflime ofl:endit erudi- tiflimus JDaweJius Mifcell. Critic. p. 82. & feq.
In SCHOLIAStEM a. Ad V. 469. Forfan legendum » am ov^iy^ ^ool.
487. Lcge fi) 'SfC^lXOt,^ 7&K t/jlMV Jh^V,
501. p. 163. col. I. lin. 8. Quas hic leguntur cor- rupta eflle puto. Certe nullum ex iis fenfum com- modum elicere queo.
578. Pro Aungmjyfet reftituit AumTnet Valcken. ad SM. in Euripid. Phoenijf. p. 662.
6^S, Legendum videtur ^A<p^t^u.
L I
In SCHOLIAStEM b.
To cTu^oy red:e (e ha-
Ad V. 393« Ei^swai h 70/, ot/ »)'
bent nec mutari debent. 42 1 . JLiege fSf^TnyLTH ewrov J)xm ofjuu^av. 469. Lege p(s>S6)(77. 562. Continuanda videtur oratio c/>«c yhA o.mrt^t
nrayKm -yni^m f^yiMrav, tstt^^fm m m^^vfidruv. 504. Lege etvrt SwfWi/, aaxnf fTmvufW SS7 ro S<x.KOf.
590. Forfan legendum eft etyKa, rnf fo.7?of «Trt^^jytf. 622. Delenda videntur iif ] 077, mox enim repedta
loco idoneo leguntur. 629« Lege roun^iv fetv owiJhi. 6^^. Lege «r rsAof etyfrf. 708. Lege 7WV Toi/ TntTfoe ctfnv «^TsAasw, f)»tf7, :wpa»p*:^//iy
reif ^foif.
713. Legendum omnino eft «r « (tx» kj/k f^?A>.owf. 775. Pone comma poft OiJ>7rev, non poft euviyii^v.
I N A C r U M ^U A R T U M.
V. 815. A/u^/X{»7»r] P^«w/«»; ad hunc verfum nefcio an fatis afl[equor. An putabat vir do6tus o-jS\! etfjL- <piKfKruf fignificare Alter ab altero ? Certe fi hoc di- cere voluit graviter hallucinatus eft. Sed forfan prse nimia feftinatione legit, OiS' etfxpiMKrT^f ; atqui ne fic quidem culpae immunis eft, neque enim fignificatio ifta r^ etfxpMKrcjf jure tribui poteft.
839. Ttvfof OiJ^Tnv T rtpat] In Rohortelliana deeft to t', ideoque recenter infertum ad fulciendum me- trum reputari poteft. Melius autem convenire to y refte monuerunt Stanleius & Pauwius.
840. Monometer dadylis conftans quidem fed fyfte- matis anapseftici pars in trochasum definit, ideo- que erit forfan qui emendationem ftatim inftitu- endam efle cenfebit. Mihi alia prorfus eft fen- tentia, & fyftematum anap^efticorum genera duo longe inter fe difcrepantia, & legibus diverfis aftrida, .in Poetis Atticis evolvcndis obfervafl^ mihi vifus fum. Unum nempe legitimum, ex fo- lis dimetris, monometris, & paroemiacis con- ftans. Alterum anomalum quod cujufvis moduli verfus admittit, & in quo paroemiaci pro lubitu ubicunque, fententia etiam non abfoluta, infe- runtur. In hoc autem genere anomalo legem il- lam non obtinere deprehendi qu« in fyftemaiibus legitimis ublque accurate obfervatur, quaque ca- vetur ne fyllaba ulla in fine verfus rou dJiufofov
jure gaudeat nifi tantum in paroemiaci fine, id- que poft abfolutam jam fententiam. At quin fyf- tema hoc quod pras manibus habemus ex anoma- lorum genere fit dubitari non poteft, cum verfus abhinc fecundus $c paroemiacus fit, & vocali brevi proximo verfu a vocali incipiente terminetur, fententiam tamen minime abfolvat. Vide quas notavimus ad Euripid. Iphig. in Aulid. v. 130.
V. 848. "RouKeu <r cfOTST/ Aetiiot/ Sit\^Xji<mv] BovKeu efm^l TiOfi
infida confilia^ fed incredula confilia, vertere debebat Stanleius, aut forfan adhuc melius, refra^aria^ ut etOTSBf eodem fenfu quo «^«5^? accipiatur. Ita in-
fra V. 881. (piKm enrm^iy & V. 1038. E;^t/<r' tt.-m^v 7WV<r ctvetf^etv TtOKti.
851. 852. 853. Nihil hic immutari oportet nifi in metrorum difpofitione, qus ad hunc modum con- ftitui debent,
I«> TToKv^vot roS tHf}a,<7a& et- '/TJ^y' tiK^t «T ettUK- r<t Tmfjutr ou Koya
In conjedluris Pauwianis tranfpofitio rou A ftruc- turae nitorem corrumpit; interpoiitum to tu velut cauda languidifllma appenditur.
855* •^'^«« fif^lfjuveuy J)Jh/uccvo^iUJ ^iJlifjLctvOf'cet Gr£ECUm
non eflfe pronunciare difficillimum eft, cum voces pro lubitu compofitas amet Mfchylus, & plurima talia apud eum occurrant quas alibi fruftra requi-
las.
SEPTEM AD THEBAS.
35
Tas. AtA/iuatofiA ng,iig. funt Duorum virorum infortu- nid. Eandem notionem exprimunt prsecedentia, A/jjAot fjL-ieifMaj^ fed haec apertius multo & evidcn- tius. Diftinguendum enim cenfeo poft mK^ non poft (wro<pomt ut hoc cum TM^ connedbatur. Qucm vero locum hic habere poflit ttvo^fA fubftan- tive tertio cafu pofitum, cum nihil adfit a quo regatur, non video. Verfus autem iambicus eft dimeter hypercataledlus,
V. 860. 861. 862. A^Xet yoov ro ^iKeu kat ov^v
Ep?ftJ?T etfXfl XfATI Tl^fJLmfXOV ^fOlV
ninhov^] K<tT oo^oY cohasret cum (ffosiTy vento fecundo remigate luEium^ id eft, de- trafta metaphora, ferio & ex animo luftum ciete. Quemadmodum enim qui fecundo vento remi- gant iter melius ac facilius expediunt, ita lamen- ta magis pathetica & copiofa ab iis proficifcuntur qui ex animo, quam ab iis qui dicis tantum gra- tia plorant. no^fmuuav mvjKov cum yoov per appofitio- nem conneditur. Quid fit -Koy.irnt.ot 'znuKo^ fatis mihi intelligere videor, mortuos enim laa^myt.nrti m-niKof ifte, fed quid fit ovtAo? 'zsnuKof^ quod Pauwio pkcet, me non afl[equi fateor.
865. M.iKAyKpo/jiv verti debuit, vela nigra hahentem, quemadmodum exponit Scholiajles.
864. Neo/fDAoi' ^iuetJk'\ G«a>p/$- quidcm vajjs eft qu3s s-?»- poif ab Athenis in Delum trajiciebat, fed vcw^riMv etiam pro vojjv poni novum efle credo & hadenus inauditum. Pauwius tamen hoc Mfchyleum efi!e afErmat; unum etiam e fecretioribus effe fufpi- cor, caeteris certe quam fimillimum eft. Nos au- tem, quibus non Hcet efl!e tam beatis ut in fecre- tiora ifta admittamur, dicemus adjedlive pofitum efl!e Kflu>5T^oK, & quemadmodum vojjsokc^v fignificat vehere., trajicere., Tm^TnfjL-Trm, ^a. viAf ay^v (vide Eu- ripid. Oreji. v. 739. & ibid Scholia) ita vojj^okov 5?«- etJcL hoc in loco navem efje qua mortuos vehit & trajicit.
^66. YicwJbxav, eif etjpavit 75 ^^<nv'\ MeHus proccdet o- ratio fi 7TmSf/x.v abfque tiw, prout vulgo legitur, retineas ; ar^lius enim inter fe, quam cum prae- cedentibus, per copulam 75 cohserent TmiJhKov & «^w», idecque eadem omnino conditione uti, id eft, abfque articulo utrumque poni, convenien- tius eft.
895. HiTuiJ.y.ivoi J^i^^l Haec cum praecedentibus, deleta perfonse notatione, non copulanda funt, quod fug- gerit Pawivius, fed a Semichoro interjedta cum Scholiaflis duobus ftatuendum.
908. lonicus eft a majore dimeter acataledus.
V. 913 & 915. Antifpafticl non iambici dicendi funt cum fecunda fede fpondacum habeant.
915. 916. A/atMflOt73iffl ^ OVK OLlJLilxPlA ^lKOIt
OvS^ tTtp^etf «tj»f] <ifiKoif asque cum eiiJLHx<pieL & «T/^t^ezr jungi debet. 919. Tttp(^' ttv Tjf «72D/, Tjvii\ Tttp^* Av Tjf cHTmt mifete fiac- cefcit, ut Pauwiano verbo utar, & frigidifllmum fane eft, fi a wh divellatur. Hasc folus Robortel' lus refle difpofuit, hoc verfu cum prascedente & fequente eidem Semichoro tributis, cum adftipu- latur Codex Arundel. & ipfe etiam Scholiafles £1 redle intelhgatur, quod Pauivio non contigit. S/- Sk^oT^.AKToi -mqtav ka^ nec funt nec cflTc poflTunt Sepulcra eorum qui ferro perierunt. Si hoc dicere vo- luifllet Mfchylus nunquam K^yai fubjunxiflfet. Nunc denotantur Sepulcra qu<£ ferri i5iu fortiti erant fra- tres ifii. Ita enfis, qui juxta Oedipi imprecationes pofl^efliones & regna paterna iis fortiri debebat, revera utrique fepulcri paterni partem fortitus eft. Att;y> hic non foffa., ut interpretantur Scholiajies & eum fecutus Stanleius, fed fortitio, & ita ab Hefy- chio exponitur.
921. n£^7re//T« <rtt'/';67»f >00f] Attl»7»f >(X5r, id cft fiy^fat
^oii^eavy pe5Iora plan5iibus dilanians; ludlus enim Antigonas & Ifmense hic innuitur.
923. lonicus a majore eft dimeter acataledlus.
924. Adi(p^ei)Vj ov (DiKoya^s iWfjUOi\ To iwfxax manifcftc
glofl^ema eft quo aHquis r^ (pfivof quod verfu proxi- me fequitur interpretatus eft, quodque adeo ad marginem adfcripferat. Delendum igitur cenfeo, cum nec Robortellus agnofcat, nec Ifte qui metra declaravit in fuis invenerit. Ita verfus ionicus erit a minore dimeter acataledus.
925. Aeiy.^v^eov i% (p^ivoty «.] Scholiaftes B. To <* expo- nit H (pfw (Mv, quod, cum de anima duarum foro- rum, non Chori, fermo fuerat, plane admitti non poteft. Stanleius redtius ad yoof refert, fed tunc omnino reponendum o*-, nufpiam enim ywt cum foeminino jundbum me reperifle memini.
927. Toivh Jiioiv a,vei/.Toiv\ Mallem TcuvJt Johv etyst.KTOir.
Genitivus enim hicce regitur a prjEcedente >o&r, & manifeftum eft hic intelligi Antigonam & Ifme- nam, non Eteoclem & Polynicem. Conjiantinus in Lexico notat vocem etva^ apud Mfchylum foemi- nino genere reperiri
929 — ^'i'^' — ^^ i^^tThV
WoYkd, y.iv Tre^/MTztif, ^iveov TE Tmncdv 57;^«?
noX!/(p-^f5i^ iv ^ei.i^i\ Re<fte pro itoKiviTus -joKiii-mi repofuit Pauwius-, fallitur tamen procul- dubio cum 'sro>^a toj TmneiDV opponi putat, & ad m-
■f E 2 A/UTtt?
36
iE S C H Y L I
MnTKs pertinere, quafi pro mn.oi^ ita cogente metro fcriptum fit. Hoc enim plane folcecum efiet, & quod nec Grammaticae ratio nec Grasci fernwnis indoles admittere pofiet. Deinde s^|«7;^y (id eft, ifi^ATjfv a pi^a^ non ab «p^, ut putavit Pauwlus) TiDAv^.^po:^, pro eo quod efl multis detrimentis af- fecerunty barbarum prorfus eft ; neque ullus Gne- cqs, nedum Atticus fcriptor unquam ita locutus eft. Vi^c-iv operationem denotat quatenus in ipfo fa<5to terminatur, nec mutationem in perfona qua- cunque ex fado ortam refpicit ; Uoiw utrumque, & operationem in ipfo fado terminatam, & mu- tationem in perfona aliqua inde fequutam, expri- mit. Ita Tnnav crv^ov vel ijjhu^va redle dicitur, non item \i^m (n(pov vel iuJkifMvtty multo minus 7nKv<pbv- pv. Sed hoc etiam ex Pauwii fecretioribus unum eflfe duco. Quanto melius fuilTet ro Kam ad to>x* fubauditum quantumvis durum concoquere .? Et quid demum in ifta conftrudionis forma adeo durum eft ac difficile .? i o 7rc/«r, quatenus in ea- dem notione qua ro pi(^v ufurpatur, ac proinde to filttv, duobus accufativis, uno rei, altero perfo- nae, refte jungi notius eft quam ut exemplis pro- bari indigeat. -Vivct autem pi^eiv 'srohha aut -aro^^a a- }a^ aut 'TroT^ct mm denotaoit, prout orationis ie- ries, aut res ipfa de qua fermo eft, poftulabunt. Hoc igitur loco ^o^t/^dopov ty Ski^ necefiario mm fubaudiendum fuppeditat. Proinde ita totum lo- cum verte ; Fas vero dicere e§i de miferis quod intu- lerint multa mala civihus omniumque exterorum tur- mis, utrifque quippe multis in heUo detrimentis af- feSlis,
V. 947. Periodus eft cataleclus a fyzygia trochaica
incipiens. 948. Antifpafticus eft trimeter brachycataledus ; Ai/Tv? enim primam nunquam corripit, fed vatjtm patitur fynizefin. 954- 955- Ita hi verfus potius conftituendi, E;:(<)!/5J yLM^dLV Ka.^vni, periodus ^ f/8Ajo/, tfioa-JhTav ayim choriambus trimeter
brachycataledius. ^S^' 957' '^'TTo A mfiAv yaf
YlKovros^ et^uosxx «fO/J Tto cm(x<tri ya( pTO iy
kh pofitum cras credam, atqui etiamfi hodie cre- derem, nunquam certe credam, aut Poetam, aut Athenicnfes, aut Thebanos, ulHus «vi, credidifle fratres iftos bona de quibus vlvi tantis animis de- certaverant, id eft, regnum Thebanum opefque paternas, in orco poflediflTe. Non folum Home- rus, quem maxime fecutus eft JEfchylus, contra- rium prorfus docuit,fed affirmare non vereor nul-
lum fuiflfe fseculum quo Graeci credebant, bona ac facultates quas vivi poflederant, homines etiam poft mortem in orcum ufque fequi. Non ita re- motum eft nec iccretum quod Poeta dicere voluit. Vivi de patPtmonio hercifcundo decertaverant fra^ tres-, ideo dicitur, eos nunc quemque partem fuam fortitos eflfe, non patrimonii quidem, fed malorum a Jove miflforum. De terras pofiefiione vivi contenderant, ideoque additur, Terras etiam eos immenfas poflTefliones, fed fub cadavere eor rum inhumato fitas, nunc poflidere. Quidquid fcilicet Terrae fubter eorum cadavera inhumata fitum erat iis quafi poflTenio tribuitur. Sed quo- niam ivvota. hasc non tam pathetica quam farcaftica^ &, ut notat Scboliajies, y^r «pwmsM' dida videtur, idcirco haec a Semichoro^ non ab Antigona pro- nunciata cenfeo. Et in quibufdam exemplaribus Semichoro revera eflfe tributa docet Stephanus •, fed tunc prascedentia etiam duo commata quas inci- piunt Oixaami^i J^irtt & UiKfof hvTVf non Ifmenae & Choro fed duabus Semichoris tribui debent •, quod & circa prius in iifdem exemplaribus fadum di- ferte monet Stephanus, unde concludere quanquam illo tacente licet a?que etiam fa6tum circa pofl^- rius. Scholiajiem autem b fecundum propriam hu- jus loci interpretationem emendavit Pauwius, quae cum erronea oftendatur, nihil in illo immutan- dum eft. V. 958. Epitritus primus cum antifpafto av^-m^aM habet maximam, ideoque duos tales dipodias in antifpaftico jungi minime mirum eft. At fi hoc demus refte non fieri, quare auxilium etiam ab ultima fyllaba fuppeditatum Cauxilium a Pauwia quam faepifllme advocatum) hic quam alibi le- vius fit exiftimandum non fane video. ia> in his yooif elegantius multo & accommodatius eft quam n.
959. lonicum a minore eflle duco catale(5tum ex di- trochaeo & ionico cataledo conftantem.
960. Cum fpondasus fecundam occupet fedem an- tifpafticus omnino dicendus eft hic verfus.
978. Cum i<p^<n fecundam neceflario corripiat ithy-
phalHcum credo vix hic inveniet Pauwius. Antif-
pafticum eflfe arbitror. 983. Antifpafticus eft trimeter brachycataledius. 985. Legendum eft ?e^yt/r, fimplici v, ut vitetur in
fecunda fede iambici anapaeftus. Vide quae Pau-
wius & Nos ad v. 706. 990. Anapasftum in fecunda iambici fede habes; fed
remedium in promptu eft, legendo fcilicet Aym-
Ki<nv (T».
V. 991.
SEPTEM AD THEBAS,
37
V. 991. Verfus eft antifpafticus dimeter hypercata- Ie6bus ex dijambo antifpafto quinquefyllabo &
f fyllaba. k' i-m^v pro jyu i-m^w admitti haudqua- quam poteft, quod jam faepius monuimus j le- gendum eflet kou 'mt^fy, quod parum Pauwio pla- ceret.
992. At/srva K»rh' ofjiavvixrt] CiwTi allufionem ad unius Polynicis nomen ad ambos fratres pertinere, iif- que re<5te accommodari pofle, ipfe contendat Pau- ivius ad V. 835. non video cur non idem hic quo- qtie dici polfit. Certe oixmufji^ abfque ullo ad 0/0^« quodcunque refpeftu vix inteliigo.
993. Aiu^a. TetTMKTav '7r»/Mcrav'\ Atu-^A hic flgnificare puto efflorefcentia adhuc ^ vigentia. Metaphora duda eft ab herbis vel arboribus, quas dum vi- rent florentque humore funt plenas quo exarefcen- te ftatim moriuntur.
1001. Aofor >s TM-y etvTv^i-mg\ Non Polvnices huic E- teocli, fed Polynici huic tu Eteocles cum hafta oppofitus. Hjec enim cum prsecedentibus con- nedlenda funt ab- Ifmena didis 2v <r' oj/Av i^i^oy ^-
3wy.
1003. Hic verfus in duos debet dividi,
Av. \a ^m^ oy^* yi(juv ionicus a majore dimeter
caraledtus icy.. i», /6>, Kct-Mi. Siofjutfft iambicus dimeter aca-
talectus.
1005* ^^1 '**» '^ la^Sni y i(Mi\ rTpojiM eft is^m <zj£? ttkv-
rm^ hoc enim proxime praecefl^erat. Verte, longe
ante omnes mihi. 1008. Spondasum in fecunda fede habens antifpafti-
cus eft. 1012. Periodicus eft duplex catale(5tus ex fyzygia
iambica, altera trochaica, & deinde altera iambica cataledta.
In- SCHOLlASfEM a. Ad V. 8 64. Corrupta funt hic quxdam i forfan le-
gendum ytvm^ otJiv 5 SBVor, & eLvcLyvnv pro avet7rvo»v.
881. Legendum videtur » oCf •rmrxct mlm. o\j% iJkftdumv. 895. Delenda videntur, quippe e repetitione nata,
if Ta fJLi7(a i(p»<n rov tn^ov.
In SCHOLIJSTEM b.
Ad v. 860. Vox una aut plures hinc excidifl^e vi- dentur ; ita igitur fcribe, »yotJV tvstsf * * * * rovt
^VCtyfXOK 19010) ^iV.
882. Lege « ;tau rio^t/KHy^ i3/st Kf «ovTDf , Stpoftea //«;.?«$■
^i ei^Trciv i<hi. 894, Lcge uf iKctTi^ov rn fi^M ;^fi. 901. Lege (rpoiyivnf ^atp ojjt}! ctToKroKaun.
914. Ita lege & diftingue, « yjf vf aurav j^», 0 (xivfxo-
VOf Cr/iVi 0 <r* drtJVe^V Cf7IC<n0OtTO' H Si' KCU tt(JL^ef, iTJ^iOViKTd cXJt>t a (liV TTOTE UHI^Ot/, 0 ^ir TO(/TOy, Kat-5a77Sf TiOJt «JJ^o&tK
iyivno. *
961. Plura hic corrupta; legendum videtur JhyfjL*
ntf VtKMff & poftea, rOffDVTOV CTTi^Cct^^^OlJLiVM rct TlCt^Of Jh-
^^fjLcLTA uf TitunKif i^i^}a,m^zu oKov To ')'SVOf eturov.
1012. Corrupta funt hasc & difficillime reftituenda, quia ipfe Scboliajies fallitur, nec veram loci inter- pretationem eft aflecutus. Forfan legi poteft, t»^ iv ii/VJi, n Tm^ r>i7 ivvnv ctxm>vy viyow ojk fJtrof.
I N A c ru M ^U I N r U M.
V. 10 16. QctTfm iSb^i y»t (fnKcuf y^ra.(nutpcuf\ Ideo ^zAau
hic dicuntur ■m\ctcA.ttq>cu quia Eteocles non pro ini- mico aut-perduelli, ut Polynices, a civitate habe- batur ; neque aliud magis reconditum hic quse- rendum. 1027. ^V^ '^°^'"' ^^» urbem quantum in fe fuit cepit. Simili prorfus formula voluntas pro fa<5to ponitur apud Euripidem Phmijf. v. 1628.
E^TTH <r iyiVOlXW., llXl^f 0 aOftfCtf TJttTVf
KT«m fxi. tirct otx«', peCehat urbem^ pro eo quod eft urbis im- perium fihi tradi pojlulabat, nec Grsece nec Latine dicitur.
V. 1028. 1029. OuTco Tnrcivcav mv^ i/t oiayav JhKH
Tct^iVr CLTlfXafy TOu^mTJfXtOV KctCHVj ECCC
ex fecretioribus Pauwii aliud, fed aufpkriia aiquc ac csetera infelicibus natum, vto Tnrtivav oiavav cum 7«<pfV7it jungi vult, ac fignificare, fttb aperto aere in quo volitant alites proje^um jacere. Sed quis un- quam ita locutus eft ? Nihil magis manifeftum
cft quam ifta, lim Tnrc^veov atavavy a roii-TnVfxiov KttSeiv
(quanquam hoc, quod miror, Stanleium quoque fugit) omnino pendcre. Conftruftio eadem eft ac «Jto rav J)Kct<puv cfTTo^vn^Hv. Lepidifllmum autem eft quod addit PauwiuSy ineptum fcilicet efle jEf-
(hylum
38
.£ S C H Y L I
chylum fi intelligatur ut vulgo intelligitur. Nam alitibus hic concedens cadaver, paulo ante cani- bus, & paulo poft lupis, ipfe fibi adverfus fcrip- fiifet perquam ridicule. Quidquam fuavius un- quam dici potuit ? Quafi fcilicet repugnaret idem cadaver canibus lupis & alitibus fimul de- vorari, aut id decreto civitatis cautum eflet, aut caveri potuiffet, ut Polynicis cadaver inhuma- tum extra urbem projedlum a canibus folis, & non ab ahtibus etiam &c lupis, dilaniaretur ac vo- raretur. Id nimirum Thebanis curas erat. Vide Sophocl. Antig. v. 211. 212. 1093. 1094.
V. 1036. hjo) arpi ^•\}a', Kctvet KtvJhvov /SrtAa>] KvctQcO-huv KiV-
Jbvov idem fignificare quod uyotfpf^ew KivJlivovt id eft, fubire periculum, nunquam credam donec idoneis teftimoniis probetur, quod nunquam fore mihi perfuafum eft. Interirn fubaudiri dicam <zs^yyi<iLy rem in difcrimen canjiciam., fenfu eodem, con- ftrudione diverfa, at, ut puto, veriore. 1039. £:^mov To ioomv (mh.ciLyyvoVt ou Tn^t-JTM^v^
MHTfof TwAeuynf, )Cf to Jl?>}Vov mi^ofj Planifiimum
iftud ac Blandum Pamvii, kcu tou Jb^pivou mT^of mihi non valde adblanditur. Non enim ?x Tnti^ofy led iy. fmr^os [Jiovov, (mKcty^ou i<pvov Polynices & Anti- gone. Revera ad ifta verba xtfVo Ju^vou mtitof a praecedente adjedlivo mvov repeti debet ro yj>mv 0
vfjjy JiiKovoTi TittfiSTV ef^TO Jl^fivov 7m.iiof oJ lixoiaf iri^v-
MAlJlAV.
1 04 1 . To/ ytf ^ihovT axjoW xotvuvH KctXM^ KoivovH legen- dum eft ; nam indicativse non imperativse cft formse.
1055. He/W Tct TovS^ov JictnvfMTtu ^oi/] Pauwio omnino aflentior, hasc, ut nunc leguntur, neminem un- quam red:e exphcaturum. At neque fi utramvis ejus conjefturarum admittas muho magis juvabi- tur fententia. Argumentum enim prorfus infir- mum eft, Antigonam ideo rede honore afficcre cum quem civitas odio habet, quoniam fcihcet odium iftud civitatis jamdudum occeperat. An idcirco, quasfo, minus juftum erat ? potius juf- tiores habuifle caufas quod tamdiu duraverat prae-
. fumendum erat. Adde quod hoc pad:o neque ap- tum erit prasconis refponfum neque verum. Non aptum, quia efl^ato negativa forma proiato con-
tradi<5turus ncgative refponder, quod veritateni didi agnofcentis eft, cum forma affirmativa rc- fpondiflfe oporteret. Non vcrum, quia negari non poterat quin civitas, priufquam Polynices terram Thebanam armis invaferat, Eteocli cum rcgni parte haereditaria praster jus & sequum exuenti adhaefiflfet. Grotii igitur emcndationem potius ampledlcndam exiftimo,
H<A> Tflt TOV^ OvS" tlTiVyiMTaj. ^iOK.
Tantum pro ov^^ quod per fentcntiam vix ftare poteft, ovK reponi vchm. Verte, Res hujus adhuc non ftne honore refpexerunt dii. Innuit fciiicet An- tigone fortunas fplendidas quas exul in Adrafti aula, filia ejus in uxorem dudta, confequutus eft Polynices.
V. 1059. ^?'*" '«p*"'" fjjj^v «JsttT^ ^iav^l Neque ha^c in- tellexit Pauwius, quin interpretationem menti Poctse prorfus contrariam fuggerit. Scntcntia cft, Contentioncm fermones in aeternum produccrc, nec iis finem unquam ftatuerc. Vcrte, Contentio pra diis aliis omnihus tardiffme fermonem ad finem perducit.
1066. Yiaf TvKfMJu fjMTi (Ti x^a.£iv] Aptiffimc vcrbo To\fxa.v ufus cft Pocta ; perquam cnim cupiebat Chorus Polynicem fletu profequi, & cum cupi- ditatc ifta coIIu(5tandum ci erat. Vide quae adno- tavimus ad Prom. VinSi. v. 998. Simili etiam no- tione apud Euripidem Hecub. v. 325. 332. ufurpa- tum hoc verbum invcnies.
1078. Koivov To^ ctKos] Legc flt;^r praseuntibus 1'urne- biana & prius vulgatis. to «xos- forian ex errore Typographi irrepfit.
1086. TrtfxrtA/ftt cum prxccdcntc «fv^s conjungi de- bet.
In SCHOLIASrEM b.
Ad V. IOI3' Lege 07? TH^t tovtov m oya-^f w. 1015. Legendum vidctur, x^ wTroJiKTov uTict^^vTu. t» yyi aaxnf vTn^ ojJTitf &C.
1049. Aliquid excidiflle videtur inter » & c5-iK, aha nimirum vocis J)>ct^fiof interpretatio.
1059. ^^S^ *^ ^T? 7nt£^(JKiva(ov.
NO TJE
( 39 )
N O T M
1 N
i^SCHYLI PERSAS.
I JV A C TU M P R I M U M.
K
AKofjuwltf etyar of (j»A.oT«7a*] PauwH de cty- mologia verbi optnKo^Tre^eu conje<5tura, quod fcilicet ab of<rtKo<poi- derivatur, incerta omnino mihi videtur. Meliori forfan jure deduci poteft ab o^mKims-, qui cutem horrere £ff con- tremifcere facii ; quod iis rere accidere folere no- tum eft qui magnis terroribus agitantur. Inde dedu6tum o^cvKoT^Snu generaliori fenfu fignificabit,- t€rreri, contremifcere. Certe ofnhi^jos totidem literis fcriptum reperltur in Etymologico Magno, quod non temere immutandum cenfeo. Herodianus, qui ifthic eitatur, ab o^mi-mf^. inferta litera ^, de- rivatum perperam exiftimafle videtur.
13. Hiov J"' <tvS)><t /3a^«] Vox A(n« in prascedente Acja- Tjymf quodam modo conrinetur, adeoque non tam hic fubauditur, quam inde quafi ao-o xjoivou repeti- tur. Elegantius certe, accommodatius, & magis emphatice dicitur ipfa Afia juventutem fuam tan- tum non omnem a Xerxe in Grasciam abdudlam pofcere & inclamare, quam fenes ifti e quibus eonftabat Chorus, aut iftorum fenum animi, id facere dicerentur. Oi^^^y^^.v lov ex obfcura diligentia ortum eft varias Ledliones quacunque ratione raultiplicantium. Pofthsec fcripta video Valckenar. ad Euripid. Phcsnilf. 1489. hunc etiam locum fol- licitare, fed fruftra. Neque enim hoc verfu ita terminatur fententia, ut parcemiacum poftulet, quod manifeftum eft ex particula /^jtf, qua; verfum proxime fequentem inchoat.
16. Ot-nTo'2,ov(mv, »<?' Ex^rtTww] Rctinendum omnino eft 0/7*, nam Pauuii Oi JS fententiam plane cor- rumpit. Non enim hi diverfi funt a praecedenti- bus, /5(t/f Kr^a-nymst fed eorum pars, qua^ cum cae- teris quae enumerantur partibus ita conneftuntur ;
Oin To 'S.oumv &C. A»\ot^ ^ 0 f^iytf &C. h^o-haurav S" iiTiTcU &C, IZrivVTcu <r' /tfO(/ &C. liaCi^Kav <r » 'B-oAt/p^pv-
avf &c. To f/.Bi.^fo^ofor r i^vos &c. Quando plura fcilicet ejufdem fententiae membra copulis connec- tuntur, red:e & eleganter primo ctiam membro additur copula, Ut to t? autem cum to "Zouaxtt neflatur, nulla unquam conftrudionis forma li- cebit. 2 j . O/of Aju/57?»f ] Rede hic ponitur. oiot \ hac enim voce denotatur Amiftrem, & casteros quorum fe- quuntur nomina, fuiiTe ivL rm nsfohwTrovrav roi 2o(/-
aaf nS" EkKCentu/Oi.
24. Incuria lapfus eft Stanleius dum ex Suida pro- bare vult titujum fjnyaKotj ^ei<nAiar non Perfarum Regi foli, fed & aliis etiam regibus olim fuifle tributum. Non hoc enim dicit Suidas, fed con- trarium potius, nempe regio titulo, quando ho- rum incidit mentio, populorum fubjedtorum no- mina addi folere, ut Lacedaemoniorum, Mace- donum, &c.
32. Nomen aliquod quadrifyllabum in locum rov ^aSm.vyi( potius reponendum. In anapaeftico enim parcemiaco anapaeftus ut plurimum, rariflime fpondaeus fyllabam cataledticam praecedere folet. .
42. 43« ~ o/t' «•OTTra» nTfijoj^yjr
Kem^uffiv i^vof'] Quanquam infolentiorpaulfo phrafis fit, x^n-^v i^vofy nihil tamen innovandum cenfeo. Si infolentiora omnia JEfchylo detrahan- tur, eadem opera & proprius ei.ac.peculiaris ftyli charader detrahetur.
44. — Tuf M»7^ci}a.^f
A^Kit/f r ct}a^!t i8et<nAjts- cT/OTro/] Quare epithe- ton rt;a5Tj*- utrifque, Metragathi & Arceo, redlius adderetur, quam. folicArceo, nullam rationem video. 46. Ut conftet.metrum lege i^o^^av. 5 1 . Ao>';y»f ctKuovi! ] Fruftra hanc phrafm folKcitat Pauwius. Genitivus ab «Dtf/iovsr regitur, nec ad fub-
auditam
40
JE S C H Y L I
auditam praspofitionem Cto recurrere necefle eft. Similis conftru6tio apud y^fchylum non inufitata. Ita Prometh. VinSl. v. 906. h.abes ew^^f ^^'tyav^ quanquam neque ifthinc manus corruptrices ab- ftinere potuit Pauwius.
V. 65. Qusecunque duo fyftemata ita conftituta re- periuntur, ut unumquodque quidem variis inter fe genere metris conftet, utrumque vero ex iif- dem prorfus cum altero numero verfibus, & ge- nere metris, fit conf^atum, adeo ut fibi invicem per omnia ijccyrate refpondeant, ca profe<5to an- tiftrophica & ftint, & dici debent. Ifta autem omnia in hsec fyftemata conveniunt j redle igitur antiftrophica eflTe ftatuit Stanleius, fruftraque in monqftrophicorum ordinem redigere latagit Pau- lims. Verfus primus ionicus eft a minore trime- ter acataleftus, fecundus & tertius fimiles dimetri acatalefti, quartus & quintus unum conftituere debent verlum primo fimilem, fextus & feptimus penthemimeres llint anapasfticse, odiavus eft ana- paefticus dimeter acataledlus.
81. Hasc ionica efife Pauwio aflentior, & vocem yMAviov fynizefin pati, ut pronuncietur x.i/ayoyy, nam KviMov fuppofita contradtione nunquam efficies.
S7 ^O. AoKifMf <r OUTJf •jm^f
MiytiAo) pii^i/.a.Ti (paTo.Vt
Ejr^i/go/r X^yj-m cifyetv
Aixoi^y yjutua. doAotajTtf] Conftruftio cft OuTjf
S^ Ol/TU JbKtlXOf «9E «/OTSCf {JLi}ecKCf> pili/UAV ^OiTaV Ci^ttV
aixA^v KvfjLet ^nhaojyif i^^if ^ziffiv. Nemo vero ita vir- tute ac rchore infignis ejl^ ut ingentis virorum torren- tis vimfuffinere valens arcere firmis munimentis pojftt inexpugnabilem flu^um maris. Quod fcihcet in clau- fulas principio erat //?>* ^5^//«, mox incalefcentc paullatim Poeta ardentius dicitur a.iML^v yjLiy.fx. ^a-
Ka.xms.
^g. Lif a^Kogv.-rt] Cum apud Sophoclem Ele5l. v. 1504. habeamus ei^yjj^Toif., & apud Euripidem OreSi. v. 1432. «tpw/saTttf, & hic codices fere omnes repra^- fentent cifwcaTw, Hefychiwn potius ex his, quam hos e folo Hefychio., corrigi par eft. Quoad vocis fignificationem res eodem redit, five e ^aw, five a ■Ttt», derivetur, & metrum utrumvis asque admit- tit. Si legas «^^/5^7* verfus in ditrochaso cata- lefto definet, ficut in ionico cataledlo fi at.^yjj-m.Tv. reponas.
100. JTT-fp (tKv^AVTct. eft, fupra retia tranfiliendo evaden- tem.
102. Strophe hsec prima, & quse ei opponitur an- tiftrophe, pro germanis & legitimis antiftrophicis proculdubio liabendas funt, quanquam ex puris
putis ionicis conftent. Apud Euripidem enim in Phccnijfis ftropham & antiftropham habes ex foUs dadlyhcis conftantes ; fed ut iftas ex dadlyhcis va- riis, ita has e variis ionicis, dimetris fciUcet aca- tale<5tis, cataledis, & hypercataledis, componun- tur. Pauwius autem, veritus nimirum ne, fi an- tiftrophe ex iifdem genere carminibus quibus ftro- phe conftaret, fyftemata hasc revera antiftrophica exiftimarentur, in iftam varia carminum genera, ionica, anapseflica, choriambica, trochaica, intro- duxit •, metiendi ratio fi vera elTct, cum ifta om- nia «adem prorfus in ftropha pariter deprchen- dantur, quin fyftemata hsec antiftrophica fint ne- que ipfe negare, fi fibi conftare veht, poteft. Ita id quod maxime evitare conatus eft, quantum in fe fuit eff^dlum prjeftitit. Primos autem quatuor verfus re(5le conftitutos ex Stephaniana dedit Pau- ivius^ qui & re6be iKpATHfny repofuit. Quintus & fextus ita conftitui debent,
Aii^Hv iT7no;i^fijia( fimilis duobus proxime
prascedentibus
TE y.?oywf, 'uoMav r ecvet^cTfif dimeter hypercata- leftus ex ionico pentafyllabo ditrochaso 6c fyllaba. twA^mf in quibufdam exemplaribus legi teftis eft Stephttnus, Certe hiatus ifte in te etvqxtfms ferri non poteft. Quas in antiftropha leguntur ad eadem metra facile a quovis redigi poterunt. V, 114. Hasc etiam ftrophe cum oppofita antiftro- pha revera antiftrophica funt, quanquam ex folis trochaicis, fed variis, Euripideis fciHcet & penthe- mimeribus, conftantes. Metra autem refte con- ftituta a Stanleio exhibentur, nifi quod o* extra metrum in v. 116 & 122. poni debet, quod & notavit Grascus metrorum Enarrator. Pauwius eu/- Ttgpopiyjo^fDCiei. quadam verfus 119 & 120. in unum perperam compegit, & hoc padlo iambos in fyf- tema trochaicum introduxit. 126. Cum ftrophe hasc quae tertia vocatur, eique oppofita antiftrophe, variis genere metris con- ftent, fibi invicem vero optime refpondeant, quin antiftrophica fint, negari etiam ab i^ioPauwio., mo- do fibi conftet, non poteft. Cum nietra autem in vulgatis parum fibi mutuo concordent, ita dehinc conftitui debere cenfeo,
Uoi -^of WrfrnKetTUf creticus dimeter deleto rc.^
quod otiofum eft
Keu rsriSo^nf Kiatf, trochaicus Euripideus
'S.fXMvof eof iKXihofTri periodus cataledtus
MiKiKmv, nv o^^j^^jlcj) gpetTou, antilpafticus dimc-
ter hypercataledus
Tov ctfji<pi(ivK7iv t^et pherecrateus
P E R S iE.
41
fAci-laf <i/Mpon^d{ khiov hepthemimcris da<5ly-
lica U^avA Kcmv cutiLc ithyphallicus Antiftrophe.
AfKTfet. S' oLyJ^av rm^iOy
niixTihATcu JkxfvfAttfft' neutra pluraha verbo fm- gulari faepe junguntur Ili^tnSif $ etXfo^Trtv^eiff
Tox ojiyjj.yiiVTtf. ^u^v EweeTXf et.im'7riiJL-\a,y/eY(ii^
Ati^TTlTOU fXOVol^U^,
V. 133. AiKi^A <r' avSpav vto^*^] Fatendum efl: pofl uv- S}av 'TTo^cf injucunde repeti •5ro^&) (ptKavo^i ^ fed quid facias ? Nufquam peccavit jEfchylus ? Nihilve in ejus fcriptis reperitur minus eleganter didum ? Nihil igitur temere innovandum cenfeo, prsefer- tim cum c>.vSf>av -Tirovu, quod ex conjedura reponit
PauwiuSy vulgata etiam ledione longe languidius videatur. V. 152. B«e?TAM« S^ iix»t 'o^cmTvu] Et metri & fenten- tiie ratio. poftulare videtur ut reponamus,
Betff7A.f«* S ifjLti, T»y ts^canTva.
Nou ad SCHOLIASTEM.
Ad V. I. lin. 10. Ita forfan hsec reftitui poflunt, 7*
effe OTsrt, wif ftKnvy ov^ Crro-^iuiwnf Tout jy^Ta pjOjoK taii~ roif Kiyitv^ -TngaiMJa. m^cjav.
3. Quas hic adnotata funt huc pertinere non pof- funt i ad prascedens 7n?a referri debere puto, & reponendum efle, n/?a] ^«7r« Tzt ^A^haoL.
28. Quare ivu-rm^Tc^, id eft, jixdy foliddy hic ftare non poflit, non video.
70. Pro Tij^vou lege Stu^vcu.
I N ACrUMSECUNDUM.
V. 165. In hoc verfu nulla commatis trochaici ha- betur ratio. Forfan refcribi poteft,
TcWTU. fjUOl (J.ieifJU/01. JlTi^i) cp^OL'^^ i^V iV <P§i(!1y
elifa prima tou oif^oL^f propter vocalem longam prascedentem. Porro ^.?e«.wst ettpfoL^f verti debet, cogitatio non adhuc bene inteUe5ia acflabilita, nondum dijudicata.
166. 167. M>t7l y^fj.cLTOi.v cfMdvSfav ^«-Scr iv TJfiyi cnCeiVy
M/)T a^itfjuf.70iai Koifji^Treiv <pa?y ccmv ^vof m«£a]
Qiiamvis Ka.f/.'7niv poft <nCc-iv invenufte forfan fequi videatur, ifta tamen conftruftionis forma ^fchylo -non difpHcuit. Similem profedo ftruduram paulo infra v. 457 — 463. deprehendimus. Nihil igitur mutandum, neque opus eft ut cum Pauwio repo- namus iv nfjLn TnKaY. Ifta etiam, oc^vv Snvof tizc^. verti debent, tantum quantum adeji robur. 1 74. Siv cw J\;yaLfus »yH^ ^iKn'} Multifariam peccat Pauwii ad hunc locum conjedura, «^, olv JhvaiJLif, i\yeiSm.i .^iAMj-. Primo, eov .^jA>ir Grsce non dicitur,
fed av ew ^iK;\i. Deinde, cu> Jhvafxif pro toLv Juvc/.yui
TTapf?;, fi quidem Grasce, faltem duriflime, poni- tur. Poftrcmo, aut \^fjnv cum J\jyat.f>usy aut «^j- cum ytytiSmiy addi poftulat fermonis perfpicuitas •, aHter, conftruftio obvia eflet, m ajv ^tKfn »^<3«/ atv S^ovoLfjLh- cni TTtLfi^. Vulgatam fcripturam, cum ipfe Pau- wius fe eam non improbare fateatur, tueri non eft neceflTe.
V. 194. 195' — ^5" x^^^^ ^^ '^^ Jiipe^y
A/aflrrap*7?«] Optime Canterus pro tv th reftituit gjj-m. Pauwianum tvTn Ji^^o-j neque ulHus omnino Scriptoris audtoritate fe tuetur, neque cui- quam, opinor, arridebit. Paullo infra autem dif- tinguendum poft ^^^^Kivav quicquid dicat Pauwius.
202. cruv ^yimKco X'^t\ Verte, cum facrificiis miniflran- tium manUy id eft, caterva. Aliter pra^pofitio cvv prorfus otiofa eflTet. Et in hoc fenfu non flaccefcit p^fp/ poft yj^ivy fed emphaticum eft.
204. Hj/ TiK» -mcTfe] H^c ad 'b-jys-mKcA yteiy non ad Jou- fjLociy referri debere exiftimo.
207. ls\i^<^^v Ji «j^xjoy eim^a JfofjLcf^ VoKlCrum J}ofjuo{
eft volatus. Neque accipitres unquam humi ftan- tes, ficut galH gallinacei, fed femper in aere vo- lantcs pugnant, quod norunt periti. S-^fia T^t^oK icpo^fjuuvovnL igitur verti debet, celeri volatu alis ir^ ruentem. 213. 214. Krtxojf Js ■nt^^oiy ouy^ uTntj^yoi t^oKCi'
'S.a^cif <r ofioiaf 7}f<rJi Koi^etvci ^oyofj SentCn-
tia qu?e e vulgatis emergit nihil minus quam in- epta eft, fed eam parum aflecutus eft Pauwius. Ea Choro declaraverat Atofla quas fibi in fom- niis ac vigilanti videri contigerat ; & nunc addit, ea fibi vifu fuifle terribiHa, fcque credere eadem Choro audita non minorem metum incutere. Ti- mebat nimirum ne iis portentis fignificaretur exer- ■\ F citus
42
^ S C H Y L I
crcitus Perficl clades. Caetera enim quod attinet
fecura, dicere pergit, Chorum optime nofle Xer-
xem, fi profpera quidem ufus fit fortuna, virum
omnibus admirandum evafurum ; fin minus prof-
pere ei ceflerit h^c expeditio,nemini tamen admi-
niftrationis rationem reddere teneri, fed li falvus
modo redeat, eodem modo ac haftenus ifti re-
gioni imperaturum. Hsec hujus loci fententia
cll. Contra autem ita objicit Pauwius. Quid me-
tuendum Reginas & Choro, fi eodem modo im-
peraret Rex vidus quo vincens ? Quid audio ?
Annon fatis juftam metus cauflam habebant ne
rex propofito excideret, & exercitus ille ingens,
fios juventutis ac militi^ Afiaticae, immo Afias
totius robur, ab hoftibus profligaretur, ac forfan
internecione deleretur ? Annon metuendum erat
ne ipfe Rex una cum exercitu periret ? Illud tamen
prius id erat quod maxime portendi credidifl^e vi-
detur Regina, ideoque ftatim addit, quafi proprio';
timores confolans, quanquam infelicifllme rem
geflerit Xerxes, fpem tamen fuperefl!e omnia
damna refarciendi, modo ipfe tandem falvus re-
deat ; eum enim, cum nemini fit obnoxius, im-
perium paternum proculdubio retenturum. Hasc
interpretatio confirmatur etiam ex v. 519. ubi
AtolTa, cum ex Nuncio audiviffet exercitum pro-
pe totum deletum, exclamat, hanc calamitatem
Ibmnium fuum aperte fibi patefeciffe. Pauwii au-
tem emendatio pro liiotaf reponentis Wmat bis pec-
cat. Primo oTrc/ar pro yms in ea notione nunquam
ufurpari exiftimo qua interrogatio negationi sequi-
pollet. Deinde, fententia fibi ipfa contradicit.
Quare enim, etiam poft exercitus cladem, non
iftius terr^ imperium retineret, qui difertis ver-
bis dicitur nemini effe obnoxius ? Aut quis civi-
tati magis obnoxius dici poteft, quam ille qui ob
rem male geftam regno exuitur ?
y. 232. Ayajuo/r (p^va.qjicfn.v'] Durius di(5lum effe, adeoque mihi non admodum placere non diffiteor. Nihil tamen muto.
234. YldLiTd ytf yivoiT a,y ET^iCtf ^Aoihtaf CTmKoof^ Verte,
J^a enim cunifa Graciafiet regi fuhdita.
247* ToycTfe yif S^^UfxniJ.a, tparo^ Tli^tnKov ^Sfpi-TTH /w«3-«yj VertC,
Hujus enim viri curfuram Perficam^ five ex more Perfarum^ id eft, Perfae cujufdam effe, advertere convenit.
^5^y ^57' Ita horum verfuum metra conftituenda, A/yot y\ ouva yj.?^^ penthemimeris trochaica
NioMTO. xgu Jhuaiy eu, eu. periodus ;
& in antiftrophaj
H fMixfoCionf 0<h yi 77f eum i^pa.vbn. Aivx pro Aviu pofui Pauwii conjeduram fecutus. V. 259. lonicus eft a minore dimeter brachycata-
ledus. 260. iif TTzM-nt y ?r' imvA JietTn^fsfetyfMiVdt] Verte, Omnia fcilicet ifia pefjundata funt. De exercitu Perfarum loquitur Nuncius. Eodem fenfu infra Nofter v. 5^7'
O/ ya TnKcfjvet SieCTn^rsfeiyi/.ivov gfnro-j.
277. UKetyKroig iv Si7fKei)uo^v] Reccptam hanc leftio- nem prout vulgo intelligitur jure reprehendit Pauwius, quod fic Chorus male a litoribus, de quibus Nuncius loquitur, ad navium tabulas tranfit ; ipfius tamen, quod mirere, emendatio eadem culpa laborat. Nihil autem immutandum j -T^^.etyArotc iv JiTihetKiKn verti debet, apud gemina litora fiu5iibus verberata. nxc«| proprie eft tabula vtlpla- nities quascunque. Inde etiam a5ta vel litus quod mari alluitur, quia planum plerumque eft, t^o^ non improprie dicitur. 'wKet.y^rof vero non hic er- ruhundus fignificat, fed quaffatus, verberatus, ut apud Sophoclem Ajac. v. 602. Salamis dicitur ajKi-
'TTKetyx.rof, Ita apud Hefychium 'srKeiy^ivTZC, 'SrKirytvni:
Quia autem pugna ifta navalis in finus Saronici fundo prope Salamina commiffa erat, ideo voce J)7}^ei.KiKn ufus eft Poeta, ad gemina Atticas & Ar- golidis litora, quse finum iftum maxima ex parte circumcingunt, denotanda.
280. Nihil hic immutandum, cum in antithetico cftwo/r pro diffyllaba haberi poffit.
281. Fallitur Pauwius. Penultima in Jhtmtew» longa eft. Semper faltem apud Pindarum producitur, ut & infra v. 639. 945. Legendum igitur puto,
Avazucivn Yli^muai Jhuoif
ut verfus antifpafticus fit dimeter hypercataledus ex duobus epitritis, primo & tertio, & fyllaba, Jk/o/f enim hic vox eft diffyllaba, aut epitritus al- ter pentafyllabus dici poteft, prima in JhiioK fe- quente vocali correpta. In antiftropha ut metrum concordet reponi poteft, partim praeeunte Pau- wio,
Mifjw«^eu roi 7ia.^istv eo; tcoK-
ubi epitrito tertio opponitur dijambus, quod ritc fieri nemo dubitabit.
282. Cum Pauwio refcribendum puto,
Xlf Tjetyy^xaf k-nevtT i^im.Vy
ut verfus fit glyconius ex epitrito fertio & antif- pafto pentafyllabo, cui pulchre refpondebit in antiftropha,
K(f4 n^JO/JW ptTttf iKTt
' V.289.
P E R S JE.
43
V. 289. Ut hic verfus antithetlco refpondeat fchben- dum eft,
EuvtJkf penultimam necclfario corripit cum ab tuvie ultima brevi fit inflexio -, vide Homer. IHad x. v. 44. Euripid. Iphig. AuL v. 397. 807. Ita epitrito tertio opponetur epitritus primus pentafyllabus, & legibus metricis abunde fatisfiet, cum antithe- ticorum uterque fit pherecratius, neque ut pes pedi ad amufTim refpondeat omnino fit necefiie. Ei/v/Jkf autem hic verti debet, orbas, non, conjuges.^ Ideo- que conjuges Perficas fruftra orbas & viduas faftas dixiffe videtur Poeta, quia ex calamitate ifta nuUum omnino emolumentum patrias accef- ferat.
^97' 298. "-— Of r iTit 9Kn7?iouytei
tct^ei^y avctfS^^ov Tu^iy «^«/[/ot/ ^ay^ VertC,
quique fceptrigeris prJfe£ius cohortem eviratam duce dejiitutam reliquit moriens. Xkh-tttou^i ifti non erant Satrap^, aut qui fupra appellantur iSctff7A«j- ^AcnMat cJto;^*, fed revera Eunuchi, unde etyavS^^ov th^iv fub- jungit Poeta. Regii corporis apud Perfas cufto- diam eunuchis primus commifit Cyrus, tefte Xe- nophonte Cyrop^d. p. 540. edic Hutchinfon. Hi fateliites numero trecenti erant, & 2v,»f7Soy;^/ ap- pellabantur. Vide Eund. ibid. p^ 596. iifque pri- mus praefuit Gadates ipfe eunuchus ibid. p. 6n. & 351. Vide & p. 509.
313. ^cyi^ot/p^or, ot^e vctof iK (judi 7n<nv'\ Attici augmen- tum nunquam abjiciunt ; lege igitur i^iTimv iMHf. Nomen autem ^ofvov^^y cum Perfiacum idioma magis quam a^vou^? quod commentum eft Pauwii redoleat, & Herodoti au6loritate firmetur, reti- nendum cenfeo. KavvJ^rA taha non raro apud ^f- chylum occurrunt. Vide infra v. 970.
325. K«7az ^vav] ySfchylo non inufitatum fuiflJe, cum plures nominativi inter fe copula connexi ponun- tur, fubjungere verbum fingulare quod a poftre- mo immediate regitur, manifeftum eft ex proxi- me prascedentibus,
Keu Mef^of Afafof, A^roLiJ.»^ 71 BotJtTe/of — x^n<p^ro. Nihil igitur mutandum. 327. KtKiKxov ttTTa.^;^^'] Quae Pauwio nitere videntur mihi plane fordent. Syennefis non erat of^? A-Tra KiKimvy fed ipfe KiKiKav <tp;^f, quod oftendit Sian- leius. Quapropter fi ot^ttp;^*- non placet, refcriben- dum cenfeo S7«p;^f.
344. M» mi ShKouiJUiv r/iA hnf^^vcu fjji-^^f ;] TjieAi non de-
bet cum ^p^^ii conjungi, fcd feorfim fumptum verti, hac ex parte, id eft, quod ad numerum at-
tinet. Ex fequente autcm «oUl manifeftum eft, 7» pj» non hic interrogative, fed negative, poni. Le- gendum igitur omnino g{\: Jhicafuvt Ne tibi videa- mur.
V. 349' ^^^^'^v ')<tf> ovrm epxflf i^v eiij^aKif^ Nullam hic emphafin quserendam exiftimo. AvS^^eay wrav verti debet, dum viri Athenis fuperftnt.
2y6. Lege tT(y7ret/To, retento augmento.
382. ^etTi^ooy )(^^^tm> hic poni pro kat* tAota^ooK iga.nLt
vix ac ne vix quidem perfuaderi mihi patiar, prse- fertim cum hoc non de navibus dicatur, fed de omni turba nautica. Proculdubio vertendum eft, Na-
vigatione occupatum tenuerunt.
388. Yi^arov fjtiv My^yi Ki\a.Shf E^nyav Trt^] EgrCgic Om-
nino pro ny^» Pauwius reftituit »»cAf.
393' rist/cu'' ifpufjii/ouv oi^ov i»\nyii^ ron'\ ^o^» in verfii prsecedente regitur ab tTri in tpy/aoyv, quod latuifl!e videtur Pauwium.
411. De fignificatione vocis c/bpw apud Poetas, locis a Stanleio allatis adde Euripid. Cyclop. v. 15. 19.
414. apft»^»» <r'oi/77f to^Koie TOpxv] Omnino retinendum eft aoa^ <r', neque admittendum quod comminifci- tur Pauwius, ctoayn r. Hoc enim vult Poeta, Quamvis multitudo navium in angufto coa6la eft, nullum tamen ilHs a fe invicem mutuum auxiHum adcrat. e>awk*< n vm connefluntur cum T^n^f j)^^/r, & quas interponuntur parenthefi includi de- bent.
416. Lege E^a/ovT, augmentum enim non refpuit metrum.
418. v-niiovn Ji\ Struftura & connedlio orationis vi- detur poftulare iT^nouro J»».
419. ^Artftja, «T' ot/x ST »y ic/Viy] Male hujus loci con- ftrudtionem ita explicat Pawivius, SmKctosxt ouk ir vy ^•uKctoszL iJhv. Vera conftru6tio eft ^Aaoja oux, ir «y «5^ Tivct iJ^v inHvnv^ mare non amplius exijlebat quod nd vifum attinet, vel adeo ut quifquam id poflet videre.
421. EK-nhn^vov'] Legendum omnino eft cum Robor- tello iTiKyt^ov. Aldinum iTfKy\^yov^ cum penultimam producat, refpuit metrum.
428. Efttf 3c«Act<('j»f yy/tTtJj' ojw^ ot(p«A5To] To apeiKiro refcrri
debet, tum ad proxime praecedens 'uiKa.ytv/ kKo, tum ad Perfas, qui naufragi & fluftibus ja6lati a Grjecis caedebantur, quorum etiam in prasceden- tibus fit mentio. Pauwii conjedlura reponentis a- ^HKfUTT) ftare non poteft. Nam praspofitio ctTro, quae jam verbo ci<paKKiro aperte adeft, prsepofitionis di- verfas uyn ellipfin planc excludit, & conftrucbio necefl^ario efliet, e^r o/i>(jma «AxtTo «to juKeuyn^ vuk-
t F'2
V. 447.
44
^ S C H Y L I
V. 447. crfflJSt i.A\Ayunf TttTnui^ Sana eft vulgata lec» tio. Ita infra v. 792. habemus tov E^Mvwy tottok. 'Tttm^Jitum denotat, nunquam magnitudinem.
448. 449* "~~ ^" ° 'pi^o^^f
Yldw ifxCot,Tiv^, TmvTJdi; axns' i-Tri^ Pauwius re- ponit TTOi/Tw i.A^6M)f ST/, fed perperam. Voce enim KMOTv jam prius pofita, redundant plane haec, & frigidifrime adduntur, Praeterea, cum verbo ?/x- CanuH ar(5le cohasrent, neque ea cum h connedi patitur fyntaxeos ratio.
453. -EimKKov'^ Lege ivaKiav. Vide qufE notavimus fupra ad Prometh. v. 345. & ad Euripid. Hecub.
458. Lege ';a;z>owTo, augmento elifo propter verfum praecedentem in vocali pofitione longa definen- tem.
^6^. Synizefin patitur scpiazoTrousi.
466. Upctv iuety» aptifTimum eft. Eadem